ห้องน้ำเป็นพื้นที่ที่พื้นเปียกอยู่แล้วโดยธรรมชาติ เมื่อของใช้วางกระจัดกระจายหรืออยู่ไกลจุดที่ยืนอยู่ ผู้สูงอายุมักต้องเอื้อมหรือก้มตัวไปหยิบ ซึ่งเป็นจังหวะที่ศูนย์ถ่วงร่างกายเคลื่อนออกจากฐานเท้า หากพื้นลื่นเพียงเล็กน้อยก็อาจเสียการทรงตัวได้ทันที

ในผู้สูงอายุที่เริ่มมีมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัยหรือภาวะที่เรียกว่า sarcopenia แรงยึดจับขวดสบู่หรือฝาขวดที่ลื่นเมื่อเปียกน้ำจะทำได้ไม่มั่นคงเท่าคนวัยหนุ่มสาว ยิ่งขวดวางในตำแหน่งที่ต้องเอื้อมสุดแขน ความเสี่ยงทำของหล่นหรือเสียหลักตามไปด้วยก็ยิ่งสูงขึ้น

อีกจุดที่คนในบ้านมักไม่ทันสังเกตคือการลุกก้มหยิบของจากพื้นแล้วลุกขึ้นเร็วเกินไป ซึ่งอาจกระตุ้นอาการความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ทำให้หน้ามืดวูบชั่วขณะ หากจังหวะนั้นอยู่ใกล้พื้นเปียกหรือขอบอ่างล้างหน้า ความเสี่ยงหกล้มจะสูงกว่าจุดอื่นในบ้านอย่างชัดเจน

ข้อแรกคือหลักโซนหยิบง่าย ให้นึกภาพระยะแขนของผู้สูงอายุขณะยืนอยู่กับที่ในจุดใช้งานหลัก เช่น หน้าอ่างล้างหน้าหรือในจุดอาบน้ำ ของที่ใช้ทุกวันควรอยู่ในระยะที่เอื้อมถึงโดยไม่ต้องก้าวเท้าหรือบิดตัว

ข้อสองคือแยกเปียกแห้งอย่างเคร่งครัด ของใช้ที่เปียกน้ำเป็นปกติควรมีที่วางเฉพาะที่มีรูระบายน้ำ ไม่ปล่อยให้น้ำจากขวดไหลลงพื้นทางเดินซึ่งเป็นเส้นทางที่ผู้สูงอายุเดินผ่านบ่อยที่สุด

ข้อสามคือหลักของน้อยกว่าปลอดภัยกว่า ทุกครั้งที่เพิ่มของใหม่เข้าห้องน้ำ ควรถามตัวเองว่ามีของเดิมที่เอาออกได้หรือไม่ เพื่อไม่ให้พื้นที่รกขึ้นเรื่อย ๆ จนบดบังทางเดินหรือจุดที่ต้องใช้ราวจับ

จุดแรกคือบริเวณใกล้โถสุขภัณฑ์ ซึ่งผู้สูงอายุต้องนั่งลุกซ้ำหลายครั้งต่อวันในกิจวัตรประจำวัน หากมีของวางเกะกะบนพื้นใกล้จุดนี้ โอกาสสะดุดขณะลุกจะสูงกว่าจุดอื่น

จุดที่สองคือทางเข้าอาบน้ำ ซึ่งมักเป็นจุดเปลี่ยนพื้นผิวจากแห้งเป็นเปียก การวางของใช้ เช่น ตะกร้าซักผ้าหรือรองเท้าแตะสำรอง ขวางบริเวณนี้จะเพิ่มความเสี่ยงสะดุดตอนก้าวเข้าออก

จุดที่สามคือรอบท่อระบายน้ำพื้น หากมีเส้นผมหรือคราบสบู่สะสมจนพื้นลื่นกว่าปกติ ของใช้ที่วางใกล้จุดนี้ควรตรวจสอบว่าไม่บังคับให้ต้องเหยียบซ้ำจุดเดิมบ่อยเกินไป