ห้องน้ำเป็นห้องเดียวในบ้านที่พื้นเปียกเป็นเรื่องปกติทุกวัน ต่างจากห้องอื่นที่พื้นเปียกถือเป็นความผิดปกติ นอกจากนี้ยังต้องเปลี่ยนท่าทางบ่อยระหว่างยืน นั่ง ก้ม และหมุนตัว ซึ่งแต่ละการเปลี่ยนท่าทางเป็นจังหวะที่ร่างกายต้องปรับสมดุลใหม่ทุกครั้ง

บ้านไทยจำนวนมากยังสร้างห้องน้ำให้พื้นต่ำกว่าห้องอื่นและมีธรณีประตูสูงเพื่อกันน้ำไหลออกนอกห้อง ซึ่งเป็นแนวทางที่เหมาะกับการใช้งานทั่วไป แต่กลายเป็นจุดสะดุดสำคัญสำหรับผู้สูงอายุที่ยกเท้าไม่สูงพอหรือเดินไม่มั่นคง

บ้านเก่าหลายหลังยังใช้โถส้วมแบบนั่งยองซึ่งต้องงอเข่าลึกและใช้แรงกล้ามเนื้อขามากกว่าโถส้วมแบบนั่งราบมาก สำหรับผู้สูงอายุที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัยหรือ sarcopenia การนั่งยองซ้ำๆ ทุกวันเป็นความเสี่ยงสะสมทั้งเรื่องหกล้มและอาการปวดข้อเข่า

น้ำอุ่นทำให้หลอดเลือดขยายตัวเพื่อระบายความร้อน เมื่อลุกขึ้นเร็วทันทีหลังอาบเสร็จ เลือดอาจไปเลี้ยงสมองไม่ทัน เกิดอาการหน้ามืดที่เรียกว่าความดันตกเวลาลุกหรือ orthostatic hypotension ซึ่งพบได้บ่อยกว่าห้องอื่นในบ้านเพราะมีปัจจัยความร้อนมาเสริม

ผู้ที่กินยาลดความดันหรือยาขับปัสสาวะอยู่แล้วยิ่งมีความเสี่ยงสูงกว่าคนทั่วไป เพราะยาเหล่านี้ส่งผลต่อการควบคุมความดันเลือดอยู่แล้ว เมื่อมาเจอความร้อนจากน้ำอุ่นซ้ำเข้าไปอีก จึงยิ่งเพิ่มโอกาสหน้ามืดตอนลุกยืน

ผู้สูงอายุที่เคยหกล้มหรือเกือบหกล้มในห้องน้ำมาก่อน มักเกิดความกลัวสะสมที่ทำให้เคลื่อนไหวเกร็งตัวผิดธรรมชาติเวลาเข้าห้องน้ำครั้งต่อไป เช่น เดินช้าผิดปกติ เกร็งขาแรงเกินความจำเป็น หรือพยายามเกาะจับทุกอย่างที่มองเห็นแม้ไม่มั่นคง ซึ่งความเกร็งตัวที่ผิดธรรมชาตินี้กลับเพิ่มความเสี่ยงหกล้มมากกว่าการเคลื่อนไหวตามปกติ เพราะร่างกายไม่ได้อยู่ในท่าที่ทรงตัวได้ดีที่สุด

การจัดการความกลัวนี้จึงสำคัญพอกับการปรับสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ผู้ดูแลควรให้กำลังใจและช่วยสร้างความมั่นใจทีละขั้น เช่น อยู่ใกล้ๆ ในช่วงแรกโดยไม่ต้องช่วยเหลือทุกขั้นตอน เพื่อให้ผู้สูงอายุค่อยๆ กลับมาเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเองอีกครั้ง

รองเท้าแตะพื้นเรียบที่ลื่นง่ายหรือถุงเท้าที่สวมเดินบนพื้นเปียกเป็นปัจจัยเสี่ยงเพิ่มเติมที่มักถูกมองข้าม ควรเลือกรองเท้าในห้องน้ำที่มีพื้นยางกันลื่นจริงและพอดีกับขนาดเท้า ไม่หลวมหรือคับจนเดินไม่ถนัด ควรหลีกเลี่ยงการเดินด้วยถุงเท้าเปล่าบนพื้นเปียกเพราะลื่นง่ายกว่าเดินเท้าเปล่าหรือใส่รองเท้ากันลื่นที่ออกแบบมาเฉพาะ