ไม้เท้าสี่ขาเหมาะกับผู้ที่มีปัญหาการทรงตัวระดับปานกลางถึงมาก เช่น เคยหกล้มมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้งในรอบปีที่ผ่านมา รู้สึกไม่มั่นใจเวลาเดินแม้ในบ้านตัวเอง หรือได้รับคำแนะนำจากแพทย์หลังผ่าตัดข้อเข่าหรือสะโพกที่มีผลกระทบต่อการทรงตัวมากกว่าปกติ

การประเมินโดยนักกายภาพบำบัดผ่านเครื่องมือ เช่น แบบทดสอบ Timed Up and Go หรือมาตรวัดความเปราะบางทางคลินิก (Clinical Frailty Scale) ช่วยระบุได้ชัดเจนว่าผู้สูงอายุอยู่ในระดับที่ต้องการฐานรองรับกว้างแบบไม้เท้าสี่ขาหรือไม่ การประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญให้ผลแม่นยำกว่าการคาดเดาจากความรู้สึกของครอบครัวเพียงอย่างเดียว

บ้านที่มีทางเดินและประตูกว้าง เหมาะกับไม้เท้าสี่ขาแบบฐานกว้างที่ให้ความมั่นคงสูงสุด ส่วนบ้านที่มีพื้นที่จำกัด เช่น ประตูห้องน้ำแคบหรือทางเดินแคบ ควรเลือกรุ่นฐานแคบเพื่อให้เคลื่อนไหวได้สะดวกโดยยังคงความมั่นคงเพียงพอ

หากบ้านมีทั้งจุดกว้างและจุดแคบปะปนกัน ควรให้น้ำหนักกับจุดแคบที่สุดในเส้นทางเดินประจำวันเป็นหลัก เพราะไม้เท้าที่เดินผ่านจุดกว้างได้แต่ติดขัดที่จุดแคบจะสร้างปัญหาการใช้งานจริงมากกว่าประโยชน์ด้านความมั่นคงที่ได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ไม้เท้าสี่ขามีน้ำหนักมากกว่าไม้เท้าปลายเดียว จึงต้องการแรงแขนและไหล่ที่มากกว่าในการใช้งานต่อเนื่อง ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือมีข้อจำกัดด้านความแข็งแรงของแขน ควรได้รับการประเมินความสามารถทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน (ADL) ควบคู่ไปด้วย เพื่อให้แน่ใจว่าจะใช้ไม้เท้าสี่ขาได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ล้าเกินไป

ผู้ที่ใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน หรือภาวะการใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน (polypharmacy) ซึ่งพบบ่อยในผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวหลายอย่าง ควรปรึกษาแพทย์ผู้ดูแลยาเดิมร่วมด้วย เพราะผลข้างเคียงบางอย่างอาจกระทบทั้งแรงมือและการทรงตัวพร้อมกัน

สถานการณ์ที่ 1: ผู้สูงอายุที่ใช้ไม้เท้าปลายเดียวมาระยะหนึ่งแต่เริ่มเซบ่อยขึ้นหรือเคยหกล้มในช่วงปีที่ผ่านมา บ้านมีพื้นที่กว้างพอสมควร กลุ่มนี้มักได้ประโยชน์จากการเปลี่ยนมาใช้ไม้เท้าสี่ขาแบบฐานกว้างหลังได้รับการประเมินจากแพทย์

สถานการณ์ที่ 2: ผู้สูงอายุที่มีปัญหาการทรงตัวระดับปานกลางแต่บ้านมีพื้นที่จำกัดมาก เช่น คอนโดหรือบ้านเก่าที่ทางเดินแคบ กลุ่มนี้ควรพิจารณาไม้เท้าสี่ขาแบบฐานแคบร่วมกับการปรับสภาพแวดล้อมในบ้าน เช่น เก็บของกีดขวางออกจากเส้นทางเดินหลัก เพื่อให้ใช้งานได้จริงโดยไม่ลำบากจนเกินไป