ในห้องน้ำที่เปียกบ่อย ใต้แผ่นเป็นที่อุ่นชื้นปิดอากาศ สบู่ ขี้ไคล และคราบน้ำสะสมอยู่ตรงนั้น แล้วเกิดฟิล์มบางที่เหนียวลื่นขึ้น เรียกว่าไบโอฟิล์ม (biofilm) ซึ่งเป็นกลุ่มจุลินทรีย์ที่เกาะรวมกันบนผิว มองจากด้านบนจะไม่เห็น พอพลิกแผ่นถึงเห็นคราบเมือกดำหรือชมพูส้มตามร่องปุ่มดูด

ผลคือปุ่มดูดสัมผัสพื้นไม่เต็ม แรงดูดอ่อนลง แผ่นเลื่อนได้เมื่อมีคนเหยียบ ส่วนด้านบนที่สะสมสบู่และน้ำมันจากผิวทำให้เท้าเปียกลื่นกว่าที่ออกแบบไว้ ผู้สูงอายุที่ก้าวเท้าสั้นและยกเท้าไม่สูงพอ เสี่ยงมากกว่าคนอื่นเมื่อแผ่นเลื่อนใต้เท้า โดยเฉพาะคนที่อยู่ในภาวะเปราะบางและยังอาบน้ำเองเป็นกิจวัตรประจำวัน

สาเหตุอีกอย่างคือน้ำที่ขังใต้แผ่นไม่ระเหย เมื่อวางทับกันกับเมื่อวานที่ยังชื้น ไม่ใช่ปัญหาเรื่องความสะอาดล้วน ๆ แต่เป็นเรื่องความแห้งด้วย

ยกแผ่นออกจากพื้นเสียก่อน พลิกด้านปุ่มดูดขึ้น ราดน้ำสะอาดไล่คราบหลวมออก แล้วใช้แปรงขนนุ่ม เช่น แปรงสีฟันเก่าแข็งปานกลาง ขัดวนในร่องแต่ละปุ่ม น้ำยาล้างจานเจือจางเพียงพอสำหรับคราบทั่วไป ไม่ต้องเข้มข้น ล้างจนฟองหมดเพราะฟองสบู่ที่ตกค้างทำให้ลื่นเอง

ถ้ายังเห็นคราบฝังแน่น ปรึกษาฉลากของแผ่นนั้นว่าใช้น้ำยาฟอกขาวเจือจางได้หรือไม่ ผู้ผลิตบางรายห้าม บางรายอนุญาตระยะเวลาสั้น ๆ ห้ามผสมน้ำยาหลายชนิดเข้าด้วยกัน โดยเฉพาะน้ำยาฟอกขาวกับน้ำยาล้างห้องน้ำที่เป็นกรด เพราะเกิดแก๊สอันตราย และต้องเปิดประตูหรือพัดลมให้ระบายอากาศ ผู้สูงอายุที่ไอหรือเป็นโรคปอดไม่ควรอยู่ในห้องขณะล้าง

ล้างพื้นกระเบื้องใต้แผ่นด้วยทุกครั้ง เพราะถ้าล้างแต่แผ่นแล้ววางกลับบนพื้นที่ยังเป็นคราบ แรงดูดจะไม่คืน

ผิวยางหรือพลาสติกกันลื่นทำงานเพราะความเหนียวหยุ่นที่ผิว น้ำยาแรง เช่น น้ำยาล้างห้องน้ำกรดแก่ ตัวทำละลาย และน้ำร้อนจัด ทำให้ผิวแข็งกรอบหรือเหนียวเยิ้ม ซึ่งคือสัญญาณของยางเสื่อม ใยขัดหยาบและแปรงลวดขูดผิวจนเกิดร่องที่กักคราบ และทำให้ยึดเกาะลดลง

ถ้าไม่แน่ใจว่าน้ำยาไหนใช้ได้ ให้ทดลองกับมุมด้านล่างของแผ่นก่อน แล้วสังเกตหลังตากแห้ง หากผิวเหนียวหรือสีเปลี่ยน อย่าใช้กับทั้งแผ่น แผ่นที่ใช้ร่วมกับยาฆ่าเชื้อบ่อยครั้ง จะเสื่อมเร็วกว่าที่ผู้ผลิตระบุ จึงต้องตรวจถี่ขึ้น

การตากแดดจัดชั่วโมงยาวก็ทำให้บางวัสดุเปราะ ตากในที่ร่มมีลมโกรกดีกว่า

ตะแคงแผ่นพิงผนังให้อากาศผ่านทั้งสองด้าน หรือแขวนบนราว ไม่วางราบบนพื้นที่เปียก หลังอาบน้ำทุกครั้งควรยกแผ่นขึ้นพิงให้ใต้แผ่นโล่ง ถ้าในบ้านมีผู้สูงอายุอาบทุกวัน และไม่มีคนยกให้ทุกวัน ให้ลองมีแผ่นสองใบสลับกัน ใบหนึ่งใช้ ใบหนึ่งตาก

ระวังเรื่องการยกแผ่นที่เปียกและหนัก ผู้ดูแลเป็นคนยกจะปลอดภัยกว่าให้ผู้สูงอายุก้มยกเอง เพราะก้มลงแล้วลุกขึ้นเร็วอาจทำให้หน้ามืด (orthostatic hypotension) ได้

ถ้าห้องน้ำไม่มีหน้าต่างและชื้นตลอด ให้เปิดพัดลมระบายอากาศหรือเปิดประตูทิ้งไว้ช่วงหนึ่งหลังอาบ ความชื้นที่ค้างทำให้ทั้งแผ่นและพื้นสะสมเมือกเร็วขึ้น

สัญญาณที่ควรเปลี่ยนมีหลายแบบ ปุ่มดูดแบนหรือแตก ขอบม้วนขึ้นจนเท้าเกี่ยว ผิวเหนียวเยิ้มหรือแข็งกรอบ ล้างแล้วยังมีกลิ่นหรือคราบดำฝังในร่อง และวางแล้วเลื่อนได้เมื่อลองกดเท้า อายุแผ่นขึ้นกับวัสดุ ความถี่การใช้ และน้ำยาที่ใช้ล้าง ไม่มีตัวเลขตายตัว ให้ตรวจสภาพมากกว่านับปี

ทดสอบง่าย ๆ ก่อนให้ผู้สูงอายุเหยียบ ผู้ดูแลลองยืนบนแผ่นที่เปียกด้วยเท้าที่สวมถุงเท้า ขยับน้ำหนักไปมา และดันแผ่นด้วยเท้า ถ้ารู้สึกว่าเลื่อนหรือขยับ ไม่ควรให้ใช้

ถ้าเปลี่ยนแผ่นหลายครั้งแล้วยังลื่น แปลว่าแผ่นไม่ใช่ปัญหาหลัก ควรพิจารณาแก้พื้นหรือติดราวจับ ซึ่งป้องกันการหกล้มได้ตรงกว่า