ห้องที่ชื้นต่อเนื่องเอื้อให้เกิดเชื้อราและไรฝุ่น หน่วยงานด้านสุขภาพระหว่างประเทศรวมถึงองค์การอนามัยโลกพบว่าบ้านที่ชื้นและมีราสัมพันธ์กับอาการทางเดินหายใจ เช่น ไอ หายใจมีเสียงหวีด และโรคหอบหืดกำเริบ ผู้สูงอายุที่มีโรคปอดเรื้อรัง หัวใจ หรือภูมิคุ้มกันต่ำอาจรู้สึกผลมากกว่าคนอื่น

นอกจากเรื่องหายใจ ความชื้นยังทำให้ผ้าห่มและที่นอนอับ ผิวหนังที่สัมผัสผ้าชื้นระคายง่าย รองเท้าและเสื้อผ้าในตู้ขึ้นรา และยาบางชนิดเสื่อมคุณภาพเร็วขึ้นถ้าเก็บในที่ชื้น ซึ่งเป็นเหตุให้ควรเก็บยาในกล่องปิดแยกจากตู้เสื้อผ้า

สัญญาณว่าห้องชื้นเกินไปที่สังเกตง่ายคือกลิ่นอับ ไอน้ำเกาะกระจกตอนเช้า ผนังเป็นจุดดำหรือเขียว ผ้าที่ตากในห้องไม่แห้ง และกระดาษหรือรูปในตู้ย่น ถ้าเห็นหลายอย่างพร้อมกันควรวัดความชื้นจริงก่อนตัดสินใจ

ก่อนซื้อเครื่อง ให้เดินดูต้นเหตุ ผนังด้านนอกมีรอยน้ำซึมไหม ท่อน้ำหรือแอร์หยดลงผนังไหม ห้องน้ำติดห้องนอนไอน้ำเข้าห้องไหม หน้าต่างปิดไม่สนิทไหม ตู้เสื้อผ้าติดผนังที่เปียกไหม การซ่อมต้นเหตุเหล่านี้ได้ผลระยะยาวกว่าการให้เครื่องดูดความชื้นทั้งวัน

ถ้าแก้ไม่ได้ในทันที เช่นอยู่บ้านเช่า ให้ขยับตู้ออกจากผนังสักคืบ เปิดประตูตู้ให้ลมผ่าน ตากผ้าหน้าฝนนอกห้องนอน และใช้เครื่องลดความชื้นเป็นมาตรการชั่วคราว ไม่ควรมองว่าเครื่องทำให้ห้องปลอดภัยแล้วโดยไม่แก้อะไรอื่น

ราที่ขึ้นเป็นพื้นที่กว้างบนผนังหรือฝ้าเพดาน ควรให้ช่างหรือผู้เชี่ยวชาญประเมิน ไม่ควรให้ผู้สูงอายุหรือผู้ที่เป็นหอบหืดเป็นคนขัดล้างเอง เพราะสปอร์ฟุ้งขึ้นมาได้

เครื่องลดความชื้นส่วนใหญ่ระบุความสามารถในการดึงน้ำต่อวันและพื้นที่ที่เหมาะสม ให้เลือกให้สอดคล้องกับขนาดห้องนอนจริง ห้องเล็กที่ปิดสนิทใช้เครื่องขนาดเล็กได้ ส่วนห้องใหญ่หรือห้องที่เปิดประตูบ่อยต้องการเครื่องใหญ่ขึ้น เครื่องเล็กเกินไปจะทำงานตลอดและเสียงดัง ส่วนเครื่องใหญ่เกินไปจะเปลืองไฟและทำให้ห้องแห้งเกิน

มีสองชนิดหลักที่พบทั่วไป ชนิดคอมเพรสเซอร์เหมาะกับห้องอุ่นชื้นแบบบ้านเรา ส่วนชนิดสารดูดความชื้นแบบแผ่นหรือเม็ดเงียบกว่าแต่ดึงน้ำได้น้อยกว่า เหมาะกับพื้นที่เล็กเช่นตู้เสื้อผ้า ไม่ต้องกังวลตัวเลขเฉพาะ ให้ดูข้อมูลบนฉลากและทดลองวัดความชื้นก่อนและหลังหนึ่งสัปดาห์ว่าลดลงจริงหรือไม่

เสียงเครื่องมีผลต่อการนอนของผู้สูงอายุที่หลับตื้น ถ้าห้องนอนเป็นห้องเดียวกับที่ท่านนอน ควรเลือกเครื่องที่เสียงเบา หรือเปิดเฉพาะช่วงที่ท่านไม่อยู่ในห้องและปิดเมื่อถึงเวลานอน

ถังน้ำเต็มหนักและลื่นเมื่อมือเปียก ผู้สูงอายุที่ต้องเทน้ำเองมีความเสี่ยงสะดุดหรือทำน้ำหกบนพื้นแล้วลื่นล้ม ทางที่ปลอดภัยกว่าคือเลือกเครื่องที่มีท่อระบายต่อออกห้องน้ำหรือท่อน้ำทิ้ง หรือกำหนดให้ผู้ดูแลเป็นคนเทน้ำวันละครั้งในเวลาเดิม ผู้ที่ยังช่วยเหลือตัวเองได้ดีด้านกิจวัตรประจำวัน (ADL) อาจเทเองได้ แต่ควรมีที่จับและใช้ถังที่ไม่เต็มเกินไป

วางเครื่องบนพื้นเรียบแห้ง ห่างผนังและผ้าม่านตามคู่มือ ใช้ปลั๊กที่มีสายสั้นพอดีและไม่ผ่านทางเดินจากเตียงไปห้องน้ำ อย่าใช้ปลั๊กพ่วงที่วางบนพื้นเปียกหรือพันสายไฟเป็นขดขณะเครื่องทำงานเพราะความร้อนสะสมได้ ตรวจสายและปลั๊กว่าไม่ร้อนผิดปกติ ถ้ามีกลิ่นไหม้ให้ถอดปลั๊กทันที

น้ำที่เก็บในถังควรเททิ้งทุกวันและล้างถังเป็นระยะ เพราะน้ำค้างนานกลายเป็นแหล่งกลิ่นและเชื้อโรคเอง ไม่ควรนำน้ำนี้มาดื่มหรือรดอาหาร และเก็บให้พ้นมือผู้สูงอายุที่สับสนซึ่งอาจเข้าใจผิดว่าเป็นน้ำดื่ม

ห้ามวางเครื่องใกล้ที่นอนจนผู้สูงอายุเอื้อมไปสัมผัสถังน้ำหรือสายได้ขณะงัวเงีย และไม่ควรวางเครื่องไว้ข้างเตียงที่มีสายออกซิเจนหรืออุปกรณ์ไฟฟ้าอื่นพันกัน