การนอนหลับของผู้สูงอายุมีโครงสร้างต่างจากวัยหนุ่มสาว คือช่วงหลับลึกสั้นลงและตื่นง่ายขึ้นจากสิ่งกระตุ้นเล็กน้อย เสียงที่คนวัยทำงานอาจไม่รู้สึกตัวเลยจึงปลุกผู้สูงอายุให้ตื่นได้บ่อยกว่า เมื่อรวมกับการได้ยินเสื่อมตามวัยที่เปลี่ยนความไวต่อความถี่เสียงบางช่วง ทำให้แต่ละคนไวต่อเสียงประเภทต่างกัน บางคนไวต่อเสียงทุ้มอย่างเครื่องยนต์ บางคนไวต่อเสียงแหลมอย่างเสียงประตูเปิดปิด

การตื่นกลางดึกบ่อยจากเสียงรบกวนยังเพิ่มความเสี่ยงหกล้ม เพราะการลุกจากเตียงกะทันหันในความมืดครึ่งหลับครึ่งตื่นเป็นช่วงที่ร่างกายปรับตัวไม่ทัน โดยเฉพาะหากมีความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าร่วมด้วยซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุที่ใช้ยาบางกลุ่ม

เสียงจากภายในบ้านมักแก้ได้ง่ายกว่าเสียงภายนอก เช่น เสียงทีวีจากห้องข้างเคียงที่เปิดดังเกินไป เสียงประตูหรือบานพับที่ไม่มีน้ำมันหล่อลื่นจนมีเสียงเอี๊ยด เสียงเครื่องปรับอากาศหรือตู้เย็นที่เก่าและมีเสียงสั่นสะเทือน หรือเสียงจากกิจกรรมของสมาชิกในบ้านที่ตื่นดึกหรือตื่นเช้ากว่าผู้สูงอายุ

การจัดตารางกิจกรรมในบ้านให้สอดคล้องกับเวลานอนของผู้สูงอายุ เช่น หลีกเลี่ยงการเปิดเครื่องซักผ้าหรือดูดฝุ่นช่วงดึก ก็เป็นวิธีแก้ที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่ได้ผลจริง

เสียงจากถนน ตลาด งานก่อสร้าง หรือเพื่อนบ้านเป็นเสียงที่ครอบครัวควบคุมต้นตอไม่ได้โดยตรง การแก้ไขจึงต้องเน้นที่การกั้นเสียงไม่ให้เข้าห้องแทน เช่น การเลือกวัสดุหน้าต่างที่กันเสียงได้ดีขึ้น หรือการจัดตำแหน่งเตียงให้ห่างจากผนังที่ติดกับแหล่งเสียง

ในกรณีที่เสียงจากเพื่อนบ้านรบกวนต่อเนื่องและเป็นเหตุที่พูดคุยกันได้ อาจเริ่มจากพูดคุยอย่างสุภาพก่อน หากไม่ได้ผลสามารถปรึกษาหน่วยงานท้องถิ่นที่ดูแลเรื่องเสียงรบกวนในพื้นที่ได้เช่นกัน

ห้องที่มีพื้นผิวแข็งมาก เช่น กระเบื้องเปลือยหรือผนังปูนเปล่าโดยไม่มีสิ่งกั้นเสียง จะสะท้อนเสียงได้มากกว่าห้องที่มีผ้าม่านหนา พรม หรือเฟอร์นิเจอร์บุนวม การเพิ่มวัสดุดูดซับเสียงเหล่านี้ช่วยลดเสียงสะท้อนภายในห้องได้โดยไม่ต้องดัดแปลงโครงสร้าง แต่ต้องระวังไม่ให้พรมหรือของตกแต่งกลายเป็นจุดสะดุดที่เพิ่มความเสี่ยงหกล้มแทน