ข้อผิดพลาดแรกคือปรับความสูงเตียงตามความสวยงามหรือความนิยม แทนที่จะวัดจากความสูงตัวจริง ทำให้เท้าไม่ถึงพื้นพอดีเมื่อนั่งขอบเตียง ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงเซหรือหกล้มขณะลุกยืน โดยเฉพาะในผู้ที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย

ข้อผิดพลาดที่สองคือใช้ไฟจ้าเกินไปในจุดที่ต้องเดินผ่านตอนกลางคืน เพราะแม้จะสว่างพอมองเห็น แต่แสงจ้ากลับทำให้ตาปรับตัวช้าลงเมื่อกลับไปนอนต่อ และสายตายาวตามวัยยังทำให้ปรับตัวกับความสว่างที่เปลี่ยนแปลงเร็วได้ยากกว่าคนอายุน้อย

ข้อผิดพลาดที่สามคือปูพรมหนาเพื่อความนุ่มสบายหรือกันลื่น โดยไม่รู้ว่าขอบพรมที่งอนขึ้นหรือพรมที่ไม่ยึดติดกับพื้นกลายเป็นจุดสะดุดที่อันตรายกว่าพื้นเปล่าเสียอีก

ข้อผิดพลาดที่สี่คือติดราวจับเข้ากับผนังยิปซัมเปล่า ๆ โดยไม่ตรวจโครงผนังด้านในก่อน เมื่อผู้สูงอายุออกแรงเต็มที่พยุงตัว ราวอาจหลุดออกจากผนังทันทีและทำให้บาดเจ็บหนักกว่าการไม่มีราวจับเลย ควรให้ช่างที่มีความรู้เรื่องนี้เป็นผู้ติดตั้งเสมอ

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือวางอุปกรณ์ขอความช่วยเหลือไว้บนโต๊ะข้างเตียงสูงเพียงจุดเดียว โดยลืมคิดว่าหากหกล้มลงพื้นจริง ผู้สูงอายุอาจเอื้อมไม่ถึงอุปกรณ์นั้นเลย ควรมีทางเลือกสำรองที่เอื้อมถึงได้จากระดับพื้นด้วย

ข้อผิดพลาดที่หกคือย้ายเฟอร์นิเจอร์หรือจัดผังห้องใหม่ทั้งหมดในครั้งเดียวโดยไม่บอกล่วงหน้า ผู้สูงอายุที่คุ้นเคยกับตำแหน่งเดิมมานานอาจเดินชนของใหม่ในความมืดเพราะยังจำตำแหน่งเดิมได้อยู่ ทำให้เกิดอุบัติเหตุที่ป้องกันได้ง่าย ๆ ด้วยการค่อย ๆ ปรับทีละจุดพร้อมอธิบายทุกครั้ง

ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือมองข้ามความรู้สึกของผู้สูงอายุเรื่องการสูญเสียความเป็นส่วนตัวหรือศักดิ์ศรี เช่น ติดกล้องวงจรปิดในห้องนอนโดยไม่ปรึกษา หรือบังคับให้ใช้อุปกรณ์ที่ท่านรู้สึกอาย การเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้รับความยินยอมมักถูกต่อต้านและอาจไม่ถูกใช้งานจริงแม้จะติดตั้งไว้แล้ว