สายตายาวตามวัย (presbyopia) และการมองเห็นในที่แสงน้อยที่แย่ลงตามอายุ ทำให้ผู้สูงอายุมองไม่เห็นของที่วางอยู่ในมุมมืดหรือของที่มีสีกลืนกับพื้นผิวโดยรอบ แม้ของจะอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องแล้วก็ตาม

หากผู้สูงอายุบ่นว่าหาของไม่เจอเฉพาะตอนกลางคืนหรือในมุมที่แสงน้อย ให้สงสัยสาเหตุนี้ก่อน และแก้ด้วยการเพิ่มแสงสว่างหรือเปลี่ยนภาชนะให้มีสีตัดกับพื้นผิวชัดเจน แทนที่จะคิดว่าเป็นเพราะความจำ

หากเพิ่งย้ายตำแหน่งของใช้จำเป็นใหม่ ผู้สูงอายุบางคนอาจต้องใช้เวลาปรับตัวเรียนรู้ตำแหน่งใหม่ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ แต่หากผ่านไปหลายสัปดาห์แล้วยังคงสับสนซ้ำๆ หรือลืมตำแหน่งที่เคยจำได้มาก่อน ควรสังเกตต่อว่าเป็นสัญญาณของภาวะความจำถดถอยหรือไม่

ควรแยกให้ออกระหว่างภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ที่เกิดขึ้นฉับพลันจากสาเหตุทางกาย เช่น การติดเชื้อหรือผลข้างเคียงของยา กับภาวะสมองเสื่อม (dementia) ที่ค่อยเป็นค่อยไป การแยกสองภาวะนี้ต้องให้แพทย์เป็นผู้ประเมิน ครอบครัวเพียงสังเกตความเปลี่ยนแปลงและแจ้งแพทย์ตามความเป็นจริง

ภาวะกล้ามเนื้อลีบตามวัย (sarcopenia) และข้อติดแข็งทำให้ผู้สูงอายุเอื้อมแขนได้ในระยะจำกัดกว่าคนหนุ่มสาวมาก ของที่วางไว้ 'ในระยะที่ดูใกล้' สำหรับสายตาคนดูแลอาจไกลเกินเอื้อมจริงสำหรับผู้สูงอายุคนนั้น

ควรทดสอบระยะเอื้อมจริงโดยให้ผู้สูงอายุลองหยิบเองขณะนั่งหรือนอนในท่าปกติ ไม่ใช่ประเมินจากสายตาของผู้ดูแลเพียงอย่างเดียว

บางครั้งของใช้จำเป็นถูกจัดไว้ในตำแหน่งที่ 'เป็นระเบียบ' ตามมุมมองของผู้ดูแล แต่ไม่ตรงกับกิจวัตรจริงของผู้สูงอายุ เช่น จัดยาไว้ในลิ้นชักที่ต้องเปิดสองชั้นทั้งที่ผู้สูงอายุกินยาขณะนั่งบนเตียง ทำให้ทุกครั้งต้องลุกไปหยิบโดยไม่จำเป็น

วิธีแก้คือสังเกตกิจวัตรจริงของผู้สูงอายุตลอดทั้งวันก่อนตัดสินใจตำแหน่ง ไม่ใช่วางตามความสะดวกของผู้จัดเพียงฝ่ายเดียว

ยาบางชนิดที่ผู้สูงอายุใช้ต่อเนื่อง เช่น ยาที่มีผลข้างเคียงทำให้ง่วงซึม มือสั่น หรือมึนงงชั่วขณะ อาจทำให้ความสามารถในการหยิบจับของใช้จำเป็นเปลี่ยนแปลงไปเป็นบางช่วงเวลาของวัน ไม่ใช่ตลอดทั้งวัน ทำให้ครอบครัวอาจสังเกตว่าผู้สูงอายุ 'หยิบเก่งบ้างไม่เก่งบ้าง' โดยไม่เข้าใจสาเหตุ

หากสงสัยว่าอาการหยิบจับลำบากเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาหลังกินยา ควรบันทึกเวลาที่กินยาและเวลาที่สังเกตอาการไว้เปรียบเทียบ แล้วปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลอยู่ ไม่ควรปรับลดยาเองโดยไม่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ เพราะการใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน (polypharmacy) ในผู้สูงอายุต้องมีผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้พิจารณาปรับเปลี่ยนเท่านั้น