ทางลาดที่ชันเกินไปเป็นสาเหตุอุบัติเหตุที่พบบ่อยไม่แพ้พื้นลื่น เพราะผู้สูงอายุที่ใช้รถเข็นเองต้องออกแรงมากขึ้นจนควบคุมทิศทางไม่ได้ ส่วนผู้ที่เดินโดยมีคนช่วยพยุงก็เสี่ยงลื่นไถลลงมาหากความชันเกินกำลังขา

มาตรฐานสากลที่ใช้อ้างอิงทั่วไปคืออัตราส่วน 1:12 ซึ่งหมายความว่าทุกความสูง 1 หน่วย ต้องมีความยาวทางลาด 12 หน่วย ยิ่งอัตราส่วนน้อยกว่านี้ (เช่น 1:16 หรือ 1:20) ยิ่งปลอดภัยกว่าสำหรับผู้สูงอายุที่กำลังแขนไม่มาก แต่ก็ต้องใช้พื้นที่มากขึ้นตามไปด้วย

ประเทศไทยมีฤดูฝนยาวนานหลายเดือน วัสดุผิวทางลาดที่เลือกใช้จึงต้องกันลื่นได้ทั้งตอนแห้งและตอนเปียก กระเบื้องมันวาวหรือปูนขัดมันเรียบเป็นตัวเลือกที่อันตรายที่สุดสำหรับทางลาดกลางแจ้ง

วัสดุที่แนะนำคือกระเบื้องผิวหยาบเฉพาะทาง ยางกันลื่น หรือปูนที่มีการทำร่องต้านลื่นตั้งแต่ขั้นตอนเทพื้น หากงบประมาณจำกัด อย่างน้อยควรมีแผ่นยางกันลื่นปูทับผิวเดิมและมีร่องระบายน้ำไม่ให้น้ำขังบนผิวทางลาด

ราวจับสองข้างตลอดความยาวทางลาดเป็นองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้ เพราะช่วยให้ทั้งผู้เดินเองและผู้ใช้รถเข็นมีจุดยึดเหนี่ยวระหว่างขึ้นลง ความสูงที่เหมาะสมควรอยู่ระดับเอวถึงอกของผู้ใช้งานจริงในบ้าน ไม่ใช่ยึดตามความสูงมาตรฐานที่อาจไม่พอดีกับทุกคน

หากในบ้านมีทั้งผู้สูงอายุตัวเล็กและผู้ดูแลตัวสูง อาจพิจารณาติดราวจับสองระดับความสูง หรือเลือกความสูงกึ่งกลางที่ทั้งสองฝ่ายใช้งานได้อย่างปลอดภัยพอสมควร

เป้าหมายสำคัญของทางลาดคือช่วยให้ผู้สูงอายุรักษาความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน (ADL) เช่น การออกไปนั่งเล่นหน้าบ้าน ไปวัด หรือไปพบแพทย์ ได้อย่างอิสระที่สุดเท่าที่สภาพร่างกายเอื้ออำนวย แทนที่จะต้องพึ่งพาการอุ้มหรือยกซึ่งเสี่ยงทั้งผู้สูงอายุและผู้ดูแลบาดเจ็บ

สำหรับผู้ที่เริ่มมีภาวะเปราะบางหรือกำลังแขนน้อยลงจากภาวะ sarcopenia การมีทางลาดที่ความชันเหมาะสมอาจเป็นตัวตัดสินว่าจะยังออกไปนอกบ้านได้เองหรือต้องพึ่งพาผู้อื่นตลอดเวลา จึงควรทบทวนความเหมาะสมของทางลาดทุกครั้งที่กำลังแขนหรือขาของผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงชัดเจน

ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีภาวะสายตายาวตามวัย (presbyopia) ทำให้มองระยะใกล้และแยกระดับความสูงต่างของพื้นได้ยากขึ้น โดยเฉพาะขอบทางลาดที่สีกลืนกับพื้นโดยรอบ การทาสีขอบทางลาดด้วยสีตัดกันชัดเจน เช่น เส้นสีเหลืองหรือสีขาวที่จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของทางลาด ช่วยลดโอกาสก้าวพลาดได้มาก

ควรทดสอบมองเห็นขอบทางลาดในเวลากลางวันและกลางคืนทั้งสองช่วง เพราะแสงที่ต่างกันอาจทำให้เส้นแบ่งขอบที่มองเห็นชัดตอนกลางวันกลับมองไม่ชัดตอนกลางคืน