การเดินทางไปพบแพทย์เป็นหนึ่งใน IADL หรือกิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อนขึ้น ซึ่งต้องอาศัยทั้งการวางแผน การจัดการเอกสาร และความสามารถทางร่างกายในการขึ้นลงยานพาหนะ เมื่ออยู่คนเดียว ทุกขั้นตอนเหล่านี้ต้องทำเองโดยไม่มีใครช่วยเตือนหรือช่วยยกของ

ความเสี่ยงที่มักถูกมองข้ามคือช่วงลุกจากที่นั่งในรถหรือรถโดยสารหลังนั่งนิ่งเป็นเวลานาน ซึ่งอาจกระตุ้นภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ทำให้หน้ามืดวูบขณะก้าวลงจากรถ จุดนี้อันตรายกว่าปกติเพราะมักเกิดในที่ที่ไม่คุ้นเคยและไม่มีคนคอยประคอง

รายการยาที่ใช้อยู่ทั้งหมดควรพิมพ์หรือเขียนไว้เป็นแผ่นเดียวที่อ่านง่าย พกติดกระเป๋าตลอดเวลา ไม่ใช่แค่ตอนไปโรงพยาบาล เพราะภาวะการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy ในผู้สูงอายุทำให้แพทย์ที่ไม่เคยดูแลมาก่อนต้องใช้ข้อมูลนี้ประกอบการตัดสินใจอย่างรวดเร็วหากเกิดเหตุระหว่างทาง

ควรมีบัตรประจำตัว บัตรโรงพยาบาล และเบอร์ติดต่อฉุกเฉินของลูกหลานอย่างน้อยสองคนติดตัวเสมอ วางไว้ในตำแหน่งที่หยิบง่าย เช่น ช่องหน้ากระเป๋า ไม่ใช่ซ่อนอยู่ก้นกระเป๋าที่ต้องรื้อค้นนาน

สภาพร่างกายของผู้สูงอายุอาจเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละวัน วันที่รู้สึกอ่อนแรงหรือเดินไม่มั่นคงกว่าปกติ ควรเลือกบริการรับส่งถึงหน้าประตูมากกว่าการเดินไปขึ้นรถโดยสารสาธารณะที่ต้องเดินไกลหรือยืนรอนาน มวลกล้ามเนื้อที่ลดลงตามวัยหรือ sarcopenia ทำให้การทรงตัวขณะยืนรอนานเสี่ยงหกล้มมากกว่าคนอายุน้อย

หากต้องใช้บริการเรียกรถผ่านแอปพลิเคชัน ควรฝึกใช้งานล่วงหน้าตอนที่ยังไม่รีบ และควรมีเบอร์เรียกรถแท็กซี่หรือรถรับส่งแบบโทรศัพท์เป็นทางเลือกสำรอง เผื่อกรณีที่ใช้แอปไม่สะดวกในวันนั้น

ผู้สูงอายุมักมีอาการแสดงไม่ตรงแบบเมื่อเจ็บป่วย เช่น การติดเชื้ออาจแสดงออกเป็นความสับสนหรือเพลียผิดปกติแทนที่จะมีไข้สูงชัดเจน หากระหว่างเดินทางรู้สึกสับสนหรือเพลียผิดปกติทั้งที่ไม่ได้เดินทางไกล ควรแจ้งคนขับหรือผู้ที่อยู่ใกล้ให้ช่วยพาไปห้องฉุกเฉินแทนการฝืนเดินทางต่อไปยังจุดหมายเดิม

การเดินทางไกลโดยไม่ได้ดื่มน้ำเพียงพอ อาจทำให้เกิดภาวะขาดน้ำเล็กน้อยจนกระตุ้นภาวะสับสนเฉียบพลันหรือ delirium ได้ในผู้สูงอายุบางราย ซึ่งต่างจากภาวะสมองเสื่อมตรงที่เกิดขึ้นฉับพลันและมักดีขึ้นได้เมื่อแก้ไขสาเหตุ ควรพกน้ำดื่มติดตัวเสมอเมื่อต้องเดินทางไกล