การให้อาหาร พาเดินเล่น และทำความสะอาดที่นอนสัตว์เลี้ยง ล้วนเป็นกิจวัตรประจำวันที่ต้องใช้ทั้งแรงและการทรงตัว เมื่ออยู่คนเดียวไม่มีใครช่วยแบ่งงาน จึงควรจัดตารางให้เหมาะกับพลังงานที่มีในแต่ละวัน

มวลกล้ามเนื้อที่ลดลงตามวัยหรือ sarcopenia ทำให้แรงยึดจับสายจูงหรือควบคุมสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่ลดลงกว่าเดิม หากไม่ปรับวิธีจูงหรือเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสม อาจเสี่ยงถูกดึงล้มได้

สัตว์เลี้ยงที่วิ่งพล่านรอบขาตอนให้อาหารหรือชามน้ำที่วางกีดขวางทางเดิน เป็นสาเหตุการหกล้มที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุที่เลี้ยงสัตว์ ควรจัดพื้นที่ให้อาหารแยกจากทางเดินหลักในบ้าน

ควรฝึกสัตว์เลี้ยงให้รอสัญญาณก่อนวิ่งเข้าหา หรือใช้เชือกจูงสั้นเมื่อต้องเดินในพื้นที่แคบ เพื่อลดโอกาสถูกดึงหรือสะดุดล้มโดยไม่ทันตั้งตัว

ควรมีคนหรือบริการที่พอฝากดูแลสัตว์เลี้ยงได้ในกรณีที่ต้องเข้าโรงพยาบาลกะทันหันหรือป่วยจนลุกไม่สะดวก เพื่อไม่ให้ความกังวลเรื่องสัตว์เลี้ยงกลายเป็นอุปสรรคต่อการไปรับการรักษาที่จำเป็น

ควรมีบัตรหรือข้อความติดในบ้านแจ้งว่ามีสัตว์เลี้ยงและควรติดต่อใครหากเจ้าของไม่สามารถดูแลได้ชั่วคราว โดยเฉพาะกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินที่ทีมกู้ชีพต้องเข้าบ้าน

ไม่จำเป็นต้องทำทุกงานด้วยความเข้มข้นเท่ากันทุกวัน วันที่รู้สึกอ่อนแรงกว่าปกติควรลดระยะเวลาเดินเล่นลงและเน้นงานเบา เช่น ให้อาหารและน้ำ แทนการฝืนทำกิจกรรมหนักอย่างอาบน้ำหรือแปรงขนสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่

การรับฟังสัญญาณจากร่างกายตัวเองแล้วปรับตารางให้ยืดหยุ่นตามนั้น สำคัญกว่าการยึดติดกับตารางที่ตั้งไว้ตายตัว เพราะเป้าหมายสูงสุดคือความปลอดภัยของทั้งเจ้าของและสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบของตาราง

งานบางอย่าง เช่น พาสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่ไปฉีดวัคซีนที่คลินิกไกลบ้าน หรือยกถุงอาหารสัตว์เลี้ยงขนาดใหญ่ ไม่จำเป็นต้องทำคนเดียวเสมอไป การขอความช่วยเหลือจากลูกหลานหรือเพื่อนบ้านเป็นครั้งคราวไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่เป็นการจัดการความเสี่ยงอย่างชาญฉลาด

ควรระบุล่วงหน้าว่างานใดที่ทำเองได้ตามปกติ และงานใดที่ควรขอความช่วยเหลือ เพื่อไม่ต้องตัดสินใจเฉพาะหน้าทุกครั้งที่เจองานหนักกว่าปกติ