ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) มีโอกาสสับสนมากขึ้นเมื่อขวดคล้ายกัน ฉลากเล็ก และสายตายาวตามวัย (presbyopia) อ่านชื่อและวิธีใช้ไม่ชัด ผลที่เกิดได้คือกินยาซ้ำ กินผิดตัว หรือเอายาทาภายนอกไปกิน

ตู้ยาที่จัดดีลดการหยิบพลาดโดยไม่ต้องพึ่งความจำ เพราะตำแหน่งบอกประเภทของยาเอง เช่น ชั้นบนสุดสำหรับยากิน ชั้นล่างสำหรับยาภายนอก ขอให้ทุกคนในบ้านจำกฎเดียวกันและบอกผู้ดูแลหรือคนที่ช่วยจัดยา

ชั้นแรกสำหรับยากินประจำที่ใช้ทุกวัน ระดับสายตา มีถาดหรือกล่องเดียวต่อคน ถ้ามีสองคนในบ้านที่ใช้ยาคนละชุดให้แยกกล่องและติดชื่อใหญ่ ชั้นสองสำหรับยากินเมื่อมีอาการ เช่น ยาลดไข้ ยาแก้ปวด ยาแก้ท้องเสีย ที่ติดป้ายว่าใช้เมื่อไรและห้ามใช้เมื่อไร

ชั้นสามสำหรับยาใช้ภายนอก เช่น ยาทา ยาหยอด ยาพ่น ครีม น้ำยาล้างแผล ควรอยู่ในกล่องสีหรือกล่องที่ต่างจากยากินอย่างเห็นได้ชัด เพื่อจับมือโดยไม่ต้องอ่านก็รู้ว่าเป็นภายนอก ชั้นสี่สำหรับอุปกรณ์ทำแผล เช่น ผ้าก๊อซ พลาสเตอร์ ผ้าพันแผล ปรอทวัดไข้ แยกจากยาให้ชัด

ของมีคม ยาที่ไม่ใช้แล้ว ยาของคนอื่นที่เคยอยู่ในบ้าน และสารเคมีทำความสะอาดไม่ควรอยู่ในตู้เดียวกัน

ใช้ป้ายตัวพิมพ์ใหญ่ หนา ตัดกับพื้น เช่น ดำบนขาวหรือเหลือง เขียนด้วยคำสั้น เช่น ยากินเช้า ยาภายนอก ทำแผล แทนศัพท์ยาที่ยาว ติดป้ายที่ขอบชั้นด้านหน้าเพื่อไม่ต้องหยิบขวดออกมาอ่าน

ถ้าฉลากเดิมจางหรือเล็ก ให้ถามเภสัชกรขอฉลากใหม่ หรือเขียนเสริมไว้ด้านข้างขวดโดยไม่บังข้อมูลต้นฉบับ ห้ามเปลี่ยนภาชนะแล้วทิ้งฉลากเดิม เพราะข้อมูลวันหมดอายุ ชื่อยา และวิธีใช้สำคัญต่อความปลอดภัย

ถ้าผู้สูงอายุแยกสีได้ดี การใช้สติกเกอร์สีบนฝาขวดตามมื้อ เช่น สีหนึ่งสำหรับเช้า อีกสีสำหรับเย็น ช่วยได้ แต่ต้องใช้ระบบเดียวกันทั้งบ้านและบอกกฎให้ครบ คนที่ตาบอดสีหรือต้อกระจกอาจแยกสีได้ไม่ดี ให้ใช้ตำแหน่งชั้นและตัวอักษรเป็นหลักแทน

เลือกที่แห้ง เย็นพอสมควร พ้นแสงแดดตรง และอยู่ห่างความร้อนจากเตาหรือหน้าต่างด้านที่โดนแดด ห้องน้ำมีความชื้นสูง ไม่เหมาะเก็บยาส่วนใหญ่ ยกเว้นยาที่เภสัชกรระบุเป็นพิเศษ

ตู้ควรอยู่ในจุดที่ผู้สูงอายุเดินไปได้ง่ายโดยไม่ต้องปีนเก้าอี้หรือเอื้อมสูง แสงสว่างพอ พื้นไม่ลื่น เพราะการล้มตอนเอื้อมหยิบของเป็นอุบัติเหตุที่พบบ่อย ถ้ามีเด็กมาเยี่ยมบ่อย ให้ใช้ตู้มีกุญแจหรือชั้นสูงเฉพาะยาที่อันตราย

บ้านที่ผู้สูงอายุใช้ไม้เท้าหรือเดินช้า ควรวางตู้ให้เปิดได้ด้วยมือเดียว ประตูไม่หนัก ไม่ชนทางเดิน และมีที่วางถาดยาหน้าตู้เพื่อหยิบของโดยไม่ต้องถือหลายอย่างพร้อมกัน ผู้ที่มือสั่นหรือข้ออักเสบอาจเปิดฝาขวดยาก ให้ขอเภสัชกรเปลี่ยนเป็นฝาเปิดง่ายแต่ยังอยู่ให้พ้นมือเด็ก

เมื่อมีคนช่วยดูแลหลายคนผลัดกัน ควรตกลงกันว่าใครเป็นคนเติมและเก็บยาเข้าตู้ ใครเป็นคนเขียนวันตรวจ เพื่อไม่ให้ยาถูกย้ายที่โดยไม่มีใครบอก ซึ่งทำให้ผู้สูงอายุที่จำตำแหน่งเดิมหาไม่เจอหรือหยิบผิด

ตั้งรอบตรวจเป็นเวลาที่จำง่าย เช่น เปลี่ยนฤดู หรือหลังนัดหมอใหญ่ ดูวันหมดอายุ สี กลิ่น ลักษณะเม็ด และน้ำยาที่ขุ่นผิดปกติ ยาทาและยาหยอดตาเมื่อเปิดแล้วมักมีอายุใช้สั้นกว่าวันหมดอายุบนกล่อง ให้ถามเภสัชกรเป็นรายตัว และจดวันที่เปิดบนขวด

ยาหมดอายุหรือไม่ใช้แล้วไม่ควรทิ้งลงชักโครกหรือรวมกับขยะทั่วไปโดยไม่คิด หลายพื้นที่มีจุดรับยาหมดอายุที่โรงพยาบาลหรือร้านยาบางแห่ง ถามหน่วยงานท้องถิ่นหรือเภสัชกรเรื่องช่องทางที่ใช้ได้