ห้องน้ำไทยจำนวนมากมีพื้นต่างระดับเล็กน้อยบริเวณจุดระบายน้ำ หรือมีพื้นผิวกระเบื้องที่ไม่เรียบเสมอกันทั้งห้อง การวางขาเก้าอี้อาบน้ำโดยไม่เช็กจุดนี้ก่อนอาจทำให้เก้าอี้เอียงเล็กน้อยโดยที่ตาเปล่ามองไม่เห็น แต่เมื่อผู้สูงอายุลงน้ำหนักเต็มที่ เก้าอี้จะเซไปด้านหนึ่งทันที

จุดที่ควรเลือกคือบริเวณที่พื้นเรียบที่สุดในห้องน้ำ อยู่ใกล้ฝักบัวและก๊อกน้ำโดยไม่ต้องเอื้อมตัวไปด้านหน้ามากเกินไป และห่างจากขอบผนังพอที่จะมีคนช่วยยืนข้างๆ ได้หากจำเป็น ครอบครัวที่มองข้ามขั้นตอนนี้มักคิดว่าตำแหน่งเดิมที่เคยยืนอาบน้ำต้องใช้ได้กับเก้าอี้เสมอ ซึ่งไม่จริงเสมอไปเพราะเก้าอี้ต้องการพื้นที่รองรับสี่จุดพร้อมกัน ไม่ใช่สองเท้าเหมือนตอนยืน

เก้าอี้อาบน้ำที่ปรับระดับได้ควรตั้งความสูงให้เข่าผู้สูงอายุงอเป็นมุมประมาณเก้าสิบองศาเมื่อนั่ง เท้าทั้งสองข้างแตะพื้นเต็มฝ่าเท้า ไม่ใช่เขย่งหรือลอย เพราะความสูงที่ไม่พอดีจะทำให้ผู้สูงอายุต้องออกแรงลุกนั่งมากขึ้น และเสี่ยงเซไปด้านหน้าเวลาจะยืนขึ้น

หลังปรับความสูงเสร็จ ต้องล็อกสลักหรือหมุนน็อตให้แน่นทุกจุด ไม่ใช่แค่ตั้งความสูงคร่าวๆ แล้วใช้เลย เพราะขาที่ยังไม่ล็อกแน่นอาจยุบตัวกะทันหันเมื่อรับน้ำหนัก ครอบครัวควรทดสอบด้วยการกดน้ำหนักตัวเองลงบนเก้าอี้ก่อนให้ผู้สูงอายุนั่งจริงทุกครั้งที่ปรับระดับใหม่

จังหวะที่เสี่ยงที่สุดไม่ใช่ตอนนั่งอาบน้ำ แต่เป็นช่วงเปลี่ยนท่าจากยืนเป็นนั่ง และจากนั่งเป็นยืน โดยเฉพาะการลุกยืนหลังแช่น้ำอุ่นนาน ซึ่งหลอดเลือดขยายตัวจากความร้อนและอาจทำให้เกิดภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ผู้สูงอายุจะรู้สึกหน้ามืดวูบทันทีที่ยืนเร็วเกินไป

วิธีที่ปลอดภัยกว่าคือให้ผู้สูงอายุนั่งนิ่งสักครู่หลังปิดน้ำ ก่อนเริ่มลุก ให้จับราวจับหรือมือผู้ดูแลก่อนออกแรง แล้วลุกขึ้นอย่างช้าๆ เป็นจังหวะ ไม่ใช่ดึงแขนหรือรักแร้กะทันหันซึ่งอาจทำให้ทั้งสองฝ่ายเสียหลัก หากรู้สึกหน้ามืดขณะลุก ให้กลับไปนั่งลงทันทีแล้วรอจนอาการดีขึ้นก่อนลองใหม่

เก้าอี้อาบน้ำที่ใช้ในสภาพเปียกชื้นทุกวันมีอายุการใช้งานจำกัดกว่าที่คิด ยางกันลื่นที่ปลายขาอาจแข็งกรอบและเสื่อมสภาพภายในหนึ่งถึงสองปี ทำให้ยึดพื้นได้น้อยลงโดยไม่มีสัญญาณเตือนชัดเจน ส่วนน็อตหรือสลักล็อกที่โดนน้ำสม่ำเสมออาจเป็นสนิมจนหลวมเร็วกว่าที่ใช้ในบ้านแห้ง

ครอบครัวควรกำหนดให้มีคนหนึ่งรับผิดชอบตรวจสภาพเก้าอี้อย่างสม่ำเสมอ เช่น เขย่าดูความโยกคลอนก่อนใช้ทุกเช้า และตรวจยางกันลื่นทุกเดือน แทนที่จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของใครก็ได้ที่นึกขึ้นได้ เพราะความรับผิดชอบที่ไม่ชัดเจนมักทำให้ไม่มีใครตรวจเลยจนกว่าจะเกิดอุบัติเหตุ

การอาบน้ำเป็นหนึ่งใน ADL หรือกิจวัตรประจำวันพื้นฐานที่บอกภาพรวมความสามารถของผู้สูงอายุได้ดี หากเริ่มต้องใช้เวลานานขึ้น ต้องพักระหว่างขั้นตอน หรือปฏิเสธที่จะอาบน้ำบ่อยขึ้นโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน อาจสะท้อนความเหนื่อยล้า ความเจ็บปวดที่ไม่ได้บอก หรือความกลัวหกล้มที่สะสมมาจากประสบการณ์เกือบล้มครั้งก่อน

ผู้ดูแลควรสังเกตควบคู่กันว่าความสามารถอาบน้ำเปลี่ยนไปพร้อมกับกิจวัตรอื่นหรือไม่ เช่น แต่งตัวช้าลง หรือเดินไปห้องน้ำลำบากขึ้น เพราะการเปลี่ยนแปลงที่เกิดพร้อมกันหลายด้านมีความหมายต่างจากการเปลี่ยนแปลงเฉพาะจุดเดียว และควรนำไปเล่าให้แพทย์ฟังในภาพรวม ไม่ใช่แยกเล่าทีละเรื่อง