ไม้เท้าที่สูงหรือต่ำเกินไปเป็นสาเหตุอันดับต้น ๆ ที่ทำให้ผู้สูงอายุใช้งานแล้วยิ่งเสี่ยงหกล้มมากขึ้น เพราะร่างกายต้องเอียงตัวหรือก้มตัวผิดปกติเพื่อเอื้อมจับ ซึ่งไปรบกวนการทรงตัวตามธรรมชาติ วิธีวัดที่ถูกต้องคือให้ผู้สูงอายุยืนตัวตรง สวมรองเท้าที่ใส่ประจำ ปล่อยแขนแนบลำตัวตามสบาย แล้ววัดจากพื้นถึงระดับข้อมือ (ปุ่มกระดูกด้านข้างของข้อมือ) นั่นคือความสูงที่เหมาะสมของด้ามไม้เท้า

เมื่อจับไม้เท้าในท่ายืนตรงแล้ว ข้อศอกควรงอเล็กน้อยประมาณ 15-30 องศา ถ้าข้อศอกเหยียดตรงสนิทแสดงว่าไม้เท้าสูงเกินไป ถ้าข้อศอกงอมากจนไหล่ยกแสดงว่าไม้เท้าต่ำเกินไป ไม้เท้าปลายเดียวส่วนใหญ่ปรับระดับได้เป็นช่วง ควรให้ผู้สูงอายุลองเดินจริงในบ้านก่อนล็อกความสูงถาวร

หลักการที่หลายครอบครัวเข้าใจผิดคือคิดว่าต้องถือไม้เท้าข้างเดียวกับขาที่เจ็บหรืออ่อนแรง แต่ในทางกายภาพบำบัดหลักการที่ถูกต้องคือตรงกันข้าม ควรถือไม้เท้าด้วยมือข้างตรงข้ามกับขาที่มีปัญหา เพราะเวลาก้าวขาข้างที่อ่อนแรง ไม้เท้าที่อยู่อีกฝั่งจะช่วยกระจายน้ำหนักและสร้างฐานรองรับสามจุดที่มั่นคงกว่าถือข้างเดียวกัน

ตัวอย่างเช่น หากผู้สูงอายุมีปัญหาที่ขาขวาจากข้อเข่าเสื่อมหรือหลังผ่าตัด ควรถือไม้เท้าด้วยมือซ้าย วิธีนี้ช่วยลดแรงกดที่ข้อเข่าขวาได้จริงเมื่อเทียบกับการถือมือขวาข้างเดียวกับขาที่เจ็บ หากผู้สูงอายุติดถือผิดข้างมานาน การปรับแก้ควรค่อยเป็นค่อยไปพร้อมมีคนคอยประกบ

จังหวะเดินที่ปลอดภัยกับไม้เท้าปลายเดียวมีสามจังหวะต่อเนื่องกัน คือ หนึ่ง ย้ายไม้เท้าไปข้างหน้าประมาณความยาวก้าวปกติ สอง ก้าวขาข้างที่อ่อนแรงตามไปพร้อมกันหรือใกล้เคียงกับไม้เท้า สาม ก้าวขาข้างที่แข็งแรงตามไปให้เลยไม้เท้าเล็กน้อย แล้ววนกลับไปจังหวะแรกใหม่ จังหวะนี้ช่วยให้มีจุดรองรับน้ำหนักอย่างน้อยสองจุดตลอดเวลา ลดความเสี่ยงเซหรือล้มระหว่างก้าว

ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย หรือที่เรียกทางการแพทย์ว่าภาวะซาร์โคพีเนีย (sarcopenia) มักเดินก้าวสั้นและช้าลงตามธรรมชาติอยู่แล้ว การฝึกจังหวะสามจังหวะนี้ซ้ำ ๆ ในพื้นที่โล่งปลอดภัยก่อน เช่น ห้องนั่งเล่นที่ไม่มีพรมหรือสายไฟกีดขวาง จะช่วยให้ร่างกายจดจำรูปแบบการเดินได้เร็วขึ้นก่อนออกไปเดินนอกบ้านจริง

บันไดเป็นจุดเสี่ยงหกล้มสูงที่สุดจุดหนึ่งในบ้าน หลักจำง่ายที่นักกายภาพบำบัดมักสอนคือ "ขาดีขึ้นก่อน ขาเจ็บลงก่อน" เวลาขึ้นบันไดให้ก้าวขาข้างที่แข็งแรงขึ้นขั้นแรกก่อน ตามด้วยไม้เท้าและขาข้างอ่อนแรงขึ้นมาสมทบในขั้นเดียวกัน เวลาลงบันไดให้สลับ คือนำไม้เท้าลงก่อน ตามด้วยขาข้างอ่อนแรง แล้วจึงตามด้วยขาข้างแข็งแรง

หากบ้านมีราวจับบันได ควรใช้มือข้างที่ว่างจับราวแทนการถือไม้เท้าทั้งสองมือพร้อมกัน และให้ผู้สูงอายุขึ้นลงทีละขั้นโดยไม่รีบ ไม่ควรก้าวข้ามขั้นหรือเดินขึ้นลงบันไดในที่แสงไม่เพียงพอ ถ้าบันไดในบ้านชันหรือแคบมาก ควรพิจารณาให้ผู้สูงอายุใช้ทางลาดหรือมีคนช่วยประกบทุกครั้งแทน