ไม้เท้าปลายเดียวมีน้ำหนักเบา คล่องตัว เหมาะกับผู้ที่ต้องการเพียงจุดพยุงเสริมเล็กน้อยและยังมีการทรงตัวโดยรวมค่อนข้างดี ส่วนไม้เท้าสี่ขาหรือไม้เท้าฐานกว้างให้ความมั่นคงมากกว่าเพราะตั้งอยู่ได้เองโดยไม่ต้องพึ่งมือจับตลอดเวลา เหมาะกับผู้ที่มีการทรงตัวไม่มั่นคงชัดเจนกว่า แต่มีน้ำหนักมากกว่าและต้องใช้แรงแขนมากกว่าในการยกและวางแต่ละก้าว

การเลือกชนิดที่เหมาะสมจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสวยงามหรือราคา แต่ขึ้นอยู่กับระดับความไม่มั่นคงและกำลังแขนที่เหลืออยู่ของแต่ละคน ซึ่งเป็นสิ่งที่นักกายภาพบำบัดประเมินได้แม่นยำกว่าการเลือกด้วยตัวเองจากร้านขายอุปกรณ์การแพทย์

เมื่ออายุมากขึ้น มวลกล้ามเนื้อขาจะค่อย ๆ ลดลงตามภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อย (sarcopenia) ทำให้กำลังในการดึงลำตัวกลับสมดุลเมื่อเซเล็กน้อยลดลงตามไปด้วย ไม้เท้าช่วยชดเชยส่วนนี้ด้วยการเพิ่มจุดสัมผัสพื้นให้ฐานการทรงตัวกว้างขึ้น โดยเฉพาะเมื่อร่วมกับความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ที่ทำให้หน้ามืดวูบตอนลุกยืน การมีไม้เท้าอยู่ในมือช่วยให้มีที่พยุงทันทีในจังหวะที่ร่างกายยังปรับตัวไม่ทัน

นักกายภาพบำบัดมักใช้การประเมินการเดินและการทรงตัว เช่น การทดสอบ Timed Up and Go ที่ให้ลุกจากเก้าอี้ เดินสามเมตร แล้วเดินกลับมานั่ง เพื่อดูว่าจำเป็นต้องใช้ไม้เท้าจริงหรือไม่ และควรใช้ชนิดใด การซื้อไม้เท้ามาลองใช้เองโดยไม่ผ่านการประเมินอาจทำให้เลือกชนิดหรือความสูงที่ไม่เหมาะ ซึ่งย้อนกลับไปเพิ่มความเสี่ยงแทนที่จะลด

ไม้เท้ายังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนดูแลโดยรวม ที่ต้องพิจารณาร่วมกับกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน (ADL) ว่าไม้เท้าช่วยให้เดินไปห้องน้ำหรืออาบน้ำได้สะดวกขึ้นจริงหรือไม่ ไม่ใช่แค่ใช้เดินได้ในสถานการณ์ทดสอบสั้น ๆ