มวลกล้ามเนื้อขาที่ลดลงตามวัย หรือภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยที่เรียกว่า sarcopenia ทำให้ผู้สูงอายุต้องออกแรงมากขึ้นในการลุกจากชักโครก ยิ่งหากมีอาการปวดข้อเข่าร่วมด้วย การงอเข่าลึกตอนนั่งลงจะยิ่งเจ็บมากขึ้นและทำให้ผู้สูงอายุพยายามหลีกเลี่ยงการนั่งให้เต็มที่

สัญญาณที่บ่งบอกว่าเป็นปัญหานี้คือใช้มือดันเข่าหรือขอบโถช่วยเสมอ ยืนขึ้นช้าลงเรื่อยๆ หรือบ่นปวดเข่าหลังใช้ห้องน้ำ ครอบครัวควรสังเกตความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เทียบกับหลายเดือนก่อนหน้า

ภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension พบได้บ่อยขึ้นตามวัยและอาจทำให้หน้ามืดวูบทันทีที่ลุกยืนจากชักโครกเร็วเกินไป โดยเฉพาะช่วงเช้าหลังตื่นนอนที่ร่างกายยังปรับตัวไม่เต็มที่

ผู้สูงอายุหลายคนไม่รายงานอาการนี้เพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติ ทั้งที่จริงเป็นสัญญาณที่ควรบอกผู้ดูแลหรือแพทย์ เพราะหากปล่อยไว้อาจนำไปสู่การหกล้มขณะยืนในห้องน้ำซึ่งเป็นจุดที่พื้นแข็งและมีของแหลมคมอยู่ใกล้

ผู้สูงอายุที่เคยเซหรือเกือบล้มขณะลุกจากชักโครก มักเกิดความกลัวสะสมที่ทำให้เริ่มลดการดื่มน้ำเพื่อลดจำนวนครั้งที่ต้องเข้าห้องน้ำ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่อันตรายเพราะอาจนำไปสู่ภาวะขาดน้ำและปัญหาสุขภาพอื่นตามมา

ครอบครัวควรถามตรงๆ ว่าเคยรู้สึกเซหรือกลัวเวลาลุกจากชักโครกหรือไม่ และสังเกตว่าปริมาณการดื่มน้ำลดลงผิดปกติหรือไม่ เพราะทั้งสองเรื่องนี้มักเกี่ยวข้องกันโดยที่ผู้สูงอายุไม่ได้บอกตรงๆ

บางครั้งปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวผู้สูงอายุเลย แต่ชักโครกมาตรฐานในบ้านเตี้ยเกินไปสำหรับสรีระที่เปลี่ยนไปตามวัย หรือไม่มีราวจับให้พยุงตัวในจังหวะที่ต้องการที่สุด ทำให้ผู้ใช้รู้สึกไม่มั่นคงโดยไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง

การตรวจสภาพแวดล้อมควบคู่กับการสังเกตร่างกายผู้สูงอายุจึงสำคัญ เพราะบางครั้งการแก้ปัญหาที่ถูกจุดคือปรับความสูงหรือเพิ่มราวจับ ไม่ใช่การจำกัดปริมาณน้ำดื่มของผู้สูงอายุ

การใช้ชักโครกเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันหรือ ADL ที่สะท้อนความสามารถโดยรวมของผู้สูงอายุ หากพบว่าลำบากเฉพาะเรื่องนี้ อาจเกี่ยวกับความสูงของชักโครกโดยตรง แต่หากพบว่าลำบากในกิจกรรมอื่นที่ต้องลุกนั่งด้วย เช่น ลุกจากเก้าอี้หรือเตียง ควรมองเป็นภาพรวมของร่างกายมากกว่าปัญหาเฉพาะจุด

การจดบันทึกว่าอาการลำบากเกิดขึ้นเมื่อไร ในสถานการณ์ใดบ้าง ช่วยให้แพทย์หรือนักกายภาพบำบัดประเมินได้แม่นยำขึ้นเมื่อพาไปพบ แทนที่จะเล่าจากความจำที่อาจคลาดเคลื่อน