สิ่งที่ควรสำรองก่อนคือรูปภาพและวิดีโอที่ไม่มีสำเนาที่อื่น รายชื่อผู้ติดต่อโดยเฉพาะเบอร์ญาติและแพทย์ประจำตัว รวมถึงข้อความหรือบันทึกที่มีความหมายส่วนตัว ส่วนข้อมูลอ่อนไหวอย่างรหัสผ่านธนาคาร เลขบัตรประชาชน หรือรหัส OTP ไม่ควรเก็บปนในโฟลเดอร์เดียวกับรูปภาพทั่วไป เพราะถ้าไฟล์สำรองรั่วไหลจะกระทบมากกว่าที่ควร ผู้สูงอายุหลายคนเข้าใจว่าการสำรองข้อมูลคือการกันข้อมูลหาย แต่ลืมนึกถึงมุมกลับคือยิ่งสำรองไว้หลายที่ ยิ่งต้องระวังว่าที่เก็บนั้นปลอดภัยด้วย

ผู้สูงอายุที่มีสายตายาวตามวัย (presbyopia) หรือความจำระยะสั้นเริ่มถดถอย มักทำตามขั้นตอนสำรองข้อมูลด้วยตัวเองได้ยากหากต้องกดหลายหน้าจอ วิธีที่ปลอดภัยกว่าคือให้ระบบสำรองอัตโนมัติทำงานเบื้องหลังโดยไม่ต้องให้ผู้สูงอายุกดเอง เช่น ตั้งค่าให้รูปภาพอัปโหลดขึ้นคลาวด์ทันทีที่ถ่าย ส่วนผู้สูงอายุที่ยังคล่องแคล่วและอยากมีส่วนร่วม อาจให้กดสำรองด้วยตัวเองเป็นประจำทุกสัปดาห์ พร้อมมีลูกหลานตรวจสอบซ้ำเป็นครั้งคราวว่าระบบยังทำงานอยู่จริง ไม่ใช่ตั้งค่าไว้ครั้งเดียวแล้วไม่มีใครตรวจสอบอีกเลย

การให้ลูกหลานรู้รหัสผ่านทั้งหมดอาจทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัว ขณะที่การไม่ให้ใครรู้เลยก็เสี่ยงกู้ข้อมูลคืนไม่ได้เมื่อจำเป็น ทางออกที่สมดุลคือเลือกคนในครอบครัวหนึ่งคนที่ผู้สูงอายุไว้ใจ เก็บรหัสผ่านสำคัญไว้ในที่ปลอดภัย เช่น สมุดที่ล็อกในลิ้นชักหรือแอปจัดการรหัสผ่านที่มีรหัสหลักเดียว โดยตกลงกันว่าจะใช้เฉพาะกรณีฉุกเฉินหรือเมื่อผู้สูงอายุร้องขอเท่านั้น ไม่ใช่เข้าถึงข้อมูลได้ตลอดเวลาโดยไม่บอกกล่าว