หลายครอบครัวเริ่มทำรายการทรัพย์สินด้วยการนึกอะไรได้ก่อนก็เขียนก่อน ซึ่งมักตกหล่นทรัพย์สินที่ไม่ได้อยู่ในความคิดแรก เช่น ที่ดินแปลงเล็กที่ได้รับมรดกมานานแล้วจนลืม หรือบัญชีเงินฝากที่เปิดไว้หลายธนาคารกระจัดกระจาย การแบ่งหมวดหมู่ใหญ่ก่อน เช่น อสังหาริมทรัพย์ เงินฝากและการลงทุน ยานพาหนะ และของมีค่า ช่วยให้ไล่เก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบและลดโอกาสตกหล่น

การแบ่งหมวดหมู่ยังช่วยให้เห็นภาพรวมว่าทรัพย์สินแต่ละประเภทต้องใช้เอกสารสิทธิ์แบบใด เช่น อสังหาริมทรัพย์ต้องมีโฉนดหรือเอกสารสิทธิ์ที่ดิน ยานพาหนะต้องมีเล่มทะเบียน ซึ่งต่างจากบัญชีธนาคารที่ใช้เพียงสมุดบัญชีหรือใบแจ้งยอดเป็นหลักฐาน

สำหรับทรัพย์สินแต่ละชิ้น สิ่งที่ต้องตรวจคือมีเอกสารสิทธิ์ครบหรือไม่ และชื่อในเอกสารตรงกับผู้สูงอายุจริงหรือไม่ เพราะบางครั้งที่ดินอาจยังเป็นชื่อพ่อแม่ของผู้สูงอายุเองที่เสียชีวิตไปแล้วโดยยังไม่ได้โอนเปลี่ยนชื่อ ซึ่งจะกลายเป็นปัญหาซับซ้อนกว่าที่คิดหากปล่อยไว้นาน

กรณีทรัพย์สินที่ถือร่วมกับผู้อื่น เช่น บ้านที่มีชื่อร่วมกับคู่สมรสหรือพี่น้อง ควรบันทึกสัดส่วนการถือครองตามที่ปรากฏในเอกสารสิทธิ์ให้ชัดเจน ไม่ใช่เข้าใจเอาเองว่าเป็นของใครทั้งหมด

นอกจากบ้าน ที่ดิน และบัญชีธนาคารแล้ว ยังมีทรัพย์สินที่มักถูกมองข้าม เช่น สลากออมทรัพย์ กองทุนสำรองเลี้ยงชีพจากที่ทำงานเก่า หุ้นหรือกองทุนรวมที่ลงทุนไว้นานแล้ว รวมถึงของมีค่าที่จับต้องได้ เช่น ทองคำหรือเครื่องประดับที่เก็บไว้ในตู้เซฟ

สินทรัพย์ดิจิทัล เช่น เงินในกระเป๋าเงินอิเล็กทรอนิกส์หรือบัญชีลงทุนออนไลน์ ก็เป็นอีกประเภทที่ครอบครัวมักไม่ทันนึกถึง เพราะไม่มีเอกสารกระดาษให้เห็นชัดเจนเหมือนทรัพย์สินแบบดั้งเดิม จึงควรถามผู้สูงอายุตรง ๆ ว่ามีบัญชีลักษณะนี้อยู่หรือไม่