คนจำนวนมากตั้งงบรายเดือนหลังเกษียณโดยดูจากค่าใช้จ่ายที่ใช้อยู่ในปัจจุบันแล้วหักลบบางรายการที่คิดว่าจะไม่มีแล้ว เช่น ค่าเดินทางไปทำงาน แต่ลืมนับรวมค่าใช้จ่ายที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น เช่น ค่ายาประจำที่อาจเพิ่มชนิดเมื่อมีโรคร่วมมากขึ้น ค่าอุปกรณ์ช่วยเหลือ หรือค่าจ้างผู้ช่วยดูแลหากเริ่มต้องการความช่วยเหลือในกิจวัตรประจำวัน

ค่าใช้จ่ายเหล่านี้มักไม่เกิดขึ้นทันทีตอนเกษียณ แต่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นตามอายุและสุขภาพที่เปลี่ยนไป การตั้งงบโดยไม่เผื่อส่วนนี้ทำให้ดูเหมือนเพียงพอในช่วงแรกแต่เริ่มขาดมือเมื่อผ่านไปหลายปี

แนวทางที่ปลอดภัยกว่าคือลองประเมินสามสถานการณ์คู่ขนาน กรณีค่าใช้จ่ายต่ำกว่าคาดคือสุขภาพยังแข็งแรงและไม่มีค่าใช้จ่ายพิเศษ กรณีกลางคือมีค่ารักษาโรคเรื้อรังตามปกติ และกรณีค่าดูแลสูงกว่าคาดคือต้องการผู้ช่วยดูแลหรือมีค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพเพิ่มขึ้นมาก การเห็นทั้งสามภาพช่วยให้ตัดสินใจได้ว่าเงินสำรองหรือแหล่งรายได้ที่มีอยู่รองรับสถานการณ์ที่แย่ที่สุดได้แค่ไหน

ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบสมบูรณ์แบบทันที การเห็นช่องว่างระหว่างสามสถานการณ์นี้เองก็มีประโยชน์ เพราะช่วยให้รู้ว่าควรเริ่มออมเพิ่ม ปรับรายจ่าย หรือตรวจสอบสิทธิสวัสดิการใดเพิ่มเติมตั้งแต่เนิ่น ๆ

แหล่งรายได้หลังเกษียณของแต่ละคนต่างกันมาก ทั้งเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เงินบำนาญชราภาพจากสำนักงานประกันสังคมสำหรับผู้ที่เคยเป็นผู้ประกันตน เงินจากกองทุนการออมแห่งชาติสำหรับผู้ที่ไม่ได้อยู่ในระบบประกันสังคม หรือเงินออมส่วนตัว ตัวเลขและเงื่อนไขของสิทธิเหล่านี้เปลี่ยนแปลงได้ตามนโยบาย จึงควรตรวจสอบข้อมูลล่าสุดจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงก่อนนำมาคำนวณในงบ ไม่ใช้ตัวเลขที่เคยได้ยินมาจากคนรู้จัก

หากมีสิทธิมากกว่าหนึ่งทาง ควรตรวจสอบว่าใช้ร่วมกันได้หรือไม่ และมีเงื่อนไขการยื่นเรื่องอย่างไร เพราะบางสิทธิต้องยื่นเรื่องเองภายในระยะเวลาที่กำหนด ไม่ได้รับอัตโนมัติ

หลายคนตั้งงบครั้งเดียวตอนเกษียณแล้วไม่กลับมาทบทวนอีก ทั้งที่ค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพและความสามารถในการดูแลตัวเองเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา หากคู่สมรสเจ็บป่วยเรื้อรัง หรือเริ่มต้องการผู้ช่วยดูแล งบเดิมที่เคยเพียงพออาจไม่พอทันที

ควรทบทวนงบอย่างน้อยปีละครั้ง หรือทันทีที่มีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงสำคัญ เช่น การวินิจฉัยโรคใหม่ การเข้าโรงพยาบาล หรือการสูญเสียคู่สมรส เพื่อปรับตัวเลขให้ตรงกับความเป็นจริงมากที่สุด