ครอบครัวจำนวนมากเลื่อนเรื่องนี้ออกไปเพราะรู้สึกว่าเป็นการพูดถึงเรื่องไม่เป็นมงคล หรือคิดว่ายังไม่จำเป็นตราบใดที่พ่อแม่ยังแข็งแรงดี แต่ในทางปฏิบัติ ความสามารถในการทำนิติกรรมของคนเราไม่ได้หายไปในวันเดียว มันมักถดถอยแบบค่อยเป็นค่อยไปจนถึงจุดที่ยากจะบอกได้ชัดว่าวันไหนคือวันสุดท้ายที่ยังทำได้ ทำให้ครอบครัวที่รอนานเกินไปมักพลาดช่วงเวลาที่เหมาะสมไปโดยไม่รู้ตัว

ธนาคารและหน่วยงานราชการมีสิทธิปฏิเสธการรับรองหนังสือมอบอำนาจ หากมีเหตุให้สงสัยว่าผู้มอบอำนาจ ณ วันที่เซ็น ไม่เข้าใจสิ่งที่ตนกำลังทำ การรอจนอาการชัดเจนแล้วจึงพาไปทำเอกสารจึงเสี่ยงถูกปฏิเสธ และอาจนำไปสู่ข้อพิพาทในครอบครัวว่าใครควรเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์แทน

สัญญาณที่ควรเป็นจุดเริ่มบทสนทนา ได้แก่ ลืมจ่ายบิลหรือจ่ายซ้ำ จัดการเรื่องภาษีหรือธุรกรรมที่เคยทำเองได้อย่างคล่องแคล่วเริ่มสับสน หรือแพทย์เพิ่งวินิจฉัยโรคที่ทราบกันดีว่าอาจกระทบสมองในระยะยาว เช่น ความดันโลหิตสูงที่คุมไม่ได้นาน หรือเบาหวานที่มีภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือด สัญญาณเหล่านี้ไม่ได้แปลว่าต้องรีบเซ็นเอกสารทันที แต่แปลว่าถึงเวลาต้องเริ่มคุยกันในครอบครัวอย่างจริงจัง

สิ่งที่ต้องแยกให้ออกคือ ความจำที่ค่อย ๆ ถดถอยตามภาวะสมองเสื่อมหรือความจำเสื่อมระยะแรก ซึ่งเปิดโอกาสให้วางแผนล่วงหน้าได้ กับความสับสนเฉียบพลันที่เกิดขึ้นเร็วภายในไม่กี่ชั่วโมงถึงวัน ซึ่งมักมีสาเหตุทางการแพทย์ที่รักษาได้ เช่น การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ ภาวะขาดน้ำ หรือผลข้างเคียงยา กรณีหลังนี้ต้องพาไปพบแพทย์ก่อนเสมอ ไม่ใช่รีบให้เซ็นเอกสารขณะยังสับสนอยู่

การพูดเรื่องนี้ต้องเริ่มจากผู้สูงอายุเองก่อนเสมอ ไม่ใช่ลูกหลานตัดสินใจแทนแล้วนำเอกสารมาให้เซ็น ควรอธิบายว่าหนังสือมอบอำนาจเป็นเครื่องมือที่ท่านเลือกเองว่าจะมอบให้ใคร มอบเรื่องอะไร และยกเลิกเมื่อใดก็ได้ตราบใดที่ยังมีความสามารถ ไม่ใช่การสละสิทธิในการตัดสินใจเรื่องอื่นทั้งหมด

การเลือกจังหวะพูดก็สำคัญ ควรเลือกช่วงที่ผู้สูงอายุอารมณ์ดี ไม่เหนื่อยหรือเพิ่งออกจากโรงพยาบาล และอาจเริ่มจากการพูดถึงเพื่อนหรือญาติคนอื่นที่เคยเจอปัญหาจากการไม่ได้เตรียมเอกสารไว้ล่วงหน้า เพื่อให้เห็นภาพว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับการป้องกันปัญหา ไม่ใช่การบอกว่าท่านกำลังแย่ลง