หลายครอบครัวเข้าใจว่าเมื่อทำพินัยกรรมเสร็จแล้วก็จบภารกิจ แต่ในความเป็นจริง ชีวิตครอบครัวเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา หากผู้รับมรดกที่ระบุชื่อไว้เสียชีวิตไปก่อนโดยไม่มีการระบุผู้รับแทน ทรัพย์สินส่วนนั้นอาจตกไปเป็นมรดกที่ต้องแบ่งตามกฎหมายแทนที่จะเป็นไปตามเจตนาเดิม ซึ่งอาจไม่ใช่สิ่งที่ผู้ทำพินัยกรรมต้องการ

อีกความเสี่ยงที่มองข้ามบ่อยคือการซื้อขายหรือได้มาซึ่งทรัพย์สินใหม่หลังทำพินัยกรรม หากไม่ได้ระบุเพิ่มเติม ทรัพย์สินที่ได้มาใหม่อาจไม่ได้ถูกจัดสรรตามเจตนาที่แท้จริง และกลายเป็นประเด็นให้ทายาทตีความแตกต่างกันได้

เหตุการณ์สำคัญที่ควรเป็นตัวกระตุ้นให้ทบทวนพินัยกรรม ได้แก่ การเสียชีวิตของผู้รับมรดกหรือผู้จัดการมรดกที่ระบุไว้ การแต่งงานใหม่หรือหย่าร้างของผู้ทำพินัยกรรมเองหรือของทายาท การมีหลานหรือสมาชิกใหม่ในครอบครัวที่อยากรวมเข้าไป และความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปมากกับทายาทบางคน

การเปลี่ยนแปลงด้านทรัพย์สินก็สำคัญไม่แพ้กัน เช่น การขายบ้านหลังที่เคยระบุยกให้คนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะ การเปิดธุรกิจใหม่ หรือการมีหนี้สินก้อนใหญ่ที่อาจกระทบมรดกสุทธิที่จะเหลือให้ทายาท

การแก้ไขพินัยกรรมต้องทำในขณะที่ผู้ทำยังมีสติสัมปชัญญะและเข้าใจเนื้อหาที่ตนกำลังทำอย่างชัดเจน หากมีข้อสงสัยเรื่องความสามารถ ควรให้แพทย์ประเมินและบันทึกไว้ประกอบการทำเอกสาร เพื่อลดโอกาสถูกทายาทบางคนโต้แย้งภายหลังว่าพินัยกรรมทำขึ้นในขณะที่ผู้ทำไม่เข้าใจเนื้อหา

ต้องแยกความจำที่ค่อย ๆ ถดถอยตามวัยออกจากความสับสนเฉียบพลันที่เกิดขึ้นเร็วภายในไม่กี่ชั่วโมงถึงวัน ซึ่งมักมีสาเหตุทางการแพทย์ เช่น การติดเชื้อหรือภาวะขาดน้ำ กรณีหลังนี้ต้องพาไปพบแพทย์และรักษาให้อาการดีขึ้นก่อน ไม่ใช่รีบแก้ไขพินัยกรรมขณะยังสับสนอยู่

บางครั้งผู้ทำพินัยกรรมอยากแก้ไขแต่ลูกหลานบางคนกลับไม่เห็นด้วย เพราะกังวลว่าสัดส่วนมรดกของตนจะลดลง สถานการณ์เช่นนี้ควรแยกให้ชัดว่าสิทธิ์ในการแก้ไขพินัยกรรมเป็นของผู้ทำพินัยกรรมเพียงผู้เดียว ไม่ใช่เรื่องที่ทายาทมีสิทธิ์ยับยั้งหรือออกเสียง แม้การพูดคุยเพื่อความเข้าใจร่วมกันจะช่วยลดความบาดหมางได้ แต่ไม่ควรปล่อยให้แรงกดดันจากทายาทคนใดคนหนึ่งมาชะลอการแก้ไขที่จำเป็น

หากทายาทบางคนพยายามกดดันหรือชักจูงให้ผู้สูงอายุแก้ไขพินัยกรรมไปในทางที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง ทนายความที่ทำเอกสารมักมีบทบาทช่วยตรวจสอบว่าเจตนาที่แสดงออกมาเป็นเจตนาที่แท้จริงของผู้ทำพินัยกรรมเอง ไม่ใช่ผลจากการถูกชักจูงหรือบังคับ ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ไม่ควรทำพินัยกรรมฉบับใหม่ต่อหน้าทายาทที่มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงเพียงลำพัง