หลายคนเข้าใจว่าการมีเงินเก็บรวมเท่าไรคือปัจจัยเดียวที่กำหนดว่าจะใช้ได้นานแค่ไหนหลังเกษียณ แต่ในความเป็นจริง ลำดับที่เลือกถอนเงินจากแต่ละแหล่งก็มีผลอย่างมากเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อมีเงินลงทุนที่มูลค่าผันผวนตามสภาวะตลาด หากถอนเงินลงทุนออกมาใช้ในช่วงที่ตลาดปรับตัวลงพอดี จะเท่ากับล็อกผลขาดทุนให้กลายเป็นจริงและลดโอกาสที่เงินก้อนนั้นจะฟื้นตัวกลับมาในอนาคต

การมีลำดับถอนเงินที่วางแผนไว้ล่วงหน้าช่วยให้ผ่านช่วงตลาดผันผวนไปได้โดยไม่ต้องขายเงินลงทุนในจังหวะที่ไม่เหมาะสม เพราะมีเงินสำรองสภาพคล่องรองรับการใช้จ่ายในระหว่างนั้นแทน

หลักการทั่วไปคือเริ่มถอนจากแหล่งที่มีความผันผวนต่ำที่สุดและไม่มีผลกระทบทางภาษีก่อน เช่น เงินฝากออมทรัพย์หรือเงินสำรองสภาพคล่อง จากนั้นจึงพิจารณาแหล่งที่มีเงื่อนไขภาษีหรือความผันผวนเพิ่มขึ้นตามลำดับ เช่น เงินลงทุนในกองทุนรวมหรือหุ้น และเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพซึ่งอาจมีเงื่อนไขภาษีเฉพาะเมื่อถอนในบางช่วงอายุ

การจัดลำดับแบบนี้ช่วยให้เงินที่มีความผันผวนสูงกว่ามีเวลาเติบโตต่อไปได้นานขึ้น ในขณะที่ใช้เงินส่วนที่มั่นคงกว่าสำหรับค่าใช้จ่ายประจำวันในช่วงต้นของการเกษียณ

แผนลำดับถอนเงินที่วางไว้ตอนแรกไม่ควรตายตัวตลอดไป ควรทบทวนเป็นระยะเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง เช่น มีค่าใช้จ่ายฉุกเฉินก้อนใหญ่เกิดขึ้น สุขภาพเปลี่ยนแปลงจนมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม หรือสภาวะตลาดการลงทุนเปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ การยึดติดกับแผนเดิมโดยไม่ปรับตามสถานการณ์จริงอาจทำให้พลาดโอกาสรักษาเงินต้นหรือใช้เงินได้อย่างมีประสิทธิภาพน้อยลง

นอกจากลำดับว่าจะถอนจากแหล่งไหนก่อน ควรพิจารณาอัตราการถอนเงินในแต่ละปีให้เหมาะสมกับขนาดเงินเก็บรวมและระยะเวลาที่คาดว่าจะต้องใช้เงินไปตลอดชีวิตหลังเกษียณด้วย การถอนเงินในอัตราที่สูงเกินไปในช่วงต้นของการเกษียณ แม้จะเลือกลำดับแหล่งเงินถูกต้อง ก็ยังเสี่ยงทำให้เงินหมดเร็วกว่าที่ควรอยู่ดี ควรคำนวณอัตราการถอนที่สมดุลระหว่างการใช้จ่ายในปัจจุบันกับความมั่นคงในระยะยาว

การปรับอัตราการถอนเงินให้ยืดหยุ่นตามสภาวะตลาดในแต่ละปี เช่น ถอนน้อยลงในปีที่ตลาดลงทุนให้ผลตอบแทนไม่ดี และถอนเพิ่มได้บ้างในปีที่ผลตอบแทนดี เป็นแนวทางที่ช่วยยืดอายุเงินเก็บได้ดีกว่าการถอนเงินจำนวนคงที่ทุกปีโดยไม่คำนึงถึงสภาวะตลาดเลย ควรทบทวนตัวเลขนี้ร่วมกับนักวางแผนการเงินเป็นประจำทุกปีเพื่อความแม่นยำที่มากขึ้น