เมื่อรู้ตัวว่าเริ่มออมเพื่อเกษียณช้าไป ปฏิกิริยาที่พบบ่อยคือพยายามหาทางเลือกที่ให้ผลตอบแทนสูงเพื่อชดเชยเวลาที่เสียไป แต่ผลตอบแทนสูงมักมาพร้อมความเสี่ยงสูงเช่นกัน หากเกิดการขาดทุนในช่วงใกล้เกษียณ ระยะเวลาที่เหลือให้เงินฟื้นตัวกลับมาสั้นเกินกว่าจะรอได้ ต่างจากคนที่เริ่มออมตั้งแต่อายุน้อยซึ่งมีเวลาให้ผ่านช่วงขาดทุนไปได้

แนวทางที่ปลอดภัยกว่าคือให้ความสำคัญกับความมั่นคงของเงินที่มีอยู่เป็นอันดับแรก แล้วค่อยพิจารณาว่าจะเพิ่มเงินออมได้จากแหล่งใดบ้าง เช่น ลดรายจ่ายที่ไม่จำเป็นหรือหารายได้เสริม แทนที่จะพึ่งพาผลตอบแทนสูงจากความเสี่ยงที่มากขึ้น

หากยังมีหนี้ที่มีดอกเบี้ยสูง เช่น หนี้บัตรเครดิตหรือสินเชื่อส่วนบุคคลที่ไม่มีหลักประกัน การจัดการหนี้เหล่านี้ให้หมดหรือลดลงมักคุ้มค่ากว่าการนำเงินไปออมเพื่อเกษียณ เพราะดอกเบี้ยที่ต้องจ่ายมักสูงกว่าผลตอบแทนที่คาดหวังได้จากการออมทั่วไป การแบกภาระหนี้ดอกเบี้ยสูงไปพร้อมกับพยายามออมเพื่อเกษียณ มักทำให้ทั้งสองเป้าหมายคืบหน้าช้ากว่าที่ควร

หากยังไม่มีเงินสำรองฉุกเฉินเพียงพอ ควรให้ความสำคัญกับส่วนนี้ก่อนทุ่มเงินทั้งหมดไปที่การออมเพื่อเกษียณ เพราะหากเกิดเหตุฉุกเฉินโดยไม่มีเงินสำรอง อาจต้องถอนเงินออมเพื่อเกษียณออกมาใช้ก่อนเวลาอันควร ซึ่งอาจเสียโอกาสผลตอบแทนหรือเสียค่าปรับ ทำให้แผนเกษียณเสียหายมากกว่าการชะลอการออมเพื่อเกษียณไว้ก่อนชั่วคราว

สำหรับคนที่เริ่มออมช้า การตั้งเป้าเงินออมเป็นตัวเลขก้อนใหญ่ที่ไม่มีที่มาอาจทำให้รู้สึกท้อและไม่รู้จะเริ่มอย่างไร แนวทางที่ใช้ได้จริงกว่าคือประเมินรายจ่ายที่จำเป็นหลังเกษียณของตัวเองก่อน เช่น ค่าอาหาร ค่าที่อยู่อาศัย ค่าใช้จ่ายสุขภาพ แล้วดูว่ารายได้ที่จะมีหลังเกษียณ เช่น บำนาญหรือเงินจากกองทุนการออมแห่งชาติ ครอบคลุมได้เท่าใด ส่วนต่างที่เหลือคือเป้าหมายที่ต้องออมเพิ่มจริง ๆ

การประเมินแบบนี้ช่วยให้เห็นภาพที่จับต้องได้มากกว่า และอาจพบว่าจำนวนเงินที่ต้องออมเพิ่มไม่ได้มากเกินความสามารถอย่างที่กังวลไว้ในตอนแรก