เมื่อพาผู้สูงอายุกลับจากห้องฉุกเฉินหรือคลินิกแล้ว ครอบครัวมักรู้สึกโล่งใจและคิดว่าเรื่องจบแล้ว แต่ในทางการแพทย์ การบาดเจ็บบางชนิดใช้เวลากว่าจะแสดงอาการชัดเจน โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่กินยาต้านการแข็งตัวของเลือด เลือดออกในสมองแบบช้าอาจไม่มีอาการทันทีหลังกระแทกศีรษะ แต่จะค่อยๆ แสดงเป็นซึมลง ปวดศีรษะมากขึ้น หรือพฤติกรรมเปลี่ยนไปภายในไม่กี่วันถึงสองสัปดาห์หลังเหตุการณ์

อีกเหตุผลที่ทำให้ช่วงนี้เสี่ยงคือกระดูกร้าวบางตำแหน่งอาจไม่แสดงอาการชัดเจนทันทีที่เกิดเหตุ โดยเฉพาะกระดูกสะโพกหรือข้อมือในผู้สูงอายุที่มีกระดูกเปราะบางอยู่แล้ว ผู้สูงอายุบางคนยังพอเดินได้หลังล้มแต่มีอาการปวดมากขึ้นในวันต่อมา ครอบครัวจึงไม่ควรตัดสินใจว่าไม่มีปัญหาเพียงเพราะยังเดินได้ในวันแรก

หลายครอบครัวพาไปห้องฉุกเฉินเพื่อรักษาแผลหรือกระดูกที่เห็นชัด แต่ไม่ได้กลับไปนัดติดตามผลเพื่อหาสาเหตุว่าทำไมถึงล้ม ทั้งที่การล้มในผู้สูงอายุมักเป็นอาการแสดง ไม่ใช่เหตุการณ์เดี่ยวๆ สาเหตุที่พบบ่อยได้แก่ ความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ผลข้างเคียงของยาหลายชนิดที่ใช้ร่วมกันหรือ polypharmacy ปัญหาการมองเห็นที่แย่ลง หรือภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะที่ทำให้หน้ามืดชั่วขณะ

การนัดติดตามผลจึงควรเป็นโอกาสที่แพทย์ทบทวนรายการยาทั้งหมด ตรวจความดันทั้งท่านอนและท่ายืน และซักถามรายละเอียดของเหตุการณ์ล้มอย่างละเอียด เช่น ล้มขณะลุกจากเตียงตอนกลางคืน หรือล้มขณะเดินไปห้องน้ำ เพราะรายละเอียดเหล่านี้ช่วยชี้สาเหตุได้มากกว่าการบอกแค่ว่า "ล้ม" เฉยๆ

หลังหกล้มครั้งหนึ่ง ผู้สูงอายุจำนวนมากเกิดความกลัวจนไม่กล้าลุกเดินเหมือนเดิม แม้ร่างกายจะฟื้นตัวจากแผลหรือกระดูกแล้วก็ตาม ความกลัวนี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริงหรือขี้ขลาด แต่เป็นปฏิกิริยาปกติที่พบได้บ่อย ปัญหาคือถ้าปล่อยให้ความกลัวนี้ทำให้เคลื่อนไหวน้อยลงเรื่อยๆ กล้ามเนื้อขาจะยิ่งลีบและการทรงตัวยิ่งแย่ลง กลายเป็นวงจรที่ยิ่งกลัวยิ่งเสี่ยงล้มซ้ำจริง

ครอบครัวบางบ้านตอบสนองต่อความกลัวนี้ด้วยการห้ามเดินไปเลยเพื่อความปลอดภัย ซึ่งยิ่งตอกย้ำวงจรนี้ให้แย่ลง สิ่งที่ควรทำแทนคือช่วยให้ผู้สูงอายุกลับมาเดินอย่างค่อยเป็นค่อยไปในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและมีคนอยู่ใกล้ ไม่ใช่หยุดเคลื่อนไหวหรือปล่อยให้เผชิญความกลัวคนเดียวโดยไม่มีระบบรองรับ

การฟื้นตัวหลังหกล้มไม่ควรปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติอย่างเดียว นักกายภาพบำบัดสามารถประเมินความสามารถในการทรงตัวและออกแบบโปรแกรมฝึกที่เหมาะกับแต่ละคน เพราะการฟื้นฟูที่ไม่ตรงจุดอาจทำให้กล้ามเนื้อบางส่วนแข็งแรงขึ้นแต่การทรงตัวโดยรวมยังไม่ดีพอ ในบางพื้นที่ สิทธิการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์ครอบคลุมบริการเหล่านี้ แต่เงื่อนไขและความครอบคลุมอาจเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบสิทธิที่แท้จริงกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก่อนวางแผน

นอกจากร่างกาย การปรับสภาพแวดล้อมในบ้านก็เป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูที่จำเป็นเช่นกัน จุดที่เคยเกิดเหตุควรได้รับการตรวจสอบว่ามีปัจจัยเสี่ยงอะไรบ้าง เช่น พื้นลื่น แสงไม่พอ หรือสิ่งกีดขวาง และแก้ไขก่อนที่ผู้สูงอายุจะกลับไปใช้เส้นทางเดิมอีกครั้ง