การเบื่ออาหารชั่วคราวหนึ่งถึงสองมื้อจากความไม่สบายตัวเล็กน้อยเป็นเรื่องปกติที่พบได้บ่อย แต่หากกินได้น้อยลงต่อเนื่องเกินสามถึงห้าวัน หรือแทบไม่กินอะไรเลยในบางวัน ถือเป็นสัญญาณที่ต้องให้ความสำคัญมากขึ้น การจดบันทึกว่าเป็นมานานแค่ไหนแล้วช่วยให้ประเมินความรุนแรงได้แม่นยำกว่าการจำจากความรู้สึก

ควรเช็กด้วยว่าเบื่ออาหารเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปหรือเกิดขึ้นฉับพลัน เพราะทั้งสองแบบอาจมีสาเหตุต่างกัน อาการที่เกิดขึ้นฉับพลันมักบ่งชี้ถึงปัญหาเฉพาะที่ต้องรีบตรวจ ขณะที่อาการค่อยเป็นค่อยไปอาจเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงระยะยาว เช่น ยาที่ใช้สะสมนานหรือภาวะทางอารมณ์

หลายครอบครัวโฟกัสแค่ว่าผู้สูงอายุกินข้าวได้เท่าไร แต่ลืมเช็กปริมาณน้ำที่ดื่ม ทั้งที่ภาวะขาดน้ำในผู้สูงอายุเป็นอันตรายเร็วกว่าการขาดอาหารมาก และมักเกิดร่วมกับอาการเบื่ออาหาร เพราะเมื่อไม่อยากกินอาหารก็มักไม่อยากดื่มน้ำตามไปด้วย ควรเช็กว่าดื่มน้ำได้ปกติหรือน้อยลงชัดเจน ปากแห้ง ปัสสาวะสีเข้ม หรือปัสสาวะน้อยลงกว่าเดิมหรือไม่

ความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension เป็นภาวะที่พบได้บ่อยขึ้นเมื่อร่างกายขาดน้ำร่วมกับกินได้น้อย ควรสังเกตว่าผู้สูงอายุมีอาการหน้ามืดหรือวูบเวลาลุกยืนเร็วขึ้นกว่าปกติหรือไม่ เพราะเป็นสัญญาณที่เชื่อมโยงกับทั้งการขาดน้ำและกินได้น้อย

อาการเบื่ออาหารที่มาพร้อมกับอ่อนเพลียผิดปกติ ซึมลง สับสนเฉียบพลันหรือ delirium มีความหมายต่างจากเบื่ออาหารเดี่ยว ๆ มาก เพราะอาจบ่งชี้ถึงปัญหาสุขภาพเฉียบพลันที่ต้องรีบตรวจ การเช็กว่ามีอาการอื่นร่วมด้วยหรือไม่ทุกครั้งที่สังเกตเรื่องการกิน จึงสำคัญไม่แพ้การเช็กปริมาณอาหาร

ควรเช็กด้วยว่าเบื่ออาหารเริ่มพร้อมกับเหตุการณ์ใดในชีวิต เช่น การเปลี่ยนยาใหม่ การสูญเสียคนใกล้ชิด หรือการย้ายที่อยู่ เพราะข้อมูลเชื่อมโยงเชิงเวลานี้ช่วยให้แพทย์หาสาเหตุได้ตรงจุดกว่าการบอกแค่ว่า 'จู่ ๆ ก็เบื่ออาหาร' โดยไม่มีบริบท

การเบื่ออาหารที่ปล่อยไว้นานมักกระทบกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน เช่น เดินได้ไม่ไกลเท่าเดิม ลุกจากเก้าอี้ลำบากขึ้น หรือเหนื่อยง่ายกว่าเดิมมาก การเช็กน้ำหนักตัวทุกสัปดาห์ในช่วงที่เบื่ออาหาร ร่วมกับสังเกตความสามารถทางร่างกายเหล่านี้ ช่วยประเมินว่าสถานการณ์แย่ลงเร็วแค่ไหน

หากน้ำหนักลดลงชัดเจนภายในเวลาสั้น เช่น ลดลงมากกว่าร้อยละห้าของน้ำหนักตัวภายในหนึ่งเดือน ควรถือเป็นสัญญาณที่ต้องรีบพาไปพบแพทย์ ไม่ควรรอดูต่อไปโดยหวังว่าจะดีขึ้นเอง เพราะการลดน้ำหนักเร็วในผู้สูงอายุมักเชื่อมโยงกับมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือ sarcopenia ที่ฟื้นตัวได้ยากกว่าคนวัยอื่น