หลายครอบครัวมองว่าการฝึกแขนเป็นเรื่องของ 'ความแข็งแรง' ทั่วไป แต่ในทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ความสามารถของแขนและหัวไหล่ผูกอยู่กับกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน (ADL) โดยตรง เช่น การยกแขนสระผม การติดกระดุมด้านหลัง การยกตัวลุกจากเตียงด้วยแขนทั้งสองข้าง

นอกจากนี้ยังเกี่ยวกับกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้น (IADL) เช่น การยกของใส่ตู้เย็น การถือถุงกับข้าวจากรถ หรือการเอื้อมหยิบของบนชั้นวาง ถ้าแขนและไหล่อ่อนแรงลง กิจกรรมเหล่านี้จะค่อย ๆ ถูกงดไปทีละอย่างโดยที่ครอบครัวอาจไม่ทันสังเกต

การฝึกแขนและหัวไหล่ที่มีเป้าหมายชัดเจนจึงควรเริ่มจากถามว่า ผู้สูงอายุอยากกลับไปทำกิจกรรมอะไรได้เองอีกครั้ง แล้วจึงออกแบบท่าฝึกให้ตรงกับกิจกรรมนั้น

อาการปวดไหล่จากการใช้งานมากเกินไปหรือท่าทางไม่ดีเป็นเรื่องพบบ่อย มักปวดเฉพาะเมื่อขยับบางทิศทางและดีขึ้นเมื่อพัก แต่สิ่งที่ต้องระวังคืออาการแน่นหน้าอกหรือปวดร้าวไปแขนซ้ายร่วมกับเหนื่อยหอบ เหงื่อออก หรือหน้ามืด เพราะในผู้สูงอายุ ภาวะหัวใจขาดเลือดอาจไม่แสดงอาการเจ็บหน้าอกชัดเจนแบบคนอายุน้อย แต่แสดงเป็นอาการแสดงไม่ตรงแบบ เช่น ปวดไหล่ แน่นท้อง หรือเหนื่อยง่ายผิดปกติแทน

หลักการง่าย ๆ คือ ถ้าปวดไหล่สัมพันธ์ชัดเจนกับท่าทางหรือการขยับแขน มักเป็นเรื่องกล้ามเนื้อและข้อต่อ แต่ถ้าปวดร่วมกับอาการทางระบบอื่นที่ไม่เกี่ยวกับการขยับแขนโดยตรง ควรหยุดฝึกและรีบตรวจสอบ

หัวไหล่เป็นข้อที่เคลื่อนไหวได้หลายทิศทางที่สุดในร่างกาย แต่ก็เป็นข้อที่บาดเจ็บง่ายที่สุดถ้าฝึกเร็วเกินไปหรือฝืนช่วงที่ปวด หลักสำคัญคือฝึกในช่วงองศาที่ไม่มีอาการปวด แล้วค่อย ๆ ขยายช่วงการเคลื่อนไหวทีละน้อยตามที่ร่างกายยอมรับได้

การใช้แรงต้านเบา ๆ เช่น ยางยืดออกกำลังกายหรือขวดน้ำเปล่า ช่วยเสริมแรงได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ยกน้ำหนักหนัก ๆ ซึ่งเสี่ยงบาดเจ็บมากกว่าประโยชน์ที่ได้ในวัยนี้