ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) และยาหลายชนิดมีข้อกำหนดเรื่องเวลาสัมพันธ์กับอาหารหรือของเหลว เช่น บางชนิดต้องกินพร้อมน้ำปริมาณมากเพื่อลดการระคายเคืองกระเพาะ บางชนิดแนะนำให้หลีกเลี่ยงของเหลวปริมาณมากใกล้เวลานอนเพื่อลดผลข้างเคียง การมองข้ามความสัมพันธ์นี้อาจทำให้ยาออกฤทธิ์ไม่เต็มที่หรือเพิ่มผลข้างเคียงโดยไม่จำเป็น

ยาขับปัสสาวะเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด เพราะออกฤทธิ์ทำให้ปัสสาวะเพิ่มขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังกิน หากกินตอนเย็นแล้วยังดื่มน้ำหรือเครื่องดื่มปริมาณมากใกล้เวลานอน อาจทำให้ต้องลุกปัสสาวะกลางคืนถี่กว่าที่ควรเป็น ทั้งที่ปัญหาไม่ได้มาจากตัวยาโดยตรง แต่มาจากจังหวะเวลาที่ไม่สอดคล้องกัน

ควรตรวจสอบฉลากยาหรือสอบถามเภสัชกรว่ายาแต่ละชนิดที่กินตอนเย็นมีข้อกำหนดเรื่องน้ำหรือของเหลวอย่างไร บางชนิดต้องกินพร้อมน้ำเต็มแก้ว บางชนิดควรกินห่างจากนมหรือผลิตภัณฑ์แคลเซียมเพราะอาจลดการดูดซึม การรู้ข้อกำหนดเหล่านี้ล่วงหน้าช่วยวางแผนเวลาเครื่องดื่มได้แม่นยำกว่าการเดา

สำหรับยาขับปัสสาวะโดยเฉพาะ การจัดให้กินในช่วงเวลาที่เหมาะสมของวันตามที่แพทย์สั่ง ร่วมกับการเว้นระยะเครื่องดื่มปริมาณมากในช่วง 2-3 ชั่วโมงก่อนนอน ช่วยให้ฤทธิ์ขับปัสสาวะส่วนใหญ่เกิดขึ้นก่อนเข้านอนแทนที่จะเกิดขึ้นระหว่างที่กำลังหลับ

น้ำเปล่าปริมาณพอเหมาะยังจำเป็นสำหรับกินยาให้ครบตามฉลาก แต่ปริมาณที่มากเกินความจำเป็นใกล้เวลานอนคือสิ่งที่ควรเว้นระยะ ส่วนนมหรือเครื่องดื่มที่มีแคลเซียมสูงอาจต้องเว้นระยะห่างจากยาบางชนิด เช่น ยาปฏิชีวนะบางกลุ่มที่การดูดซึมลดลงเมื่อกินพร้อมแคลเซียม จึงควรตรวจสอบเป็นรายยา ไม่ใช่กฎเดียวใช้กับยาทุกชนิด

เครื่องดื่มที่มีน้ำตาลหรือคาร์โบไฮเดรตสูง เช่น น้ำหวานหรือน้ำผลไม้ อาจส่งผลต่อระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ที่ใช้ยาเบาหวานร่วมด้วย การจดบันทึกว่าดื่มอะไรเวลาใดร่วมกับยาที่กินช่วยให้เห็นความเชื่อมโยงเมื่อเกิดความผิดปกติ เช่น น้ำตาลแกว่งผิดปกติในบางคืน

เมื่อมีผู้ดูแลหลายคนผลัดเวร ความเสี่ยงคือแต่ละคนจัดเวลาเครื่องดื่มและยาต่างกันโดยไม่รู้ตัว การทำตารางเดียวที่ระบุชัดเจนว่ายาแต่ละมื้อกินเวลาใด ควรดื่มอะไรได้บ้างในช่วงใด และควรเว้นระยะเครื่องดื่มปริมาณมากตั้งแต่เวลาใด ช่วยให้ทุกคนในบ้านทำตามมาตรฐานเดียวกัน

ควรทบทวนตารางนี้ทุกครั้งที่แพทย์ปรับยาใหม่หรือเปลี่ยนขนาดยา เพราะข้อกำหนดเรื่องเวลาและของเหลวอาจเปลี่ยนไปตามยาชนิดใหม่ ไม่ควรใช้ตารางเดิมต่อเนื่องโดยไม่ทบทวนเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการรักษา