การถอดใส่และทำความสะอาดฟันปลอมจัดเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวัน (ADL) ด้านการดูแลช่องปาก เช่นเดียวกับการแปรงฟัน แต่มีรายละเอียดต่างออกไปเพราะฟันปลอมเป็นวัสดุที่ต้องดูแลแยกจากเหงือกและลิ้นที่ยังอยู่ในปาก หลายครอบครัวเข้าใจว่าเมื่อใส่ฟันปลอมแล้วไม่ต้องดูแลช่องปากส่วนที่เหลือมากเท่าเดิม ซึ่งเป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน

เหงือกที่รองรับฟันปลอมยังต้องทำความสะอาดทุกวันด้วยแปรงขนนุ่มหรือผ้าก๊อซชุบน้ำ เพราะเชื้อราและแบคทีเรียยังสะสมบนเหงือกได้แม้ไม่มีฟันธรรมชาติเหลืออยู่ หากละเลยอาจทำให้เกิดการอักเสบใต้ฐานฟันปลอมที่เรียกว่าปากอักเสบจากฟันปลอม

สันเหงือกที่รองรับฟันปลอมไม่ได้อยู่คงที่ตลอดไป กระดูกขากรรไกรค่อย ๆ ละลายตัวไปตามธรรมชาติหลังสูญเสียฟัน ทำให้รูปทรงของเหงือกเปลี่ยนไปทีละน้อยในทุกปี น้ำหนักตัวที่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะลดลงจากความอยากอาหารที่น้อยลงหรือเพิ่มขึ้น ก็มีผลต่อรูปหน้าและความพอดีของฟันปลอมเช่นกัน

อีกปัจจัยที่พบบ่อยคือปากแห้งจากการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) น้ำลายมีบทบาทช่วยให้ฟันปลอมยึดติดกับเหงือกได้ดีตามธรรมชาติ เมื่อน้ำลายน้อยลงจากผลข้างเคียงของยา ฟันปลอมจะรู้สึกหลวมและเสียดสีเหงือกง่ายขึ้นแม้รูปทรงฟันปลอมยังไม่เปลี่ยน ผู้สูงอายุที่เริ่มรู้สึกปากแห้งควรจดช่วงเวลาที่เริ่มเป็นไว้คุยกับแพทย์หรือทันตแพทย์

ฟันปลอมทำจากวัสดุที่บางและเป็นรอยง่ายกว่าฟันธรรมชาติ การใช้ยาสีฟันทั่วไปซึ่งมีสารขัดจะทำให้ผิวฟันปลอมเป็นรอยขนแมวสะสม กลายเป็นที่เกาะของเชื้อแบคทีเรียและคราบสีได้ง่ายขึ้น ควรใช้แปรงฟันปลอมโดยเฉพาะร่วมกับน้ำสบู่อ่อนหรือน้ำยาทำความสะอาดฟันปลอมที่ออกแบบมาสำหรับวัสดุนี้โดยตรง

ขณะทำความสะอาด ควรรองอ่างด้วยน้ำหรือผ้าขนหนูก่อนเสมอ เพราะฟันปลอมที่หลุดมือตกพื้นแข็งอาจแตกหักได้ง่าย และควรถอดฟันปลอมมาล้างหลังมื้ออาหารทุกครั้งเพื่อล้างเศษอาหารที่ติดอยู่บริเวณขอบ

ควรถอดฟันปลอมออกตอนกลางคืนทุกคืน เพื่อให้เหงือกได้พักจากแรงกดตลอดวันและลดความเสี่ยงเชื้อราสะสม ฟันปลอมที่ถอดออกต้องแช่ในน้ำสะอาดหรือน้ำยาแช่ฟันปลอมเสมอ ไม่วางทิ้งไว้แห้งเพราะวัสดุจะเสียรูปทรงและใส่แล้วไม่พอดีเหมือนเดิม

ภาชนะแช่ฟันปลอมควรมีฝาปิดมิดชิดและติดชื่อไว้ชัดเจนหากมีผู้สูงอายุหลายคนในบ้าน เพื่อป้องกันการหยิบผิดโดยเฉพาะในบ้านที่มีผู้สูงอายุที่มีปัญหาความจำร่วมด้วย