หลายครอบครัวเข้าใจผิดว่าฟันปลอมที่ทำเสร็จแล้วจะพอดีไปตลอด ทั้งที่ความจริงสันเหงือกและกระดูกขากรรไกรของผู้สูงอายุเปลี่ยนรูปร่างต่อเนื่องตามอายุ แม้ไม่มีฟันธรรมชาติเหลืออยู่แล้วก็ตาม เมื่อกระดูกฐานฟันปลอมยุบตัวลงไปเรื่อย ๆ ฟันปลอมชิ้นเดิมจึงค่อย ๆ หลวมขึ้นทีละน้อยโดยที่ผู้ใส่อาจไม่ทันสังเกตจนกระทั่งกัดเจ็บหรือหลุดง่ายเวลาพูด

น้ำหนักตัวที่เปลี่ยนไปก็มีผลเช่นกัน หากผู้สูงอายุน้ำหนักลดลงในช่วงหลัง ไม่ว่าจะจากการกินได้น้อยลงหรือเหตุผลอื่น รูปหน้าและสันเหงือกอาจเปลี่ยนตามไปด้วย ทำให้ฟันปลอมที่เคยพอดีเริ่มหลวมเร็วกว่าปกติ จึงควรสังเกตร่วมกันทั้งเรื่องน้ำหนักตัวและความพอดีของฟันปลอม แทนการมองแยกส่วน

ฟันปลอมควรถอดล้างทำความสะอาดหลังทุกมื้ออาหารด้วยแปรงขนนุ่มเฉพาะสำหรับฟันปลอมและน้ำสบู่อ่อนหรือน้ำยาทำความสะอาดฟันปลอมโดยเฉพาะ ไม่ควรใช้ยาสีฟันชนิดขัดฟันธรรมดาเพราะมีฤทธิ์กัดกร่อนผิวฟันปลอมให้เป็นรอยขนาดเล็ก ซึ่งเป็นจุดที่คราบและเชื้อราสะสมได้ง่ายขึ้นในระยะยาว

ตอนกลางคืนควรถอดฟันปลอมแช่ในน้ำสะอาดหรือน้ำยาแช่ฟันปลอมแทนการใส่นอนต่อเนื่อง เพราะเหงือกและเนื้อเยื่อในช่องปากต้องการเวลาพักจากแรงกดของฟันปลอมเพื่อลดความเสี่ยงเชื้อราในช่องปากที่เรียกว่าปากอักเสบจากฟันปลอม ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุที่ใส่ฟันปลอมตลอดเวลาโดยไม่ถอดพัก

การกินอาหารเป็นหนึ่งใน ADL หรือกิจวัตรประจำวันพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เมื่อฟันปลอมหลวมหรือเจ็บจนกินอาหารแข็งไม่ได้ ผู้สูงอายุมักหันไปกินแต่อาหารอ่อนหรืออาหารเหลวซ้ำ ๆ ซึ่งอาจได้โปรตีนและสารอาหารไม่เพียงพอในระยะยาว และเสี่ยงต่อการสูญเสียมวลกล้ามเนื้อหรือ sarcopenia ที่ฟื้นตัวได้ยากกว่าคนวัยอื่น

ยาหลายชนิดที่ผู้สูงอายุใช้ประจำ โดยเฉพาะในกลุ่มที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy เช่น ยาลดความดันบางกลุ่มและยาแก้แพ้ มีผลข้างเคียงทำให้น้ำลายน้อยลง เมื่อปากแห้งร่วมกับฟันปลอมที่ไม่พอดี ยิ่งเพิ่มโอกาสเสียดสีจนเป็นแผลใต้ฟันปลอมได้ง่ายขึ้น ครอบครัวจึงควรสังเกตทั้งสองเรื่องไปพร้อมกัน

ผู้สูงอายุที่เริ่มมีปัญหาความจำหรือความคิดอาจลืมถอดฟันปลอมก่อนนอน ลืมทำความสะอาด หรือใส่ฟันปลอมผิดข้างโดยไม่รู้ตัว การประเมินความสามารถด้านความจำอย่างเป็นระบบ เช่น Mini-Cog หรือ MoCA เป็นสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญจะเป็นผู้ตรวจเมื่อจำเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวควรทำแบบทดสอบเองแล้วสรุปผล

สิ่งที่ทำได้คือสังเกตว่าการดูแลฟันปลอมเริ่มไม่สม่ำเสมอขึ้นเมื่อเทียบกับปกติของคนนั้นหรือไม่ หากใช่ ควรค่อย ๆ ปรับบทบาทเป็นการช่วยเตือนหรือช่วยทำร่วมกันในจุดที่จำเป็นจริง ๆ แทนการแย่งทำแทนทั้งหมด เพื่อรักษาความสามารถที่ยังเหลืออยู่และศักดิ์ศรีของผู้สูงอายุไว้ให้มากที่สุด