ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการปล่อยให้ผู้สูงอายุใส่แว่นอันเดิมต่อไปเรื่อย ๆ ทั้งที่ค่าสายตาเปลี่ยนไปแล้ว หลายครอบครัวคิดว่าถ้ายังพอมองเห็นก็ยังไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน แต่แว่นที่ไม่ตรงค่าสายตาทำให้ต้องเพ่งมากขึ้นตลอดเวลา เมื่อยล้าง่ายขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงกะระยะพื้นผิดโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเวลาเดินในที่แสงน้อยตอนกลางคืน

ความผิดพลาดที่สองคือการซื้อแว่นอ่านหนังสือสำเร็จรูปจากร้านค้าทั่วไปมาใช้แทนการตรวจสายตาจริง แว่นสำเร็จรูปมีกำลังเลนส์เท่ากันทั้งสองข้าง แต่สายตาของแต่ละคนมักไม่เท่ากันทั้งสองข้าง โดยเฉพาะเมื่อสายตายาวตามวัยหรือ presbyopia ดำเนินไม่เท่ากันในตาแต่ละข้าง การใช้แว่นสำเร็จรูปต่อเนื่องนานอาจทำให้ตาข้างที่อ่อนแอกว่าต้องทำงานหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว และสำคัญกว่านั้นคือไม่ได้ช่วยตรวจหาสาเหตุอื่น เช่น ต้อกระจกหรือปัญหาจอประสาทตาที่ทำให้มองไม่ชัดเช่นกัน

ความผิดพลาดที่สามคือการปล่อยให้ผู้สูงอายุเดินขึ้นลงบันไดตามปกติทันทีหลังได้แว่นโปรเกรสซีฟใหม่ โดยไม่รู้ว่าเลนส์ชนิดนี้ต้องใช้เวลาปรับตัวให้ชินกับการขยับศีรษะแทนการกลอกตา ในช่วงสัปดาห์แรกที่ยังไม่ชิน การก้มมองพื้นผ่านส่วนมองใกล้ของเลนส์อาจทำให้ภาพบิดเบี้ยวและกะระยะขั้นบันไดผิดพลาดจนหกล้มได้ ครอบครัวควรรู้ล่วงหน้าและดูแลใกล้ชิดเป็นพิเศษในช่วงนี้

ความผิดพลาดที่สี่คือการเลือกกรอบแว่นตามความสวยงามโดยไม่พิจารณาความเหมาะสมกับใบหน้าและกิจกรรม กรอบที่หลวมเกินไปจะเลื่อนลงมาตลอดเวลาทำให้ต้องเงยหน้ามองผ่านเลนส์ ส่วนกรอบที่หนีบแน่นเกินไปอาจกดขมับจนปวดหัว ทั้งสองแบบทำให้ผู้สูงอายุมองเห็นไม่ชัดเท่าที่ควรทั้งที่ค่าสายตาถูกต้อง

ความผิดพลาดที่ห้าคือการปล่อยให้เลนส์สกปรกหรือมีรอยขีดข่วนสะสมโดยไม่ทำความสะอาดอย่างถูกวิธี บางครอบครัวใช้เสื้อผ้าหรือกระดาษทิชชูเช็ดเลนส์ ซึ่งอาจมีฝุ่นละอองที่ทำให้เกิดรอยขีดข่วนสะสม เมื่อเลนส์เป็นรอยมากขึ้นจะทำให้แสงกระจายและมองเห็นไม่ชัด โดยเฉพาะเวลาขับรถกลางคืนที่แสงไฟรถสวนทำให้แยกรอยขีดข่วนกับสิ่งกีดขวางจริงได้ยากขึ้น

ความผิดพลาดที่หกคือการไม่เตรียมแว่นสำรองไว้เลย เมื่อแว่นหลักชำรุดหรือหาไม่เจอกะทันหัน ผู้สูงอายุอาจต้องอยู่โดยไม่มีแว่นใช้เป็นเวลาหลายวันกว่าจะไปตัดใหม่ได้ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงหกล้มและอุบัติเหตุในบ้านอย่างมากในช่วงนั้น

ความผิดพลาดสุดท้ายที่อันตรายที่สุดคือการเข้าใจว่าอาการมองไม่ชัดทุกครั้งแก้ได้ด้วยการเปลี่ยนแว่น ทั้งที่บางครั้งสาเหตุไม่ได้อยู่ที่แว่นเลย เช่น ต้อกระจกที่แย่ลง โรคทางจอประสาทตา หรือแม้แต่สัญญาณโรคหลอดเลือดสมองที่ทำให้มองเห็นผิดปกติเฉียบพลัน หากเปลี่ยนแว่นแล้วยังไม่ชัดขึ้น หรือมองเห็นแย่ลงอย่างรวดเร็ว ไม่ควรคิดว่าต้องเปลี่ยนแว่นใหม่อีกครั้ง แต่ควรพบแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุอื่น ที่สำคัญคือแว่นที่ไม่เหมาะสมกระทบกิจวัตรประจำวันหลายอย่าง ตั้งแต่อ่านฉลากยาไปจนถึงเดินบนพื้นต่างระดับ ครอบครัวจึงควรสังเกตผลกระทบเชิงกิจกรรมจริง ไม่ใช่แค่ถามว่าชัดหรือไม่ชัด