หลายบ้านติดตั้งเฉพาะไฟหลักที่สว่างจ้าในห้องและทางเดิน เมื่อผู้สูงอายุตื่นมากลางดึกและเปิดไฟหลักทันที แสงจ้าจะทำให้ตาที่ปรับตัวเข้ากับความมืดแล้วต้องปรับตัวใหม่อีกครั้ง ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ตายังไม่ปรับตัวนี้เองที่เกิดอุบัติเหตุบ่อย เพราะผู้สูงอายุมักเริ่มเดินก่อนที่ตาจะมองเห็นชัด ทางแก้คือติดไฟหรี่แสงนุ่มนวลสำหรับใช้กลางคืนแทนไฟหลัก

บ้านที่มีหน้าต่างใหญ่และแสงธรรมชาติดีตอนกลางวันมักละเลยการติดตั้งไฟเสริม เพราะรู้สึกว่าสว่างพอแล้ว แต่แสงธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตลอดวันตามตำแหน่งดวงอาทิตย์และสภาพอากาศ วันที่ฟ้าครึ้มหรือช่วงเย็นแสงจะลดลงมากโดยที่คนในบ้านอาจไม่ทันสังเกต และแสงธรรมชาติหายไปหมดตอนกลางคืน จึงต้องมีไฟฟ้าสำรองที่ให้แสงสม่ำเสมอตลอดวันไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร

การติดหลอดไฟเปลือยโดยไม่มีฝาครอบหรือโป๊ะกระจายแสง ทำให้แสงจ้าส่องตรงเข้าตาเมื่อผู้สูงอายุมองขึ้นหรือเดินผ่านใกล้ดวงไฟ โดยเฉพาะผู้ที่มีต้อกระจกหรือปัญหาเรื่องแสงจ้าอยู่แล้วจะรู้สึกแสบตาและมองไม่เห็นชั่วขณะ ควรเปลี่ยนเป็นโคมไฟที่มีฝาครอบกระจายแสงหรือติดตั้งในตำแหน่งที่ไม่ส่องตรงระดับสายตา

หลายบ้านมีสวิตช์ไฟสีเดียวกับผนังจนแยกไม่ออกในที่มืด ผู้สูงอายุต้องคลำหาสวิตช์นานกว่าจะเปิดไฟได้ ช่วงเวลาคลำหานี้เองที่เสี่ยงชนสิ่งของหรือหกล้ม ควรเลือกสวิตช์ที่มีไฟส่องสว่างในตัวหรือติดแถบสีตัดกันรอบสวิตช์ให้มองเห็นชัดแม้ในที่มืด ปัญหานี้ยิ่งชัดเจนขึ้นในบ้านที่มีสวิตช์หลายจุดในทางเดินเดียวกัน เพราะผู้สูงอายุอาจจำตำแหน่งสวิตช์ที่ถูกต้องไม่ได้ในความมืดและต้องคลำหาซ้ำหลายจุดก่อนเจอจุดที่ใช้งานได้จริง

บางบ้านติดไฟเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวเพื่อความสะดวก แต่เลือกรุ่นที่ไฟดับเร็วเกินไปหลังจากไม่มีการเคลื่อนไหว ทำให้ไฟดับกลางคันขณะผู้สูงอายุยังนั่งพักหรือเปลี่ยนท่าทางอยู่ในห้องน้ำ ควรเลือกรุ่นที่ตั้งเวลาไฟติดได้นานพอ หรือมีตัวเลือกปรับความไวในการตรวจจับให้เหมาะกับความเร็วในการเคลื่อนไหวของผู้สูงอายุ

หลายครอบครัวจัดแสงในบ้านครั้งเดียวแล้วคิดว่าเพียงพอตลอดไป ทั้งที่สายตาของผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงได้ตามเวลา เช่น เป็นต้อกระจกมากขึ้นหรือมีปัญหาจอประสาทตาเสื่อมตามวัย ซึ่งส่งผลต่อความไวต่อแสงจ้าและความต้องการแสงที่เปลี่ยนไปจากเดิม ที่สำคัญคือแสงที่ไม่เหมาะสมกระทบกิจวัตรประจำวันหลายอย่าง ตั้งแต่การเดินในบ้านไปจนถึงการทำอาหาร ครอบครัวจึงควรทบทวนการจัดแสงเป็นระยะ โดยเฉพาะหลังจากผู้สูงอายุไปตรวจสายตาแล้วพบการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่จัดครั้งเดียวแล้วปล่อยไว้ตลอดไป

วิธีสังเกตง่าย ๆ คือลองประเมินกิจกรรมพื้นฐานในชีวิตประจำวันหรือ ADL ของผู้สูงอายุ เช่น การเดินไปห้องน้ำ การแต่งตัว หรือการหยิบจับสิ่งของในที่แสงน้อย ว่ายังทำได้คล่องแคล่วเหมือนเดิมหรือเริ่มลังเลและระมัดระวังมากขึ้นผิดปกติ หากพบว่าผู้สูงอายุเริ่มใช้เวลานานขึ้นหรือขอความช่วยเหลือบ่อยขึ้นในกิจกรรมเหล่านี้เฉพาะตอนแสงน้อย นั่นเป็นสัญญาณว่าถึงเวลาทบทวนการจัดแสงในบ้านทั้งระบบอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เปลี่ยนหลอดไฟดวงเดียวที่เสีย