ในทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ภาวะที่คนคนหนึ่งมีโรคเรื้อรังตั้งแต่สองโรคขึ้นไปพร้อมกันเรียกว่าภาวะหลายโรคร่วม ซึ่งไม่ได้แปลว่าดูแลแต่ละโรคแยกกันแล้วรวมผลจะเท่ากับดูแลถูกต้อง เพราะยาที่ใช้รักษาโรคหนึ่งอาจส่งผลต่ออีกโรคหนึ่งโดยตรง เช่น ยาบางกลุ่มที่ช่วยเรื่องหัวใจอาจกระทบการทำงานของไต หรือยาที่ช่วยเรื่องความดันโลหิตอาจทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดเปลี่ยนแปลง

เมื่อผู้สูงอายุใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่า polypharmacy ความเสี่ยงที่ยาจะตีกันหรือเกิดผลข้างเคียงซ้อนกันจะสูงขึ้นตามจำนวนยา ไม่ใช่แค่ตามจำนวนโรค และบางครั้งแพทย์คนหนึ่งอาจสั่งยาตัวใหม่มาแก้ผลข้างเคียงของยาอีกตัวหนึ่งโดยไม่รู้ว่าต้นเหตุจริงคือยาตัวเดิม สถานการณ์แบบนี้เรียกว่า prescribing cascade หรือวงจรการสั่งยาซ้อนยา ซึ่งจะไม่เกิดขึ้นถ้าแพทย์ทุกคนเห็นรายการยาทั้งหมดตรงกัน

ครอบครัวจำนวนมากมักเข้าใจผิดว่าโรงพยาบาลแต่ละแห่งมีระบบเชื่อมข้อมูลถึงกันโดยอัตโนมัติ ในความเป็นจริงแล้วโรงพยาบาลรัฐ โรงพยาบาลเอกชน และร้านยาอาจไม่มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลยาที่สมบูรณ์ระหว่างกัน การพกรายการยาฉบับเดียวที่ปรับปรุงล่าสุดอยู่เสมอจึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แพทย์ทุกคนเห็นภาพเดียวกัน

รายการนี้ควรมีชื่อยาทั้งชื่อการค้าและชื่อสามัญ ขนาดที่ใช้ตามฉลาก เวลาที่กิน และชื่อแพทย์หรือโรงพยาบาลที่สั่ง รวมถึงยาที่ซื้อกินเอง สมุนไพร และอาหารเสริมด้วย เพราะสิ่งเหล่านี้ก็มีผลต่อยาแผนปัจจุบันได้เช่นกัน

โรคเรื้อรังแต่ละโรคมักมาพร้อมคำแนะนำเฉพาะของตัวเอง เช่น โรคเบาหวานเน้นควบคุมปริมาณแป้งและน้ำตาล โรคไตเรื้อรังอาจต้องจำกัดโปรตีนและโพแทสเซียม ส่วนโรคหัวใจเน้นจำกัดโซเดียม เมื่อผู้สูงอายุมีหลายโรคพร้อมกัน คำแนะนำเหล่านี้อาจดูขัดกันในสายตาของครอบครัว เช่น ไม่แน่ใจว่าจะเน้นลดแป้งหรือลดโปรตีนก่อน

จุดสำคัญคือครอบครัวไม่ควรเลือกทำตามคำแนะนำของโรคใดโรคหนึ่งเองโดยไม่ปรึกษา เพราะสัดส่วนอาหารที่เหมาะสมสำหรับคนที่มีหลายโรคพร้อมกันต้องอาศัยการชั่งน้ำหนักจากแพทย์หรือนักกำหนดอาหารที่เห็นภาพรวมทั้งหมด ไม่ใช่เลือกทำตามใบแนะนำแผ่นใดแผ่นหนึ่งที่ได้มาแยกกัน

เมื่อมีหลายโรคพร้อมกัน อาการใหม่ที่เกิดขึ้นอาจมาจากได้หลายทาง ทั้งจากโรคเดิมที่กำเริบ โรคใหม่ที่เพิ่งเริ่ม ผลข้างเคียงของยา หรือปฏิกิริยาระหว่างยาหลายตัว ตัวอย่างที่พบบ่อยคืออาการหน้ามืดเมื่อลุกยืน ซึ่งอาจเกิดจากภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ที่พบได้บ่อยขึ้นเมื่อใช้ยาลดความดันร่วมกับยาขับปัสสาวะหรือยาโรคหัวใจหลายตัวพร้อมกัน

อีกจุดที่ต้องระวังคือความสับสนที่เกิดขึ้นเร็วและเปลี่ยนแปลงไปมาในแต่ละช่วงของวัน ซึ่งเข้าข่ายภาวะสับสนเฉียบพลันหรือ delirium ภาวะนี้ต่างจากความจำเสื่อมที่ค่อยเป็นค่อยไป และมักมีสาเหตุที่แก้ไขได้ เช่น การติดเชื้อ ยาบางชนิด หรือการขาดน้ำ การแยกให้ได้ว่าเป็นความสับสนเฉียบพลันหรือไม่จึงสำคัญมาก เพราะต้องได้รับการประเมินเร็วกว่าความเปลี่ยนแปลงตามวัยทั่วไป