ความผิดพลาดที่พบมากที่สุดคือปล่อยให้ทางเดินจากห้องนอนไปห้องน้ำมืดสนิทหรือมีสิ่งกีดขวาง เช่น สายไฟ พรม หรือเฟอร์นิเจอร์ที่วางไม่เป็นระเบียบ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงล้มอย่างมากเมื่อผู้สูงอายุต้องลุกกลางดึกในสภาพที่ยังงัวเงีย

อีกความผิดพลาดที่ตามมาคือไม่เคยปรึกษาแพทย์เรื่องเวลากินยาขับปัสสาวะหรือยาอื่นที่อาจกระทบการนอน ทั้งที่การปรับเวลากินยาให้เหมาะสม เช่น กินตอนเช้าแทนตอนเย็น ช่วยลดจำนวนครั้งที่ต้องตื่นเข้าห้องน้ำได้จริงในหลายกรณี

หลายครอบครัวมองข้ามความเจ็บปวดจากโรคข้อเข่าเสื่อมหรือปวดหลังเรื้อรังที่รบกวนการนอน โดยคิดว่าเป็นเรื่องปกติของผู้สูงอายุที่ต้องทนแทนที่จะพาไปรักษาให้ควบคุมอาการได้ดีขึ้น ทำให้ปัญหาตื่นกลางดึกไม่ดีขึ้นแม้จะปรับสิ่งแวดล้อมอื่นแล้ว

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือปล่อยให้ผู้สูงอายุดื่มน้ำมากในช่วงก่อนนอนโดยไม่ปรับเวลาให้เหมาะสม ทั้งที่การลดปริมาณน้ำดื่มในช่วงสองชั่วโมงก่อนนอนช่วยลดจำนวนครั้งที่ต้องตื่นเข้าห้องน้ำได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องพึ่งยา

ความผิดพลาดที่อันตรายที่สุดคือไม่แยกแยะระหว่างตื่นกลางดึกปกติกับตื่นกลางดึกที่มาพร้อมความสับสันว่าอยู่ที่ไหน จำคนในบ้านไม่ได้ชั่วขณะ หรือพยายามลุกออกจากบ้านโดยไม่มีเหตุผล ครอบครัวบางรายรอสังเกตอาการที่บ้านนานเกินไปทั้งที่ควรรีบพบแพทย์ทันที เพราะอาจเป็นภาวะสับสนเฉียบพลันที่ต้องหาสาเหตุด่วน

อีกความผิดพลาดที่พบบ่อยคือเปิดไฟสว่างจ้าทันทีเมื่อผู้สูงอายุลุกกลางดึก ซึ่งทำให้ตาปรับตัวยากและกลับไปนอนหลับต่อได้ยากขึ้น ควรใช้ไฟหรี่นำทางแทนไฟสว่างจ้าเต็มดวง

ความผิดพลาดสุดท้ายที่พบบ่อยคือไม่ทบทวนกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุว่ามีปัจจัยใดที่อาจส่งผลต่อการตื่นกลางดึก เช่น งีบกลางวันนานเกินไป ขาดการเคลื่อนไหวร่างกายตอนกลางวัน หรือดื่มคาเฟอีนช่วงบ่ายแก่ๆ ครอบครัวมักมองปัญหาตื่นกลางดึกแยกจากกิจวัตรทั้งวันโดยไม่เชื่อมโยงกัน

การไม่เชื่อมโยงปัจจัยเหล่านี้ทำให้แก้ปัญหาได้เพียงบางส่วน แม้จะจัดการเรื่องปัสสาวะและความเจ็บปวดแล้วแต่ปัญหาตื่นกลางดึกก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าที่ควร เพราะยังมีปัจจัยอื่นในกิจวัตรประจำวันที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข