ครอบครัวจำนวนมากเห็นว่าผู้สูงอายุไม่รับสายแล้วสรุปทันทีว่าหูไม่ดี ทั้งที่บางครั้งสาเหตุง่ายๆ อย่างโทรศัพท์อยู่ในโหมดปิดเสียงหรือระดับเสียงถูกปรับเบาลงโดยไม่ตั้งใจก็เป็นไปได้เช่นกัน การไม่ตรวจสอบจุดพื้นฐานนี้ก่อนทำให้เสียเวลาไปกับการแก้ปัญหาผิดจุด

อีกความผิดพลาดที่ตามมาคือการซื้ออุปกรณ์เสริมมาลองทีละชิ้นแบบสุ่ม เช่น ซื้อลำโพงบลูทูธมาลองก่อน ไม่ได้ผลก็ไปซื้อหูฟังขยายเสียง ทั้งที่ปัญหาจริงอาจเป็นเรื่องการตั้งค่าเสียงสนทนาในโทรศัพท์ที่ปรับได้ฟรีอยู่แล้ว การซื้อของแบบนี้ไม่เพียงเสียเงินแต่ยังทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกสับสนกับอุปกรณ์หลายชิ้นที่กองอยู่

เมื่อผู้สูงอายุบอกว่าฟังไม่ชัด ปฏิกิริยาแรกของครอบครัวมักคือเปิดเสียงดังสุดทันที แต่การเพิ่มความดังเกินจุดหนึ่งทำให้เสียงแตกพร่าและฟังยากกว่าเดิม แทนที่จะช่วยให้ชัดขึ้น ควรปรับทีละขั้นและให้ผู้สูงอายุยืนยันความชัดในแต่ละระดับแทนการเดาว่าดังพอหรือยัง

สำหรับผู้ที่ใส่เครื่องช่วยฟังอยู่แล้ว ความผิดพลาดที่พบบ่อยคือไปซื้อหูฟังบลูทูธมาลองใช้โดยไม่ได้ตรวจสอบก่อนว่าเครื่องช่วยฟังรุ่นนั้นรองรับการเชื่อมต่อกับโทรศัพท์โดยตรงหรือไม่ ถ้ารุ่นเดิมรองรับอยู่แล้ว การซื้อหูฟังเพิ่มอาจเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น

หลายครอบครัวปรับตั้งค่าโทรศัพท์ให้แล้วแต่ไม่ได้อธิบายให้ผู้สูงอายุเข้าใจว่าปรับอะไรไปบ้างและทำไมถึงปรับ ทำให้ผู้สูงอายุสับสนเมื่อเห็นไฟกะพริบหรือความสั่นที่ต่างไปจากเดิม บางคนถึงกับปิดฟังก์ชันเหล่านั้นเองเพราะไม่เข้าใจว่ามีไว้ทำไม

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือการไม่พูดคุยเรื่องความอายที่ผู้สูงอายุรู้สึกเวลาต้องขอให้คนพูดซ้ำ ทำให้เขาเลือกที่จะไม่รับสายไปเลยดีกว่าต้องเผชิญความอึดอัดนั้น ครอบครัวควรพูดคุยเรื่องนี้อย่างเข้าใจและหาวิธีลดความกดดัน เช่น บอกคนโทรมาให้พูดช้าลงชัดขึ้นแทนการพูดซ้ำเร็วๆ

ความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดในกลุ่มนี้คือไม่ได้เตรียมแผนสำรองสำหรับกรณีที่ผู้สูงอายุอยู่คนเดียวและไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์เรียกเข้าตอนเกิดเหตุฉุกเฉิน หลายครอบครัวมองข้ามเรื่องนี้เพราะคิดว่าเป็นแค่ปัญหาความสะดวกในการคุยทั่วไป ไม่ได้มองว่าเชื่อมโยงกับความปลอดภัยโดยตรง

หากผู้สูงอายุมีภาวะเปราะบางร่วมด้วย เช่น เดินช้าลง หรือมีความเสี่ยงหกล้มมากขึ้น การไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์เรียกเข้าจากคนที่พยายามติดต่อมาตรวจสอบความปลอดภัย อาจทำให้ความช่วยเหลือมาถึงช้ากว่าที่ควร การได้ยินเสื่อมตามวัยเช่นนี้ หรือที่เรียกทางการแพทย์ว่า presbycusis มักเกิดค่อยเป็นค่อยไปจนครอบครัวไม่ทันสังเกตว่ากระทบกิจวัตรประจำวันไปมากแค่ไหนแล้ว