ตะคริวคือการหดเกร็งของกล้ามเนื้ออย่างฉับพลันและเจ็บปวดชัดเจน มักเกิดที่น่องและคลำได้ก้อนกล้ามเนื้อแข็ง อาการมักหายเมื่อยืดกล้ามเนื้อค้างไว้สักครู่ ส่วนอาการขาอยู่ไม่สุขเป็นความรู้สึกไม่สบายลึก ๆ ในขา เช่น ยิบยิบ คัน หรือเหมือนมีอะไรไต่อยู่ใต้ผิวหนัง มักเกิดตอนนั่งหรือนอนนิ่งนาน ๆ และดีขึ้นเมื่อได้ลุกขึ้นเดินหรือขยับขา ไม่ใช่การเจ็บปวดจากการหดเกร็งกล้ามเนื้อ

ความสับสนระหว่างสองอาการนี้พบได้บ่อยในครอบครัว เพราะทั้งคู่เกิดตอนกลางคืนและทำให้ตื่นเช่นกัน แต่วิธีดูแลต่างกันมาก การนวดหรือยืดกล้ามเนื้อซึ่งช่วยตะคริวได้ผลดี อาจไม่ช่วยอาการขาอยู่ไม่สุขเลย และบางครั้งการพยายามอยู่นิ่งเพื่อนวดกลับทำให้ความอยากขยับขารุนแรงขึ้น

ภาวะขาดธาตุเหล็กเป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยที่สุดอย่างหนึ่งและสามารถตรวจพบได้ด้วยการตรวจเลือดทั่วไป โรคไตเรื้อรังและเบาหวานที่มีภาวะเส้นประสาทส่วนปลายเสื่อมก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่พบได้ในผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดหรือมีภาวะ polypharmacy ร่วมด้วย ซึ่งควรได้รับการทบทวนรายการยาทั้งหมดเป็นระยะ

ยาบางกลุ่ม เช่น ยาแก้แพ้รุ่นเก่าบางชนิดหรือยาต้านซึมเศร้าบางกลุ่ม อาจกระตุ้นหรือทำให้อาการรุนแรงขึ้นในบางคน แพทย์หรือเภสัชกรจะเป็นผู้พิจารณาว่ายาที่ใช้อยู่เกี่ยวข้องหรือไม่ และจะปรับอย่างไรโดยไม่กระทบการรักษาโรคหลัก ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวควรตัดสินใจปรับเอง

ผู้สูงอายุจำนวนมากอธิบายความรู้สึกยิบยิบหรือคันลึกในขาได้ยาก จึงมักใช้คำว่า "ปวดขา" หรือ "เป็นตะคริว" แทนความรู้สึกที่แท้จริง ทำให้ครอบครัวเข้าใจผิดและตอบสนองด้วยการนวดหรือยืดกล้ามเนื้อซึ่งไม่ตรงจุด นี่คือตัวอย่างของอาการแสดงไม่ตรงแบบในผู้สูงอายุที่ต้องอาศัยการสังเกตพฤติกรรมมากกว่าคำบอกเล่าเพียงอย่างเดียว

การสังเกตพฤติกรรม เช่น ผู้สูงอายุลุกขึ้นเดินไปมาบ่อยตอนกลางคืน หรือขยับขาตลอดเวลาขณะนั่งดูโทรทัศน์ อาจให้ข้อมูลที่ตรงกว่าการถามว่า "ปวดตรงไหน" เพราะอาการนี้ไม่ใช่ความเจ็บปวดแบบชัดเจนที่บอกตำแหน่งได้ง่าย