บันทึกที่มีแค่เวลาเข้านอนและเวลาตื่นให้ข้อมูลจำกัดมาก เพราะไม่ได้บอกว่าคุณภาพการนอนเป็นอย่างไร สิ่งที่ควรจดเพิ่มคือเวลาเข้านอนจริงและเวลาตื่นจริง ไม่ใช่เวลาที่ตั้งใจจะนอน จำนวนครั้งที่ตื่นกลางดึกและสาเหตุคร่าว ๆ เท่าที่สังเกตได้ เช่น ลุกเข้าห้องน้ำ ปวดตัว หรือมีเสียงรบกวน

นอกจากนี้ควรจดความรู้สึกตอนตื่นเช้าว่าสดชื่นหรืออ่อนเพลีย ระยะเวลาและช่วงเวลาของการงีบกลางวัน และอารมณ์หรือความสับสนที่สังเกตพบระหว่างวัน เพราะข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้แพทย์เห็นภาพว่าการนอนกลางคืนกระทบชีวิตกลางวันมากน้อยแค่ไหน ซึ่งเป็นข้อมูลที่การจำคร่าว ๆ ไม่สามารถให้ได้แม่นยำเท่าบันทึกที่ทำต่อเนื่อง

การนอนไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวการนอนเองอย่างเดียว แต่ได้รับผลจากพฤติกรรมก่อนนอนหลายอย่าง จึงควรบันทึกเวลาและปริมาณกาแฟหรือชาที่ดื่มในแต่ละวัน เวลามื้อเย็นและปริมาณน้ำที่ดื่มช่วงค่ำ แสงสว่างและการใช้หน้าจอโทรศัพท์หรือโทรทัศน์ก่อนนอน รวมถึงกิจกรรมทางกายที่ทำระหว่างวัน เพราะปัจจัยเหล่านี้ล้วนมีผลต่อคุณภาพการนอนกลางคืน

ยาที่ใช้ในช่วงเย็นก็ควรบันทึกไว้ด้วย เพราะการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือที่เรียกว่า polypharmacy บางกลุ่มอาจมีผลต่อการนอนหรือทำให้ต้องลุกเข้าห้องน้ำบ่อยขึ้นกลางดึก หากสงสัยว่ายามีผล ควรให้แพทย์หรือเภสัชกรทบทวนรายการยาทั้งหมด ไม่ใช่หยุดหรือปรับยาเองจากสิ่งที่สังเกตได้ในบันทึก

การอ่านบันทึกที่ปลอดภัยต้องดูรูปแบบต่อเนื่องอย่างน้อยหนึ่งถึงสองสัปดาห์ ไม่ใช่ตัดสินจากคืนเดียวว่าเป็นปัญหาการนอนเรื้อรัง เพราะการนอนไม่ดีบางคืนเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุชั่วคราว เช่น อากาศร้อน เสียงดัง หรือความเครียดเฉพาะวัน สิ่งที่ควรมองหาคือรูปแบบที่เกิดซ้ำ เช่น ตื่นกลางดึกเวลาเดิมทุกคืน หรือง่วงกลางวันมากขึ้นเรื่อย ๆ ต่อเนื่องหลายวัน

สิ่งที่ต้องระวังเป็นพิเศษคือการแยกความอ่อนเพลียธรรมดาจากภาวะสับสนเฉียบพลันหรือ delirium ซึ่งมาเร็วภายในไม่กี่ชั่วโมงและเปลี่ยนแปลงเร็ว หากผู้สูงอายุปลุกไม่ค่อยตื่น สับสนกว่าปกติ หรือซึมลงชัดเจนหลังคืนที่นอนไม่พอ ต้องไม่สรุปว่าเป็นแค่ความง่วงธรรมดา และหากต้องลุกเข้าห้องน้ำกลางดึกบ่อย ควรระวังความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ที่อาจทำให้หน้ามืดและหกล้มได้ โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิด บันทึกมีไว้ให้แพทย์แปลผลร่วมกับการตรวจร่างกาย ไม่ใช่เครื่องมือวินิจฉัยด้วยตัวเอง

ความจำของผู้ดูแลเองก็คลาดเคลื่อนได้ โดยเฉพาะเมื่อต้องจำเหตุการณ์ของหลายคืนย้อนหลัง การบันทึกทันทีหรือในเช้าวันถัดไปช่วยลดความคลาดเคลื่อนนี้ได้มาก และทำให้ข้อมูลที่นำไปให้แพทย์ดูมีความแม่นยำกว่าการเล่าจากความทรงจำ

ถ้าครอบครัวมีผู้ดูแลหลายคนผลัดกันดูแล ต้องมีระบบบันทึกกลางที่ทุกคนเข้าถึงและจดในจุดเดียวกัน ไม่ใช่ต่างคนต่างจดแยกกันจนข้อมูลกระจัดกระจายและขาดช่วง เพราะข้อมูลที่ขาดตอนอาจทำให้เห็นรูปแบบการนอนไม่ครบและพลาดสัญญาณสำคัญไปได้