ในผู้สูงอายุ เสียงในหูส่วนใหญ่เดินคู่มากับการได้ยินที่ลดลงอย่างช้า ๆ ตามวัย เซลล์ขนในหูชั้นในซึ่งทำหน้าที่แปลงคลื่นเสียงเป็นสัญญาณประสาทจะลดจำนวนลงตามอายุและตามประวัติการสัมผัสเสียงดังสะสมตลอดชีวิต เมื่อสัญญาณจากหูลดลง ระบบประสาทการได้ยินจะปรับตัวโดยเพิ่มความไวของตัวเอง ผลที่ตามมาคือการรับรู้เสียงพื้นหลังที่ไม่มีอยู่จริง ซึ่งมักได้ยินชัดที่สุดในตอนกลางคืนที่รอบตัวเงียบสนิท

ลักษณะที่มักไม่น่ากังวลคือเสียงที่เป็นทั้งสองข้าง ความดังคงที่หรือขึ้นลงตามความเงียบและความเหนื่อย ไม่มีการได้ยินที่หายไปกะทันหัน ไม่มีเวียนศีรษะรุนแรง และไม่มีอาการทางระบบประสาท แม้จะไม่น่ากังวลในแง่ความปลอดภัย แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ต้องทำอะไร เพราะผลกระทบต่อการนอนและอารมณ์เป็นเรื่องที่รักษาคุณภาพชีวิตไว้ได้ถ้าจัดการตั้งแต่ต้น

อีกสาเหตุหนึ่งที่พบบ่อยและแก้ได้ง่ายคือขี้หูที่แข็งและอุดช่องหู ซึ่งทำให้รู้สึกหูอื้อ ได้ยินเหมือนอยู่ในถัง และมีเสียงรบกวนในหูร่วมด้วย ผู้สูงอายุมีโอกาสเกิดภาวะนี้มากขึ้นเพราะขี้หูแห้งกว่าเดิมและการใช้เครื่องช่วยฟังหรือสำลีแคะหูทำให้ขี้หูถูกดันลึกลงไป การเอาขี้หูออกควรให้บุคลากรทางการแพทย์เป็นผู้ทำ ไม่ควรแคะเองหรือใช้วิธีพื้นบ้านอย่างการจุดเทียนในหู ซึ่งเสี่ยงต่อการบาดเจ็บของเยื่อแก้วหู

รูปแบบของอาการสำคัญกว่าความดังของเสียง เสียงในหูที่เบาแต่เกิดข้างเดียวและเพิ่งเริ่มมีน้ำหนักมากกว่าเสียงดังสองข้างที่เป็นมาหลายปี เพราะความไม่สมมาตรเป็นเบาะแสว่าอาจมีสาเหตุเฉพาะที่ในหูข้างนั้น การจดว่าเป็นข้างไหน เริ่มเมื่อใด และเปลี่ยนแปลงเร็วแค่ไหน จึงเป็นข้อมูลที่มีค่าที่สุดที่ครอบครัวนำไปให้แพทย์ได้

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดจากหลายคลินิกพร้อมกันหรือ polypharmacy ซึ่งเพิ่มโอกาสที่อาการใหม่จะเกี่ยวข้องกับยา ยาบางกลุ่มมีรายงานว่ามีผลต่อหูชั้นในหรือทำให้เสียงในหูชัดขึ้น เช่น ยาขับปัสสาวะบางชนิด ยาปฏิชีวนะบางกลุ่ม ยาแก้ปวดกลุ่มซาลิไซเลตเมื่อใช้ปริมาณมาก และยาเคมีบำบัดบางตัว ประเด็นสำคัญคืออาการนี้ต้องถูกพิจารณาร่วมกับความจำเป็นของยาแต่ละชนิด จึงเป็นงานของแพทย์และเภสัชกร ไม่ใช่การค้นชื่อยาในอินเทอร์เน็ตแล้วหยุดเอง

โรคประจำตัวที่คุมได้ไม่ดีก็มีส่วน เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน ภาวะโลหิตจาง และความผิดปกติของต่อมไทรอยด์ บางรายเสียงในหูดังขึ้นชัดในวันที่นอนน้อย เครียดจัด หรือดื่มเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีนมากกว่าปกติ การจดบันทึกว่าดังขึ้นในวันแบบไหนจึงช่วยให้เห็นรูปแบบและจัดการได้ตรงจุดกว่าเดาไปเรื่อย

สิ่งที่ต้องไม่ทำคือการยกให้เป็นเรื่องของความชราแล้วหยุดค้นหาสาเหตุ อาการใหม่ที่เกิดในผู้สูงอายุควรถูกแยกเสมอว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงตามวัย เป็นผลของยา เป็นอาการของโรคเดิมที่กำเริบ หรือเป็นภาวะใหม่ที่ต้องรักษา โดยเฉพาะเมื่ออาการมาเร็วหรือมาข้างเดียว

เสียงในหูรบกวนชีวิตผ่านการนอนเป็นหลัก เพราะช่วงก่อนหลับคือช่วงที่ห้องเงียบที่สุดและสมองไม่มีเสียงอื่นให้จับ เมื่อนอนไม่พอติดต่อกัน ผลที่ตามมาคือกลางวันง่วง เดินเซ ความสนใจสั้นลง และความเสี่ยงหกล้มเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นเส้นทางที่ทำให้เรื่องหูกลายเป็นเรื่องกระดูกสะโพกหักได้จริง

อีกผลกระทบที่มองไม่เห็นคือการถอยจากวงสนทนา เมื่อได้ยินไม่ชัดและมีเสียงรบกวนในหู การนั่งคุยในร้านอาหารหรือที่ประชุมของชุมชนกลายเป็นเรื่องเหนื่อย หลายท่านจึงเลือกเงียบ พยักหน้าไปเรื่อย หรือเลี่ยงไม่ไปเลย ครอบครัวมักตีความว่าท่านเปลี่ยนไปหรือไม่อยากสุงสิงกับใคร ทั้งที่ต้นเหตุคือการได้ยิน การปล่อยไว้นานเพิ่มความเสี่ยงของภาวะซึมเศร้าและการแยกตัวทางสังคม

ในผู้ที่มีการได้ยินลดลงอยู่แล้ว การแก้เรื่องการได้ยินมักช่วยเรื่องเสียงในหูไปด้วย เพราะเมื่อเสียงจากภายนอกกลับเข้ามามากขึ้น เสียงที่สมองสร้างเองจะเด่นน้อยลง การประเมินเรื่องเครื่องช่วยฟังจึงไม่ใช่แค่เรื่องการได้ยินคำพูด แต่เป็นส่วนหนึ่งของการจัดการเสียงในหูด้วย ควรให้นักแก้ไขการได้ยินหรือแพทย์เป็นผู้ประเมิน และตรวจสอบสิทธิการรักษาที่ครอบคลุมอุปกรณ์กับหน่วยบริการที่ลงทะเบียนไว้

หลักการของการจัดการที่บ้านคือทำให้ห้องไม่เงียบสนิทและทำให้สมองมีอย่างอื่นให้จับ ไม่ใช่การพยายามกลบเสียงในหูให้หายไปสนิท เสียงพื้นหลังที่เบาและสม่ำเสมอ เช่น เสียงพัดลม เสียงฝนเบา ๆ หรือเสียงเพลงบรรเลงระดับเบากว่าเสียงในหูเล็กน้อย ช่วยให้หลับได้ง่ายขึ้นสำหรับหลายคน ควรเลือกเสียงที่ไม่มีเนื้อร้องและไม่ต้องตั้งใจฟัง

การดูแลการนอนพื้นฐานมีผลมากกว่าที่คิด เช่น เข้านอนและตื่นในเวลาใกล้เคียงกันทุกวัน เลี่ยงการงีบนานในช่วงบ่ายแก่ จำกัดเครื่องดื่มคาเฟอีนในช่วงบ่ายและเย็น และไม่ใช้เวลาก่อนนอนไปกับการอ่านข่าวที่ทำให้กังวล ส่วนเรื่องแอลกอฮอล์และบุหรี่ ควรคุยกับแพทย์ประจำตัวในภาพรวมของสุขภาพ ไม่ใช่จัดการเฉพาะเรื่องเสียงในหู

ความกลัวเป็นตัวขยายเสียง หลายคนยิ่งกังวลว่าเสียงจะอยู่ตลอดไปก็ยิ่งจับจ้องกับเสียงนั้นจนดังขึ้นในการรับรู้ แนวทางทางจิตวิทยาที่ช่วยลดผลกระทบของเสียงในหูมีอยู่จริงและใช้กันในหลายประเทศ หากเสียงในหูทำให้นอนไม่หลับต่อเนื่อง อารมณ์แย่ลง หรือเริ่มไม่อยากพบใคร ควรบอกแพทย์ตรง ๆ เพื่อส่งต่อการดูแลที่เหมาะสม แทนการทนไว้คนเดียวเพราะคิดว่าเป็นเรื่องเล็ก