หลายครอบครัวข้ามขั้นตอนสำรวจพื้นที่เพราะคิดว่าบ้านของตัวเองคุ้นเคยและปลอดภัยอยู่แล้ว แต่ในความเป็นจริง มุมห้องที่ใช้นั่งเล่นทุกวันอาจมีพื้นลื่นจากน้ำมันทำอาหาร หรือพรมที่ขอบม้วนงอเล็กน้อยจนสะดุดง่าย ซึ่งไม่เป็นปัญหาเวลาเดินเฉย ๆ แต่กลายเป็นความเสี่ยงเมื่อต้องขยับตัวเร็วขึ้นระหว่างออกกำลังกาย

ความผิดพลาดที่สองคือเลือกฝึกในบริเวณใกล้บันไดหรือธรณีประตูสูง เพราะมีพื้นที่กว้างพอ โดยไม่คำนึงว่าหากเสียหลักแม้เพียงก้าวเดียวก็อาจตกบันไดหรือสะดุดธรณีประตูได้ ควรเลือกพื้นที่ราบเรียบต่อเนื่องที่ห่างจากจุดเสี่ยงเหล่านี้เสมอ ควรเดินสำรวจบ้านทั้งหลังอย่างน้อยปีละครั้งเพื่อหาจุดเสี่ยงใหม่ที่อาจเกิดขึ้น เช่น เฟอร์นิเจอร์ที่ย้ายตำแหน่งหรือสายไฟใหม่ที่เพิ่มเข้ามา แทนการสำรวจเพียงครั้งเดียวแล้วคิดว่าปลอดภัยตลอดไป

หลายบ้านทำตามคลิปออกกำลังกายที่เห็นในโซเชียลมีเดียทั้งหมด โดยไม่ปรับให้เข้ากับขนาดพื้นที่จริงในบ้าน ทำให้บางท่าต้องเบียดตัวในที่แคบหรือเอื้อมมือไปใกล้ของมีคม เช่น มุมโต๊ะหรือชั้นวางของ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น

อีกความผิดพลาดคือฝึกหนักทุกวันติดต่อกันโดยไม่มีวันพัก โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุมีมวลกล้ามเนื้อน้อยจากภาวะ sarcopenia อยู่แล้ว การไม่ให้ร่างกายฟื้นตัวเพียงพอเพิ่มความเสี่ยงปวดกล้ามเนื้อสะสมและอาจทำให้เลิกฝึกกลางคันเพราะเจ็บตัว

ห้องที่ปิดทึบและไม่มีการระบายอากาศทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นเร็วกว่าที่คิด ผู้สูงอายุที่ควบคุมอุณหภูมิร่างกายได้ช้าลงตามวัยจึงเสี่ยงเหนื่อยง่ายและขาดน้ำมากกว่าคนทั่วไปเมื่อฝึกในห้องร้อนอบอ้าว หลายครอบครัวมองข้ามจุดนี้เพราะคิดว่าเป็นแค่ความรู้สึกไม่สบายตัวทั่วไป

อีกจุดที่พลาดบ่อยคือไม่สังเกตว่าอาการเหนื่อยหรือเวียนศีรษะที่เกิดขึ้นสัมพันธ์กับช่วงเวลาของมื้อยาหรือไม่ ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันอาจมีความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าได้ง่ายในบางช่วงเวลาของวัน การไม่จดบันทึกความเชื่อมโยงนี้ทำให้พลาดโอกาสปรับตารางฝึกให้ปลอดภัยขึ้น เป้าหมายที่แท้จริงของการออกกำลังกายในบ้านคือการรักษาความสามารถทำกิจวัตรประจำวันให้นานที่สุด เช่น ลุกจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำ และแต่งตัวเองได้ ไม่ใช่การไล่ตามจำนวนครั้งหรือความหนักที่เพิ่มขึ้นทุกสัปดาห์โดยไม่สนใจความเหมาะสมของแต่ละวัน