การพยายามจำชื่อยาทั้งหมดไปเล่าให้แพทย์ฟังมีความเสี่ยงที่จะพลาดหรือจำสับสน โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุกินยาหลายชนิดพร้อมกัน การมีรายการที่เขียนหรือพิมพ์ไว้ล่วงหน้าจึงแม่นยำกว่าการอาศัยความจำล้วน ๆ มาก

นอกจากนี้ แพทย์แต่ละแผนกที่ผู้สูงอายุ ไปพบมักไม่เห็นประวัติการรักษาของกันและกันโดยอัตโนมัติ การมีรายการยาที่ผู้ป่วยหรือผู้ดูแลนำติดตัวไปเองจึงเป็นสะพานเชื่อมข้อมูลที่สำคัญระหว่างแผนกต่าง ๆ

รายการยาที่ดีควรระบุชื่อยาตามที่ปรากฏบนฉลากหรือซองยาให้ตรงกัน ไม่ใช่ชื่อที่จำมาแบบคร่าว ๆ พร้อมระบุรูปแบบยา เช่น เม็ด แคปซูล หรือน้ำ และขนาดตามที่ระบุไว้ในฉลากเดิม โดยไม่ต้องตีความหรือเปลี่ยนแปลงตัวเลขเอง

นอกจากยาที่แพทย์สั่ง ควรระบุยาที่ซื้อกินเอง อาหารเสริม และวิตามินที่ใช้อยู่ด้วย รวมถึงประวัติการแพ้ยาหรืออาการไม่พึงประสงค์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีต เพื่อให้แพทย์ประเมินความเสี่ยงได้ครบถ้วน