ครอบครัวมักนับปริมาณยาจากจำนวนวันตามกำหนดการเดินทาง เช่น ไป 5 วันก็เตรียมยา 5 วัน แต่ในทางปฏิบัติควรเผื่อวันสำรองอย่างน้อย 3-5 วัน เพราะการเดินทางล่าช้า สภาพอากาศ หรือการเปลี่ยนแผนกลางทางเกิดขึ้นได้เสมอ การตรวจปริมาณยาจึงต้องนับจริงทีละกล่องเทียบกับใบสั่งยาปัจจุบัน ไม่ใช่กะประมาณจากความรู้สึกว่า "น่าจะพอ"

อีกจุดที่ต้องตรวจคู่กันคือยาที่พกไปตรงกับรายการที่แพทย์สั่งใช้อยู่จริงในปัจจุบันหรือไม่ หากมียาที่แพทย์เพิ่งสั่งเปลี่ยนแต่ของเดิมยังเหลือค้างอยู่ในกล่องจัดยา ควรคัดออกก่อนเดินทาง เพราะยาที่เลิกใช้แล้วปนอยู่เป็นความเสี่ยงที่หยิบผิดได้ง่ายเมื่ออยู่นอกสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย

เอกสารที่ควรตรวจว่ามีครบก่อนออกจากบ้าน ได้แก่ รายการยาปัจจุบันฉบับล่าสุดที่ระบุชื่อสามัญและขนาดที่ใช้จริง บัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรผู้สูงอายุ ข้อมูลสิทธิการรักษาพยาบาลที่ใช้อยู่ และเบอร์ติดต่อโรงพยาบาลหรือคลินิกประจำ หากเดินทางไปพื้นที่ไกลหรือต่างประเทศ ควรตรวจเพิ่มว่ามีสำเนาใบสั่งแพทย์หรือหนังสือรับรองสำหรับยาบางชนิดที่อาจต้องแสดงหรือไม่

การ์ดข้อมูลฉุกเฉินที่ระบุโรคประจำตัว ยาที่แพ้ และเบอร์ติดต่อญาติ เป็นเอกสารที่มักถูกมองข้ามแต่มีประโยชน์มากหากเกิดเหตุฉุกเฉินระหว่างทางและผู้สูงอายุสื่อสารเองไม่ได้ทันที ควรตรวจว่าข้อมูลในการ์ดเป็นปัจจุบัน ไม่ใช่ข้อมูลเก่าที่ยังไม่ได้อัปเดตหลังเปลี่ยนยาล่าสุด

ก่อนออกเดินทาง ควรทดลองแพ็กกล่องยาจริงล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งวัน แทนการเพิ่งจัดตอนเช้าวันเดินทาง เพื่อให้มีเวลาแก้ไขหากพบปัญหา เช่น ฉลากบนกล่องยาเลือนจนอ่านยาก ช่องแบ่งมื้อไม่พอกับจำนวนยาที่ต้องกิน หรือถุงเก็บความเย็นที่มีอยู่ใช้งานไม่ได้แล้ว ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะสายตายาวตามวัยที่ทำให้อ่านฉลากตัวเล็กลำบากขึ้น การตรวจว่าฉลากยังชัดเจนจึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

ควรตรวจด้วยว่ายาที่ไวต่ออุณหภูมิมีแผนเก็บรักษาที่ชัดเจนตลอดทั้งทริป ไม่ใช่แค่ตอนออกจากบ้าน หากไม่แน่ใจเงื่อนไขการเก็บรักษาของยาชนิดใด ควรโทรสอบถามเภสัชกรก่อนวันเดินทางแทนการเดาเอาเอง

การเดินทางเป็นกลุ่มใหญ่หลายรุ่นมักมีจุดอ่อนตรงที่มีเพียงคนเดียวรู้รายละเอียดเรื่องยาของผู้สูงอายุทั้งหมด หากผู้ดูแลหลักไม่สบายหรือแยกจากกลุ่มกลางทาง คนอื่นอาจไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ควรตรวจว่ามีอย่างน้อยหนึ่งคนในกลุ่มที่รู้ว่ายาอยู่ตรงไหน ใช้อย่างไร และต้องโทรหาใครหากมีปัญหา รวมถึงตรวจว่ามีเบอร์ติดต่อโรงพยาบาลหรือร้านยาใกล้จุดหมายปลายทางบันทึกไว้ล่วงหน้าหรือไม่

อีกจุดที่ควรตรวจคือความพร้อมของผู้สูงอายุเอง หากต้องแยกจากผู้ดูแลหลักชั่วคราว เช่น ระหว่างเข้าห้องน้ำสาธารณะหรือช่วงที่กลุ่มแยกกันเดิน ผู้สูงอายุควรอธิบายได้อย่างน้อยว่าตนเองใช้ยาอะไรบ้างหรือมีบัตรข้อมูลติดตัว การตรวจจุดนี้ไม่ได้มีเป้าหมายให้ผู้สูงอายุท่องจำชื่อยาทั้งหมด แต่เพื่อให้มีข้อมูลสำรองหากสื่อสารกับผู้ดูแลไม่ได้ทันที การจัดยาและจำเวลากินยาด้วยตนเองระหว่างเดินทางจัดอยู่ในกลุ่มทักษะ IADL ซึ่งซับซ้อนกว่าการดูแลตัวเองพื้นฐาน จึงควรตรวจความพร้อมจุดนี้อย่างจริงจัง ไม่ใช่สันนิษฐานเอาว่าทำได้เหมือนตอนอยู่บ้าน