แผลในปากทั่วไปมักเกิดจากการกัดโดนกระพุ้งแก้มหรือลิ้นโดยไม่ตั้งใจ การเสียดสีจากฟันปลอมที่ไม่พอดี หรือการระคายเคืองจากขอบฟันที่แหลมคม ในผู้สูงอายุยังมีปัจจัยเสริมที่พบได้บ่อยกว่าคนวัยอื่น คือปากแห้งจากการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือภาวะ polypharmacy ซึ่งทำให้เยื่อบุช่องปากบอบบางและระคายเคืองง่ายขึ้นกว่าปกติ

บางครั้งแผลในปากอาจสัมพันธ์กับภาวะโภชนาการ เช่น การกินอาหารได้น้อยลงต่อเนื่อง แต่การดูแลที่บ้านไม่สามารถระบุสาเหตุที่แน่ชัดได้ สิ่งที่ทำได้คือสังเกตปัจจัยแวดล้อม เช่น เพิ่งเปลี่ยนฟันปลอมใหม่ เพิ่งเปลี่ยนยา หรือกินได้น้อยลงในช่วงเดียวกันหรือไม่ แล้วนำข้อมูลนี้ไปเล่าให้ทันตแพทย์ฟังเมื่อไปพบ

ระหว่างที่แผลยังไม่หาย ควรเลี่ยงอาหารรสจัด เปรี้ยวจัด เค็มจัด หรือเผ็ดจัด เพราะจะทำให้แผลแสบและเจ็บมากขึ้น รวมถึงอาหารที่มีขอบคมหรือกรอบแข็ง เช่น ขนมปังกรอบหรือผลไม้แข็ง ที่อาจเสียดสีแผลซ้ำขณะเคี้ยว ควรเลือกอาหารอุณหภูมิพอเหมาะ ไม่ร้อนจัดหรือเย็นจัดเกินไป เพราะอุณหภูมิสุดขั้วอาจกระตุ้นความเจ็บของแผลได้

หากผู้สูงอายุใส่ฟันปลอม ควรตรวจดูว่าฟันปลอมชิ้นที่เสียดสีตรงตำแหน่งแผลพอดีหรือไม่ ในบางกรณีการถอดฟันปลอมออกช่วงพักหรือเวลานอนอาจช่วยลดการเสียดสีซ้ำ แต่ควรปรึกษาทันตแพทย์หากไม่แน่ใจว่าควรถอดฟันปลอมช่วงไหนบ้าง

การแปรงฟันยังต้องทำต่อเนื่องแม้มีแผลในปาก เพราะความสะอาดช่องปากช่วยลดความเสี่ยงติดเชื้อซ้ำที่แผล แต่ควรใช้แปรงสีฟันขนนุ่มและแปรงเบามือบริเวณใกล้แผล หลีกเลี่ยงการแปรงโดนแผลโดยตรง หากมีน้ำยาบ้วนปากที่ไม่มีแอลกอฮอล์และทันตแพทย์แนะนำให้ใช้ อาจช่วยลดการระคายเคืองได้มากกว่าน้ำยาบ้วนปากทั่วไปที่มีแอลกอฮอล์ซึ่งอาจทำให้แผลแสบมากขึ้น

การบ้วนปากด้วยน้ำเกลืออุ่นเจือจางเป็นวิธีทั่วไปที่ช่วยรักษาความสะอาดโดยไม่ระคายเคืองมาก แต่ควรใช้ความเข้มข้นที่เหมาะสมและไม่บ้วนแรงจนกระทบแผล หากไม่แน่ใจวิธีที่เหมาะกับสภาพช่องปากของผู้สูงอายุแต่ละคน ควรสอบถามทันตแพทย์โดยตรง

แผลในปากทั่วไปควรมีขนาดคงที่หรือเล็กลงเรื่อย ๆ ภายในหนึ่งสัปดาห์ หากสังเกตว่าแผลใหญ่ขึ้น มีจำนวนแผลเพิ่มขึ้น หรือเจ็บมากขึ้นแทนที่จะดีขึ้น ควรถือเป็นสัญญาณว่าการดูแลที่บ้านอาจไม่เพียงพอแล้ว

การถ่ายรูปแผลไว้ทุกสองสามวันเป็นวิธีง่าย ๆ ที่ช่วยให้เห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนกว่าการจำจากความรู้สึก และเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากเมื่อนำไปให้ทันตแพทย์ดูหากแผลไม่หายตามที่ควร