เมื่อแผลในปากทำให้เจ็บจนกินอาหารลำบาก ครอบครัวมักซื้อยาชาเฉพาะที่มาทาซ้ำ ๆ เพื่อให้กินอาหารได้ ซึ่งช่วยบรรเทาได้ชั่วคราวแต่ไม่ได้แก้ที่ต้นเหตุ หากทำเช่นนี้ต่อเนื่องหลายสัปดาห์โดยไม่พาไปพบแพทย์ อาจพลาดโอกาสตรวจพบสาเหตุที่รุนแรงกว่าแผลร้อนในทั่วไป เพราะยาชาบดบังความเจ็บจนดูเหมือนอาการดีขึ้นทั้งที่แผลยังไม่หาย

ปัญหาอีกจุดคือครอบครัวมักซื้อยาทาแผลหลายยี่ห้อสลับกันไปมาเมื่อยี่ห้อหนึ่งดูเหมือนไม่ได้ผล โดยไม่ได้บันทึกว่าใช้ยาชนิดใดไปแล้วบ้างและนานเท่าไร ทำให้เมื่อไปพบแพทย์จริง ๆ ไม่สามารถให้ข้อมูลที่ครบถ้วนได้ แพทย์จึงต้องเริ่มประเมินใหม่ทั้งหมดโดยไม่รู้ว่าที่ผ่านมาลองอะไรมาแล้วบ้าง ทำให้เสียเวลาในการวินิจฉัยที่แม่นยำ

เป็นเรื่องธรรมดาที่จะเลี่ยงการแปรงฟันบริเวณที่มีแผลเพราะเจ็บ แต่หลายครอบครัวงดแปรงฟันทั้งปากไปเลยเป็นเวลาหลายวัน ทำให้คราบพลัคและเชื้อแบคทีเรียสะสมทั่วช่องปาก ซึ่งกลับเพิ่มความเสี่ยงติดเชื้อซ้ำที่แผลและทำให้แผลหายช้าลงกว่าเดิม การใช้แปรงขนนุ่มแปรงเบา ๆ เฉพาะจุดที่ไม่มีแผลยังคงจำเป็นระหว่างรอแผลหาย

บางครอบครัวเปลี่ยนไปใช้แค่น้ำยาบ้วนปากแทนการแปรงฟันทั้งหมด โดยคิดว่าน้ำยาบ้วนปากทำความสะอาดได้เทียบเท่ากัน แต่ในความเป็นจริงน้ำยาบ้วนปากไม่สามารถขจัดคราบพลัคที่เกาะแน่นตามซอกฟันได้เท่ากับการแปรงฟัน การพึ่งพาน้ำยาบ้วนปากอย่างเดียวเป็นเวลานานจึงยังปล่อยให้เชื้อโรคสะสมต่อไปได้ แม้จะรู้สึกว่าปากสะอาดขึ้นชั่วคราวก็ตาม

เมื่อผู้สูงอายุมีแผลในปากและเริ่มกินอาหารได้น้อยลง ครอบครัวมักคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยที่จะดีขึ้นเองเมื่อแผลหาย แต่ถ้าแผลเกิดซ้ำบ่อยจนกลายเป็นรูปแบบต่อเนื่องหลายเดือน การกินอาหารได้น้อยลงซ้ำ ๆ อาจนำไปสู่ภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือ sarcopenia และภาวะเปราะบางที่ค่อย ๆ สะสมโดยไม่มีใครสังเกตจนกระทบการใช้ชีวิตประจำวัน

ครอบครัวมักไม่นึกถึงการชั่งน้ำหนักผู้สูงอายุเป็นประจำ จึงไม่รู้ตัวว่าน้ำหนักลดลงต่อเนื่องจนกว่าจะเห็นชัดจากเสื้อผ้าที่หลวมขึ้นมาก ซึ่งเป็นระยะที่ภาวะเปราะบางอาจก่อตัวไปมากแล้ว การชั่งน้ำหนักเป็นระยะทุกเดือนและเปรียบเทียบตัวเลขจึงเป็นวิธีง่าย ๆ ที่ช่วยจับสัญญาณเตือนได้เร็วกว่าการสังเกตด้วยตาเปล่าเพียงอย่างเดียว

ผู้สูงอายุหลายคนไม่บอกครอบครัวว่ามีแผลในปากเพราะไม่อยากเป็นภาระหรือคิดว่าเดี๋ยวก็หายเอง จนกว่าจะเจ็บมากจนกินอาหารไม่ได้จริง ๆ ครอบครัวจึงควรถามตรง ๆ เป็นระยะว่ามีแผลหรือความเจ็บในปากหรือไม่ แทนการรอให้ผู้สูงอายุบอกเอง โดยเฉพาะเมื่อสังเกตว่ากินอาหารช้าลงหรือเลี่ยงอาหารบางชนิดผิดปกติ

ผู้ดูแลที่อยู่กับผู้สูงอายุทุกวันบางครั้งกลับสังเกตความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ได้ยากกว่าญาติที่มาเยี่ยมเป็นครั้งคราว เพราะความเคยชินทำให้มองข้ามการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยเป็นค่อยไป การให้สมาชิกครอบครัวหลายคนช่วยกันสังเกตและแลกเปลี่ยนข้อสังเกตกันเป็นระยะจึงช่วยจับสัญญาณได้ดีกว่าการพึ่งพาผู้ดูแลหลักเพียงคนเดียว