หลายบ้านเลือกปูพรมเช็ดเท้าหรือเสื่อหนานุ่มเพราะคิดว่ายิ่งนุ่มยิ่งปลอดภัย แต่ถ้าด้านล่างไม่มีตัวยึดกันลื่น พรมทั้งผืนสามารถเลื่อนไถลไปตามแรงเหยียบได้ ทำให้ผู้สูงอายุล้มพร้อมพรม ซึ่งอันตรายกว่าพื้นเปล่าในบางกรณีเพราะคาดเดาทิศทางการล้มได้ยากกว่า

อีกความเข้าใจผิดคือคิดว่าใส่ถุงเท้าหนาจะช่วยกันลื่นได้ ทั้งที่ถุงเท้าผ้าเรียบไม่มีดอกยางกลับลื่นง่ายกว่าเดินเท้าเปล่าบนพื้นบางประเภทเสียอีก ต้นทุนของความเข้าใจผิดนี้คือครอบครัวรู้สึกอุ่นใจว่าใส่ถุงเท้าให้แล้วปลอดภัย ทั้งที่ความเสี่ยงจริงอาจเพิ่มขึ้น

หลายครอบครัวเข้าใจว่าปัญหาพื้นลื่นเกิดเฉพาะในห้องน้ำ จึงทุ่มงบไปกับการปรับห้องน้ำอย่างเดียว แต่พื้นครัว ระเบียงตากผ้า และทางเข้าบ้านหลังฝนตกก็เป็นจุดเสี่ยงเช่นกันและมักถูกมองข้ามเพราะดูเป็นพื้นที่ทั่วไป ไม่ใช่พื้นที่เปียกโดยตรง ผลคือครอบครัวใช้เงินไปกับจุดเดียวแต่ยังมีจุดเสี่ยงอื่นเหลืออยู่เต็มบ้าน

การใช้น้ำยาถูพื้นก็เป็นอีกจุดที่เข้าใจผิดกันมาก หลายบ้านเลือกน้ำยาที่ทำให้พื้นเงางามเพราะคิดว่าสะอาดกว่า โดยไม่รู้ว่าความเงางามนั้นมาจากคราบฟิล์มที่ทิ้งไว้บนพื้นซึ่งเพิ่มความลื่นเมื่อเปียก ทำให้พื้นที่เพิ่งถูสะอาดใหม่ ๆ กลายเป็นจุดเสี่ยงที่สุดของวันโดยไม่มีใครทันสังเกต

การเตือนปากเปล่าให้ระวังพื้นลื่นเป็นสิ่งที่หลายบ้านทำเป็นวิธีหลัก แต่คำเตือนไม่สามารถเปลี่ยนแรงเสียดทานของพื้นได้ และเมื่อผ่านไปนาน ๆ คนในบ้านมักลืมความระมัดระวังไปเอง จนกว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นจริง ต้นทุนของความเข้าใจผิดนี้คือครอบครัวรู้สึกว่าได้ทำหน้าที่ป้องกันแล้ว ทั้งที่ยังไม่ได้แตะต้องสภาพแวดล้อมเลย

อีกความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือรอให้เกิดเหตุลื่นล้มก่อนแล้วค่อยแก้ไข ทั้งที่การป้องกันล่วงหน้าด้วยการปรับวัสดุพื้นและพฤติกรรมการทำความสะอาดใช้ต้นทุนน้อยกว่าการรักษาอาการบาดเจ็บมาก และในผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือกระดูกเปราะบางอยู่แล้ว การล้มเพียงครั้งเดียวอาจส่งผลต่อความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันไปอีกนาน