หลายคนเข้าใจว่าอบอุ่นร่างกายคือการยืดกล้ามเนื้อค้างไว้นาน ๆ เช่น ก้มแตะปลายเท้าค้าง 30 วินาที ทั้งที่วิธีนี้เหมาะกับช่วงคูลดาวน์หลังออกกำลังกายมากกว่า เพราะขณะกล้ามเนื้อยังเย็นและไม่มีเลือดไปเลี้ยงเพียงพอ การยืดค้างแรง ๆ อาจทำให้เส้นใยกล้ามเนื้อบาดเจ็บได้ง่ายกว่าการเคลื่อนไหวเบา ๆ ความเข้าใจผิดนี้มักเกิดจากการจำวิธีอบอุ่นร่างกายของนักกีฬาหรือคนอายุน้อยมาใช้ ทั้งที่ร่างกายผู้สูงอายุต้องการการเตรียมพร้อมที่ต่างออกไป

ความผิดพลาดที่สองคือทำท่าอบอุ่นร่างกายที่ไม่เกี่ยวข้องกับท่าหลักที่จะทำเลย เช่น หมุนแขนอย่างเดียวทั้งที่ท่าหลักเน้นกล้ามเนื้อขา ทำให้ส่วนที่จะใช้งานจริงยังไม่ได้รับการเตรียมความพร้อม การอบอุ่นร่างกายที่ดีควรครอบคลุมส่วนที่จะใช้ในท่าหลักเป็นหลัก

เมื่อรีบหรืออยากให้ผู้สูงอายุเข้าท่าหลักเร็ว ๆ ผู้ดูแลบางคนเร่งขั้นตอนอบอุ่นร่างกายให้เสร็จภายในไม่ถึงหนึ่งนาที ซึ่งไม่เพียงพอให้ระบบไหลเวียนเลือดปรับตัว โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่หลอดเลือดตอบสนองช้าลงตามวัยอยู่แล้ว การเร่งแบบนี้เพิ่มความเสี่ยงเวียนศีรษะทันทีที่เข้าท่าหลัก

อีกความผิดพลาดคือใช้ระยะเวลาอบอุ่นร่างกายเท่ากันทุกวันโดยไม่คำนึงถึงสภาพอากาศ วันที่อากาศเย็นข้อต่อและกล้ามเนื้อจะฝืดตัวมากกว่าวันที่อากาศอุ่น หากอบอุ่นร่างกายเท่าเดิมโดยไม่เพิ่มเวลา ร่างกายอาจยังไม่พร้อมออกแรงเต็มที่

หลายครอบครัวมองว่าอาการตึงหรือเวียนศีรษะเล็กน้อยระหว่างอบอุ่นร่างกายเป็นเรื่องปกติที่จะหายไปเองเมื่อเข้าท่าหลัก จึงปล่อยผ่านโดยไม่หยุดตรวจสอบ ทั้งที่จริงแล้วอาการเหล่านี้อาจเป็นสัญญาณว่าร่างกายยังไม่พร้อม และควรอบอุ่นร่างกายต่ออีกสักระยะก่อนตัดสินใจเข้าท่าหลัก ที่สำคัญคือผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันมักมีความเสี่ยงสูงกว่าคนอื่นที่จะมีอาการเหล่านี้แสดงออกไม่ตรงแบบ เช่น ไม่รู้สึกเวียนศีรษะชัดเจนแต่กลับรู้สึกเพียงมึนเบา ๆ หรืออยากนั่งพักโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งครอบครัวควรสังเกตให้ละเอียดมากกว่าคนทั่วไป

อีกความผิดพลาดคือนำโปรแกรมอบอุ่นร่างกายที่ออกแบบมาสำหรับคนอายุน้อยมาใช้ทั้งหมด เช่น ท่ากระโดดเบา ๆ หรือท่าที่ต้องบิดตัวเร็ว ซึ่งอาจเกินความสามารถของข้อต่อผู้สูงอายุ ควรเลือกท่าที่ช้าและควบคุมได้ตลอดการเคลื่อนไหวแทน โดยเฉพาะผู้ที่มีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าอยู่แล้ว การใช้ท่าที่เปลี่ยนระดับความสูงเร็วอาจกระตุ้นอาการหน้ามืดได้ง่ายกว่าคนทั่วไป