หลายครอบครัวเปิดคู่มือแล้วคัดลอกตารางที่แนะนำมาใช้ทันที โดยไม่ปรับตามความสามารถจริงของผู้สูงอายุคนนั้น เช่น กำหนดให้ฝึกกำลังสามวันต่อสัปดาห์ทั้งที่ผู้สูงอายุเพิ่งเริ่มออกกำลังกายและยังไม่เคยฝึกกำลังมาก่อนเลย ผลคือรู้สึกเหนื่อยล้าสะสมและเลิกทำก่อนถึงสัปดาห์ที่สาม

ความผิดพลาดที่สองคือไม่เผื่อวันที่สภาพร่างกายไม่พร้อม เช่น วันที่นอนไม่หลับ วันที่มีอาการปวดข้อมากกว่าปกติ หรือวันที่รู้สึกเพลียจากยา ตารางที่เข้มงวดเกินไปทำให้เมื่อพลาดไปหนึ่งวัน ผู้สูงอายุหรือผู้ดูแลรู้สึกผิดและมักเลิกทำตารางทั้งหมดไปเลยแทนที่จะกลับมาทำต่อในวันถัดไป

หลายตารางกำหนดเวลาฝึกตามที่คู่มือแนะนำ โดยไม่ดูว่าเวลานั้นตรงกับตารางชีวิตจริงของครอบครัวหรือไม่ เช่น กำหนดให้ฝึกตอนเช้าทั้งที่ผู้ดูแลต้องรีบไปทำงานในเวลาเดียวกันทุกวัน ทำให้ไม่มีใครช่วยดูแลระหว่างฝึกและตารางถูกข้ามไปเรื่อย ๆ

ความผิดพลาดที่สี่คือไม่เว้นระยะจากมื้อยาที่ทำให้ง่วงหรือเวียนศีรษะ ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือภาวะ polypharmacy อาจมีช่วงเวลาที่ร่างกายไม่พร้อมออกแรงหลังกินยาบางชนิด หากตารางไม่เผื่อช่วงเวลานี้ไว้ อาจทำให้เกิดอาการหน้ามืดหรือเวียนศีรษะระหว่างฝึกโดยไม่จำเป็น

หลายครอบครัววางตารางครั้งเดียวแล้วใช้ต่อเนื่องเป็นเดือนโดยไม่ทบทวน ทั้งที่ความสามารถของผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงได้เสมอ เช่น หลังจากออกกำลังกายต่อเนื่องมาหนึ่งเดือน ร่างกายอาจแข็งแรงขึ้นจนตารางเดิมง่ายเกินไป หรือในทางกลับกันอาจอ่อนแรงลงจากการเจ็บป่วยจนตารางเดิมหนักเกินไป

ความผิดพลาดที่หกคือใช้ตารางเดียวกับผู้สูงอายุหลายคนในบ้านโดยไม่ปรับ ทั้งที่แต่ละคนมีความสามารถ โรคประจำตัว และภาวะเปราะบางต่างกัน การใช้ตารางเดียวกันอาจทำให้คนหนึ่งฝึกไม่พอในขณะที่อีกคนฝึกหนักเกินไป

หลายครอบครัวยึดติดกับตารางที่เขียนไว้จนเกินไป จนรู้สึกว่าถ้าทำไม่ครบทุกข้อในวันนั้นถือว่าล้มเหลวทั้งหมด ความคิดแบบนี้ทำให้เมื่อเจอวันที่ทำได้เพียงบางส่วน เช่น ฝึกทรงตัวได้แต่ไม่มีเวลาฝึกกำลัง ก็มักเลือกที่จะไม่ทำอะไรเลยแทนที่จะทำเท่าที่ทำได้ ทั้งที่การทำบางส่วนยังดีกว่าการไม่ทำอะไรเลย

ความจริงคือตารางเป็นเพียงแนวทาง ไม่ใช่กฎที่ต้องทำให้ครบทุกข้อทุกวัน การยืดหยุ่นและทำเท่าที่ทำได้ในแต่ละวันช่วยให้ผู้สูงอายุยังคงเคลื่อนไหวต่อเนื่อง ดีกว่าการหยุดทำทั้งหมดเพียงเพราะทำไม่ครบตามที่วางแผนไว้