ยาเม็ดจำนวนมากถูกออกแบบมาให้อยู่ในแผงที่ปิดสนิทหรือขวดที่มีฝาปิดแน่น เมื่อเทออกมาใส่กล่องพลาสติกที่เปิดปิดวันละหลายครั้ง ความชื้นในอากาศเข้าไปได้ทุกครั้งที่เปิดฝา ในบ้านไทยที่ความชื้นสูงเกือบทั้งปี เม็ดยาที่ดูดความชื้นได้ง่ายจะเริ่มเหนียว เคลือบละลายเป็นคราบ หรือเกาะติดกับเม็ดข้างเคียง ยาที่เป็นแคปซูลอาจบวมและติดผนังช่อง

ผู้สูงอายุมีเหตุที่ทำให้ความชื้นเข้ากล่องมากกว่าที่คิด มือที่เพิ่งล้างจานแล้วเช็ดไม่แห้งหยิบยา ผ้าขนหนูในห้องน้ำที่ห้อยใกล้กล่องยา หรือการวางกล่องบนชั้นข้างเตาที่ไอน้ำลอยมา บางคนยังใช้ภาชนะเดียวกันใส่ทั้งยาเม็ดและยาอม ซึ่งความชื้นที่ต่างกันทำให้เม็ดหนึ่งเปลี่ยนสภาพได้โดยที่อีกเม็ดยังปกติ

อีกเรื่องที่คนมักมองข้ามคือผงยา เม็ดยาบางชนิดร่วนเป็นผงเล็กน้อยระหว่างขนส่งและระหว่างเทใส่ช่อง ผงนั้นสะสมที่มุมช่อง ผสมกับความชื้นกลายเป็นคราบเหนียว แล้วเม็ดยาสัปดาห์ถัดไปมาเปื้อนคราบนั้น การล้างกล่องทุกสัปดาห์จึงตัดวงจรนี้ก่อนที่คราบจะสะสมจนมองไม่ออกว่ายาเปลี่ยนสีหรือเปล่า

เริ่มจากถอดทุกชิ้นที่ถอดได้ ฝาแต่ละช่อง แผ่นกั้น ถาดรอง และฝาครอบ กล่องบางรุ่นประกอบด้วยหลายชิ้นที่มีร่องแคบ ซึ่งคราบฝังอยู่ในร่องเหล่านั้นมากกว่าพื้นผิวเรียบ ใช้แปรงสีฟันเก่าที่ไม่ใช้แล้วขัดร่องเบา ๆ ก่อนล้าง ถ้าผู้ผลิตระบุอุณหภูมิน้ำที่พลาสติกทนได้ ให้ทำตามฉลาก เพราะน้ำร้อนจัดอาจทำให้ฝาบิดเบี้ยวจนปิดไม่สนิท

ล้างด้วยน้ำยาล้างจานเจือจางเล็กน้อย จากนั้นล้างน้ำเปล่าอย่างน้อยสองรอบเพื่อให้ไม่มีกลิ่นสบู่หรือฟองค้าง กลิ่นน้ำยาที่ค้างทำให้เม็ดยาที่ไม่มีเคลือบดูดกลิ่นไปได้ และคนที่สูญเสียการรับกลิ่นตามวัยจะแยกไม่ออกว่ากลิ่นแปลกมาจากยาหรือจากกล่อง

ขั้นที่ทำให้ผลต่างคือการผึ่ง คว่ำชิ้นส่วนบนผ้าสะอาดที่ไม่มีขุย หรือบนตะแกรงในที่ร่มที่ลมผ่าน ปล่อยทิ้งไว้ข้ามคืนถ้าทำได้ อย่าตากแดดจัดเพราะพลาสติกบางชนิดเปราะและเหลืองเร็ว อย่าใช้ไดร์เป่าผมลมร้อนเพราะอาจทำให้ชิ้นบางโก่งตัว เช็ดน้ำที่ขังในร่องบานพับด้วยกระดาษทิชชู่ แล้วเอานิ้วแตะภายในแต่ละช่อง ถ้ารู้สึกเย็นหรือลื่นแปลว่ายังไม่แห้ง

ต้องรอถึงตอนไหนจึงเติมยา คำตอบง่าย ๆ คือรอจนกล่องแห้งทั้งใบ ไม่ใช่เติมยาช่องที่แห้งแล้วปิดฝาทิ้งไว้ ถ้าวันที่ล้างตรงกับวันที่ต้องกินยาอยู่ ให้เตรียมกล่องสำรองอีกใบ สลับกันล้างทุกสัปดาห์ กล่องใบที่สองมีราคาไม่มาก เมื่อเทียบกับยาที่ต้องทิ้งเพราะเสื่อมจากความชื้น

สัญญาณที่ควรหยุดมองแล้วถามเภสัชกรมีหลายอย่าง เม็ดยาที่เคยขาวเรียบกลายเป็นด่างหรือมีจุดเข้ม เม็ดเหนียวติดมือ เม็ดแตกเป็นผงหรือมีรอยร้าวทั้งที่ไม่ได้ตก แคปซูลบวม บุ๋ม หรือติดกันเป็นก้อน สีของเม็ดยาเปลี่ยนไปจากเม็ดเดียวกันที่อยู่ในแผงเดิม และกลิ่นฉุนหรือกลิ่นเปรี้ยวที่ไม่เคยมี ยาบางชนิดมีกลิ่นเฉพาะตัวอยู่แล้ว ดังนั้นให้เทียบกับกลิ่นของยาชนิดเดียวกันที่อยู่ในแผงเดิมเสมอ

ผู้สูงอายุสังเกตสัญญาณเหล่านี้ยากด้วยเหตุทางร่างกายล้วน ๆ สายตายาวตามวัยและต้อกระจกทำให้เห็นสีเพี้ยนน้อย ๆ ไม่ชัด การรับกลิ่นลดลงตามอายุ และหลายคนหยิบยาตอนหัวค่ำในแสงไฟสลัว วิธีที่เป็นประโยชน์คือให้ตรวจยาบนพื้นขาวหรือกระดาษขาว ใต้ไฟสว่าง และให้ลูกหลานตรวจร่วมกันตอนเติมยา ซึ่งเป็นช่วงที่เม็ดยาทั้งหมดอยู่ในมือพอดี

ถ้าสงสัย ให้ทำสามอย่างตามลำดับ เก็บเม็ดนั้นแยกไว้ในซองสะอาด อย่ากิน และถ่ายรูปเม็ดยาไว้พร้อมรูปแผงเดิม แล้วนำไปให้เภสัชกรดู ยาประจำตัวที่ต้องกินต่อเนื่องห้ามหยุดเองเพียงเพราะสงสัยเม็ดเดียว ให้ขอคำแนะนำเรื่องยาทดแทนจากเภสัชกรหรือโรงพยาบาลที่จ่ายยาภายในวันเดียวกัน การไม่กินยาประจำตัวโดยไม่ปรึกษาอาจเป็นปัญหาไม่น้อยกว่าการกินยาที่เสื่อม

ที่วางที่ดีคือบริเวณแห้ง อุณหภูมิไม่ผันผวน ห่างจากแสงแดดโดยตรง เช่น ลิ้นชักหรือชั้นในห้องนั่งเล่นหรือห้องนอน ที่ที่ควรเลี่ยงคือห้องน้ำ ข้างเตาแก๊ส ขอบหน้าต่างที่โดนแดดบ่าย และในรถ ส่วนตู้เย็นไม่ใช่ที่เก็บกล่องยาทั่วไป ยาที่แพทย์สั่งให้แช่เย็นต้องเก็บแยกตามฉลากของตัวมันเอง ไม่นำไปรวมในกล่องรายสัปดาห์

ซองกันชื้นที่เห็นในกล่องอาหารหรือกล่องรองเท้ามีไว้ใช้ในภาชนะปิดสนิท วางไว้ในกล่องพลาสติกทึบมีฝาที่ใส่กล่องยาอีกชั้น มันดูดความชื้นในช่องว่างรอบกล่องยา แต่ไม่ได้ทำให้กล่องยาที่เปิดปิดทุกวันกลายเป็นที่เก็บแห้ง และไม่ทำให้เม็ดยาที่เปียกแล้วกลับมาดีได้ ต้องเปลี่ยนซองตามเวลาที่ผู้ผลิตระบุ ถ้าเป็นชนิดที่เปลี่ยนสีได้ ให้ดูสีบนซอง

สิ่งที่ห้ามทำคือใส่ซองกันชื้นลงในช่องยาโดยตรงหรือปนกับยาเม็ด ซองมีสีและขนาดใกล้เคียงยาบางชนิด และผู้สูงอายุที่สายตาไม่ดีหรือเริ่มมีความจำถดถอยอาจหยิบผิดได้ ที่เก็บต้องพ้นมือเด็กเมื่อหลานมาเยี่ยมบ้านด้วย กล่องยาที่ฝาเปิดง่ายสำหรับมือที่เจ็บข้อมักเปิดง่ายสำหรับเด็กด้วย จึงควรเก็บในลิ้นชักหรือกล่องที่เด็กเปิดไม่ได้