การวางเก้าอี้ในมุม 45 องศาจากเตียงช่วยลดระยะการหมุนตัวที่ผู้สูงอายุต้องทำ จากการหมุนตัวเต็ม 90 หรือ 180 องศาเหลือเพียงหมุนตัวสั้น ๆ ซึ่งลดความเสี่ยงเสียการทรงตัวระหว่างหมุน โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่มีภาวะข้อเข่าเสื่อมหรือมวลกล้ามเนื้อน้อยที่ควบคุมการหมุนตัวได้ไม่ดีเท่าคนหนุ่มสาว

นอกจากมุมแล้ว เก้าอี้ที่ใช้ต้องมีความมั่นคง ไม่มีล้อเลื่อน (หรือมีแต่ล็อกได้แน่น) และมีที่วางแขนทั้งสองข้างเพื่อให้ผู้สูงอายุใช้มือดันตัวลงนั่งได้อย่างมั่นคง

การย้ายตัวผู้สูงอายุไม่ใช่แค่เรื่องความปลอดภัยของผู้สูงอายุเท่านั้น แต่ยังกระทบหลังของผู้ดูแลโดยตรง หลักการสำคัญคือให้ผู้สูงอายุออกแรงตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ผู้ดูแลทำหน้าที่ประคองและกันการเซีย ไม่ใช่แบกรับน้ำหนักทั้งหมดด้วยหลังตัวเอง

ท่ายืนของผู้ดูแลควรงอเข่าเล็กน้อย หลังตรง เท้าแยกกว้างประมาณช่วงไหล่เพื่อฐานที่มั่นคง หลีกเลี่ยงการก้มหลังโค้งขณะประคองผู้สูงอายุ เพราะเสี่ยงบาดเจ็บหลังของผู้ดูแลเองในระยะยาว

หากผู้สูงอายุมีน้ำหนักตัวมากหรือแทบไม่มีแรงขาเหลือเลย การพยายามย้ายตัวด้วยแรงคนเพียงอย่างเดียวเสี่ยงทั้งการหกล้มและอาการบาดเจ็บของผู้ดูแล ควรพิจารณาใช้แผ่นเลื่อนตัว (sliding board) เข็มขัดพยุงเดินแบบมีมือจับ หรือปรึกษานักกายภาพบำบัดเพื่อฝึกเทคนิคเฉพาะราย

ผู้สูงอายุที่ต้องพักฟื้นหรือใช้เวลาส่วนใหญ่บนเตียงมักต้องย้ายตัวไปเก้าอี้หลายครั้งต่อวัน เช่น มื้ออาหาร กิจกรรมยามว่าง หรือการทำกายภาพบำบัด การย้ายตัวที่ทำซ้ำบ่อยครั้งในหนึ่งวันเพิ่มความเสี่ยงสะสมทั้งต่อผู้สูงอายุและผู้ดูแล จึงควรวางแผนตารางกิจวัตรประจำวันให้จำนวนครั้งของการย้ายตัวสอดคล้องกับระดับแรงที่ผู้สูงอายุมีในแต่ละช่วงเวลาของวัน เช่น ช่วงเช้าหลังตื่นนอนมักมีแรงมากกว่าช่วงเย็นที่เริ่มเหนื่อยล้า

การจดบันทึกว่าการย้ายตัวครั้งไหนในแต่ละวันทำได้ราบรื่นและครั้งไหนมีปัญหา ช่วยให้ครอบครัวเห็นรูปแบบและปรับตารางกิจวัตรประจำวันให้เหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น เลื่อนเวลาทำกายภาพบำบัดมาช่วงเช้าแทนช่วงบ่ายที่ผู้สูงอายุมักอ่อนเพลียกว่า