ก่อนประกาศตารางเวรให้ทุกคนใช้จริง ควรตรวจสอบว่าตารางมีโครงสร้างครบสามระดับหรือไม่ คือเวรประจำวัน เวรสำรอง และแผนฉุกเฉิน หากขาดระดับใดระดับหนึ่งไป ตารางนั้นยังไม่พร้อมใช้งานจริง เพราะจะมีช่วงเวลาที่ไม่มีใครรับผิดชอบทันทีที่มีเหตุขัดข้อง

ควรตรวจด้วยว่าตารางระบุงานสำคัญกำกับแต่ละเวรครบหรือไม่ เช่น เวลาให้ยา เวลาพลิกตัว เวลาให้อาหาร และระดับความช่วยเหลือด้าน ADL ที่ผู้สูงอายุต้องการในแต่ละเวร ไม่ใช่มีแค่ชื่อคนอยู่เวรโดยไม่มีรายละเอียดงาน

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามในขั้นตรวจก่อนใช้งานคือช่องทางที่ใช้เก็บตาราง ควรตรวจว่าทุกคนที่มีชื่ออยู่ในตารางเข้าถึงได้จริงในเวลานั้น ไม่ใช่ตรวจแค่ว่ามีการเขียนตารางไว้ที่ใดที่หนึ่งเท่านั้น เพราะตารางที่เข้าถึงไม่ได้เมื่อจำเป็นก็ไม่ต่างจากไม่มีตารางเลย ควรลองให้แต่ละคนเปิดดูตารางจริงก่อนเริ่มใช้งานเพื่อยืนยันว่าไม่มีปัญหาการเข้าถึง เช่น สิทธิ์การแก้ไขปฏิทินหรือกระดานที่มองเห็นได้ไม่ชัดในบางมุมห้อง

ระหว่างที่ใช้ตารางจริงในแต่ละสัปดาห์ ควรสังเกตว่าเวรหนัก เช่น เวรกลางคืน ตกกับคนเดิมซ้ำต่อเนื่องหรือไม่ และมีสัญญาณเหนื่อยล้าสะสมในคนอยู่เวรคนใดคนหนึ่งหรือไม่ เช่น หงุดหงิดง่ายผิดปกติ หรือเริ่มขอสลับเวรบ่อยกว่าปกติ

ควรตรวจด้วยว่าเวรสำรองถูกเรียกใช้งานจริงเมื่อจำเป็นหรือไม่ หากพบว่าเวรสำรองไม่เคยถูกเรียกใช้ทั้งที่เวรหลักขาดบ่อย แสดงว่าระบบการแจ้งเตือนหรือการสื่อสารระหว่างเวรมีปัญหาที่ต้องแก้ไข

ควรสังเกตความคลาดเคลื่อนเล็ก ๆ ที่สะสมได้ด้วย เช่น คนอยู่เวรมาสายกว่ากำหนดบ่อยครั้งจนคนก่อนหน้าต้องอยู่เกินเวลาซ้ำ ๆ ความคลาดเคลื่อนแบบนี้ดูเหมือนเล็กน้อยในแต่ละครั้ง แต่เมื่อสะสมหลายสัปดาห์จะกลายเป็นภาระที่ไม่เป็นธรรมกับคนที่ต้องอยู่เกินเวลาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงควรบันทึกไว้แม้เป็นเรื่องเล็กเพื่อนำมาพิจารณาตอนทบทวนตาราง

เมื่อครบรอบทบทวนตามที่กำหนดไว้ ควรตรวจสอบว่าความสามารถของผู้สูงอายุเปลี่ยนไปจากตอนตั้งตารางครั้งแรกหรือไม่ เช่น กิจวัตรประจำวันที่เคยทำเองได้บางส่วนอาจต้องพึ่งพาผู้ดูแลมากขึ้น หรือมีการใช้ยาหลายชนิดเพิ่มขึ้นจนเสี่ยง polypharmacy ซึ่งต้องการการดูแลใกล้ชิดกว่าเดิม

ควรตรวจด้วยว่าความพร้อมของคนในตารางยังตรงกับที่ระบุไว้ตอนแรกหรือไม่ เพราะสถานการณ์ของแต่ละคนเปลี่ยนแปลงได้ เช่น ภาระงานเพิ่มขึ้นหรือย้ายที่อยู่ไกลขึ้น ก่อนต่ออายุตารางเดิมโดยไม่ตรวจสอบซ้ำ

ควรใช้ช่วงนี้เป็นโอกาสถามความเห็นของทุกคนในตารางตรง ๆ ว่ารู้สึกอย่างไรกับรอบที่ผ่านมา ไม่ใช่แค่ดูจากบันทึกตัวเลขเวลาเข้าเวรเพียงอย่างเดียว เพราะบางความรู้สึก เช่น ความเครียดสะสมหรือความรู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ อาจไม่ปรากฏชัดในบันทึกแต่ส่งผลต่อความยั่งยืนของระบบเวรในระยะยาว หากละเลยจุดนี้อาจทำให้คนในครอบครัวถอนตัวจากตารางกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า