ผู้ดูแลหลายคนวางตารางตามความคาดหวังว่าผู้สูงอายุควรทำได้เท่าเดิมทุกวัน แต่ในความเป็นจริงภาวะเปราะบาง (frailty) ทำให้พลังงานผันผวน วันที่ร่างกายไม่พร้อมแต่ต้องฝืนทำตามตารางมักจบด้วยความเหนื่อยล้าหรือการปฏิเสธความร่วมมือ

การประเมินความสามารถทำกิจวัตรประจำวัน (ADL) เพียงครั้งเดียวตอนเริ่มต้นไม่พอ เพราะความสามารถนี้เปลี่ยนแปลงได้ทั้งจากอายุที่เพิ่มขึ้นและจากภาวะสุขภาพเฉียบพลัน เช่น หลังป่วยหรือหลังผ่าตัด

ในทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ แนวคิดกรอบ 5Ms ซึ่งครอบคลุมเรื่อง Mind (สภาพจิตใจและความคิด) Mobility (การเคลื่อนไหว) Medications (การใช้ยา) Multicomplexity (ความซับซ้อนของโรคร่วม) และ Matters most (สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ป่วย) ช่วยเตือนให้ผู้ดูแลมองภาพรวมมากกว่าแค่เวลาในตาราง เพราะทั้งห้าด้านนี้ล้วนส่งผลต่อความสามารถในการทำตามตารางในแต่ละวัน

เมื่อลูกหลานผลัดกันดูแล แต่ละคนมักมีวิธีทำที่ต่างกันเล็กน้อย เช่น บางคนให้ยาก่อนอาหาร บางคนให้หลังอาหาร ความไม่ตรงกันนี้ไม่ใช่แค่สร้างความสับสนให้ผู้สูงอายุ แต่ยังเสี่ยงต่อความปลอดภัยเมื่อเกี่ยวกับการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy)

ตารางที่เขียนไว้ครั้งแรกมักใช้ได้ดีในช่วงต้น แต่เมื่อผู้สูงอายุมีอาการแสดงไม่ตรงแบบของโรคหรือเริ่มมีภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) แทรกซ้อน ตารางเดิมอาจไม่เหมาะสมอีกต่อไป การไม่ทบทวนเป็นระยะทำให้ครอบครัวยังคงใช้แผนที่ล้าสมัยไปเรื่อย ๆ

บางครอบครัววางตารางโดยไม่ถามความเห็นผู้สูงอายุเลย ทำให้ท่านรู้สึกไม่มีอำนาจตัดสินใจในชีวิตตัวเองและแสดงออกด้วยการต่อต้านหรือไม่ให้ความร่วมมือ ซึ่งมักถูกตีความผิดว่าเป็น 'ดื้อ' ทั้งที่จริงเป็นปฏิกิริยาปกติต่อการสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง

การให้ผู้สูงอายุมีส่วนร่วมแม้เพียงเล็กน้อย เช่น เลือกเวลาอาบน้ำหรือเมนูอาหารบางมื้อ ช่วยลดความรู้สึกถูกควบคุมและเพิ่มความร่วมมือกับตารางโดยรวมได้มาก

หลายครอบครัวเข้าใจว่าอาการหลงลืมหรือสับสนเล็กน้อยเป็นเรื่องปกติของผู้สูงอายุ จึงไม่ปรับตารางให้รองรับ ทั้งที่ในทางคลินิกมีความแตกต่างชัดเจนระหว่างภาวะสมองเสื่อมที่ค่อยเป็นค่อยไป กับภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ที่เกิดขึ้นเร็วและอาจสัมพันธ์กับการติดเชื้อหรือผลข้างเคียงของยา

ตารางที่ไม่แยกแยะความแตกต่างนี้อาจทำให้ครอบครัวปล่อยผ่านอาการที่จริงแล้วต้องพบแพทย์ด่วน หรือในทางกลับกันวิตกกังวลเกินเหตุกับอาการหลงลืมที่เป็นไปตามวัยตามปกติ