การคัดลอกตารางจากบ้านอื่นหรือจากอินเทอร์เน็ตโดยไม่ประเมินความสามารถทำกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุในบ้านตัวเองก่อน มักทำให้ตารางไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงตั้งแต่ต้น วิธีแก้คือสังเกตพฤติกรรมจริงอย่างน้อยสามถึงห้าวันก่อนเขียนตาราง

ผู้ดูแลบางคนพยายามใส่กิจกรรมให้ครบทุกด้านในหนึ่งวันจนผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางไม่มีเวลาฟื้นพลังงาน วิธีแก้คือเว้นช่วงพักระหว่างกิจกรรมหลักอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมง

เมื่อยาปนกับกิจกรรมอื่นในตารางเดียว มักเกิดความสับสนโดยเฉพาะบ้านที่ผู้สูงอายุใช้ยาหลายชนิด วิธีแก้คือทำตารางยาแยกต่างหากที่ระบุชื่อยา เวลา และปริมาณตามที่แพทย์สั่งอย่างชัดเจน

เมื่อไม่มีการตกลงมาตรฐานร่วมกัน ผู้สูงอายุอาจได้รับการดูแลที่ไม่สม่ำเสมอ วิธีแก้คือจัดพูดคุยครอบครัวสั้น ๆ เพื่อกำหนดขั้นตอนสำคัญที่ทุกคนต้องทำเหมือนกัน

ควรเขียนขั้นตอนสำคัญเหล่านั้นเป็นลายลักษณ์อักษรติดไว้ในจุดที่มองเห็นง่าย เช่น หน้าตู้ยาหรือปฏิทินในครัว เพื่อให้ผู้ดูแลที่มาช่วยเป็นครั้งคราวปฏิบัติตามมาตรฐานเดียวกันได้ทันทีโดยไม่ต้องถามซ้ำ

การไม่บันทึกทำให้พลาดสัญญาณเตือนที่ค่อย ๆ สะสม เช่น กินได้น้อยลงทีละนิดจนไม่มีใครสังเกตจนกว่าจะรุนแรง วิธีแก้คือมีช่องบันทึกสั้น ๆ ในตารางทุกวัน

การบันทึกไม่จำเป็นต้องละเอียดมาก เพียงจดตัวเลขหรือคำสั้น ๆ เช่น กินได้ครึ่งจาน เดินได้ปกติ ก็เพียงพอที่จะเห็นแนวโน้มเมื่อนำมาเทียบย้อนหลังหนึ่งถึงสองสัปดาห์

หลายครอบครัวใช้ตารางเดิมต่อไปแม้ผู้สูงอายุเพิ่งออกจากโรงพยาบาลหรือเริ่มยาตัวใหม่ วิธีแก้คือกำหนดจุดทบทวนตารางทันทีหลังเหตุการณ์สุขภาพสำคัญทุกครั้ง

โดยเฉพาะหลังออกจากโรงพยาบาล ความสามารถ ADL มักลดลงชั่วคราวจากการนอนนิ่งเป็นเวลานาน การใช้ตารางเดิมที่ออกแบบไว้ตอนร่างกายแข็งแรงอาจฝืนร่างกายที่ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่

การวางตารางโดยไม่ถามความเห็นผู้สูงอายุเลยอาจทำให้ท่านรู้สึกไม่มีอำนาจตัดสินใจในชีวิตตัวเองและต่อต้านตาราง วิธีแก้คือให้ท่านมีส่วนร่วมเลือกกิจกรรมหรือเวลาบางส่วนเท่าที่ความสามารถอำนวย

แม้ผู้สูงอายุจะมีภาวะสมองเสื่อมระยะต้นที่สื่อสารลำบากขึ้น การถามความเห็นด้วยคำถามง่าย ๆ ก็ยังช่วยรักษาความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเองไว้ได้